Serwis podatkowy

Ulga na dzieci na nowych zasadach

 

Z początkiem 2015 r. weszły w życie przepisy rozszerzające zasady przyznawania ulgi podatkowej na dzieci. Nastąpiło m.in. podwyższenie o 20% ulgi na trzecie i każde kolejne dziecko1Przeczytaj, jak odliczyć ulgę na dzieci od podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT) i otrzymać kwotę niewykorzystanej ulgi.

 

 

Kto może skorzystać z ulgi?

 

Z ulgi prorodzinnej2 mogą korzystać podatnicy wychowujący dzieci i uzyskujący dochody opodatkowane według skali podatkowej, którzy składają roczne zeznanie podatkowe na formularzu PIT-36 lub PIT-37. Z ulgi tej nie mogą korzystać zatem podatnicy, którzy uzyskują dochody:

• opodatkowane 19% stawką podatku (np. przedsiębiorcy wybierający takie opodatkowanie),

• uzyskujący przychody z działalności gospodarczej opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Jeżeli jednak podatnicy, oprócz ww. dochodów (przychodów), uzyskają także dochody opodatkowane według skali podatkowej (np. wynagrodzenie za pracę, emeryturę, rentę), to w zeznaniu podatkowym składanym z tytułu uzyskiwania tych dochodów mogą skorzystać z ulgi.

Ulga przysługuje rodzicom wykonującym władzę rodzicielską, opiekunom prawnym, jeżeli dziecko z nimi zamieszkuje, oraz rodzicom zastępczym, tj. osobom pełniącym funkcję rodziny zastępczej. Z ulgi nie mogą korzystać zatem rodzice pozbawieni władzy rodzicielskiej oraz opiekunowie prawni w przypadku, gdy dziecko z nimi nie zamieszkuje.

 

Na jakie dzieci przysługuje ulga?

 

Ulga jest adresowana do podatników, którzy w roku podatkowym wychowują dzieci:

• małoletnie,

• bez względu na ich wiek, jeśli otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

• pełnoletnie - do ukończenia 25. roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym bądź w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeśli w roku podatkowym, którego dotyczy odliczenie, nie uzyskały dochodów opodatkowanych według skali podatkowej lub z kapitałów pieniężnych opodatkowanych przy zastosowaniu 19% stawki podatku w łącznej wysokości przekraczającej 3.089 zł. Do dochodów tych wliczane są także dochody uzyskane za granicą. Nie wlicza się zaś doń renty rodzinnej.

Z ulgi nie mogą więc korzystać podatnicy, których dzieci prowadzą działalność gospodarczą opodatkowaną 19% stawką PIT lub ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, albo też podlegają przepisom ustawy o podatku tonażowym.

Dochód uzyskany przez dziecko niepełnoletnie nie jest natomiast brany pod uwagę przy ustalaniu prawa do ulgi.

Osoba kończąca pewien etap swojego kształcenia przestaje być uczniem określonej szkoły z chwilą otrzymania świadectwa. Jednak osoba zamierzająca kontynuować naukę nie traci automatycznie statusu osoby uczącej się. W związku z tym, w przypadku:

1) ucznia pełnoletniego kontynuującego naukę w szkole, ulga przysługuje za wszystkie miesiące roku podatkowego,

2) maturzysty, który nie kontynuuje nauki, ulga przysługuje łącznie z miesiącami wakacyjnymi,

3) maturzysty, który podejmuje naukę w szkole wyższej, ulga przysługuje za wszystkie miesiące roku podatkowego,

4) studenta kształcącego się w dwóch etapach (studia licencjackie i magisterskie), ulga przysługuje za wszystkie miesiące roku podatkowego w sytuacji, gdy student został zakwalifikowany na studia magisterskie,

5) studenta, który ukończył studia licencjackie i nie kontynuuje nauki, ulga przysługuje do października włącznie3.

 

Prawo do ulgi w przypadku wychowywania jednego dziecka

 

Osoby wychowujące w roku jedno dziecko skorzystają z odliczenia, o ile ich roczne dochody nie przekroczą kryterium dochodowego, wynoszącego:

• 112.000 zł w przypadku podatnika pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim (dochody podatnika i jego małżonka),

• 112.000 zł w przypadku podatnika będącego osobą samotnie wychowującą dziecko,

• 56.000 zł w przypadku podatnika niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku.

Wskazane wyżej kwoty obejmują wszystkie dochody opodatkowane na ogólnych zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. przychody pomniejszone o koszty ich uzyskania) i dodatkowo pomniejszone o zapłacone przez podatnika składki na jego ubezpieczenia społeczne, a więc dochody:

• opodatkowane wg skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 w/w ustawy (np. dochody z pracy, z emerytur i rent, z praw majątkowych),

• z kapitałów pieniężnych opodatkowanych 19% stawką podatku - art. 30b ww. ustawy (np. z odpłatnego zbycia akcji),

• z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowane liniowo - 19% stawką podatku - art. 30c ww. ustawy.

Z tytułu wychowywania jednego dziecka ulga wynosi 92,67 zł miesięcznie (rocznie 1.112,04 zł).

 

Ulga w przypadku wychowywania dwojga i więcej dzieci

 

Rodzice wychowujący dwoje i więcej dzieci skorzystają z ulgi bez względu na wysokość uzyskanego przez nich dochodu.

W przypadku wychowywania dwojga dzieci ulga wynosi po 92,67 zł miesięcznie (rocznie po 1.112,04 zł) na pierwsze i drugie dziecko.

Z tytułu wychowywania trojga dzieci odliczeniu podlega kwota wynosząca:

• po 92,67 zł miesięcznie na pierwsze i drugie dziecko (rocznie po 1.112,04 zł na pierwsze i drugie dziecko),

• 166,67 zł miesięcznie na trzecie dziecko (rocznie 2.000,04 zł).

Z kolei z tytułu wychowywania czworga i większej liczby dzieci odliczeniu podlega kwota wynosząca:

• po 92,67 zł miesięcznie na pierwsze i drugie dziecko (rocznie po 1.112, 04 zł na pierwsze i drugie dziecko),

• 166,67 zł miesięcznie na trzecie dziecko (rocznie 2.000,04 zł),

• po 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko (rocznie 2.700 zł).

 

O czym należy pamiętać?

 

Roczna kwota odliczenia dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Przysługującą im roczną kwotę odliczenia małżonkowie mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnie ustalonej proporcji.

 

Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim nie uważa się:

1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów,

2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

 

Kiedy dziecko spod opieki rodziców zostaje przekazane w tym samym roku podatkowym do rodziny zastępczej albo do opiekuna prawnego i następuje to w trakcie miesiąca, wtedy każdemu z podatników opiekujących się dzieckiem przysługuje w tym miesiącu odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 miesięcznej kwoty odliczenia za każdy dzień sprawowania nad nim pieczy. Oznacza to, iż zarówno rodzice, jak i opiekun prawny albo osoba pełniąca funkcję rodziny zastępczej – za miesiąc, w którym opieka była sprawowana przez różne osoby – za każdy dzień sprawowania pieczy nad:

• jednym dzieckiem - odliczy 3,09 zł,

• dwojgiem dzieci - odliczy 6,18 zł,

• trojgiem dzieci - odliczy 11,74 zł,

• czworgiem dzieci - odliczy 19,24 zł.

 

Ulga na dzieci nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

• na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych,

• wstąpiło w związek małżeński.

 

 

Jak dokonać odliczenia i otrzyma

kwotę niewykorzystanej ulgi?

 

Podatnik korzystający z ulgi na dzieci wypełnia PIT-36 lub PIT-37 oraz PIT/O stanowiący załącznik do tych zeznań. Odliczenia dokonuje się w rocznym zeznaniu podatkowym, podając numery PESEL dzieci, w razie zaś braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci (informacje te podaje się w PIT/O).

Nie ma obowiązku dołączania do zeznania podatkowego dokumentów potwierdzających wykazywane informacje. Jednak na żądanie organów podatkowych bądź organów kontroli skarbowej, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

• odpis aktu urodzenia dziecka,

• zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka,

• odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej czy umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą,

• zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Podatnicy, którym zabraknie podatku do odliczenia pełnej kwoty przysługującej ulgi, mają teraz prawo do otrzymania kwoty niewykorzystanej ulgi na dzieci - do wysokości przysługującej im kwoty odliczenia. Podatnik, który chce otrzymać przysługującą kwotę

niewykorzystanej ulgi na dzieci, składając zeznanie za 2014 r., musi dodatkowo wypełnić i złożyć PIT/UZ. Formularz ten stanowi część uzupełniającą zeznania podatkowego (PIT-36 lub PIT-37) składanego za 2014 r.

 

Jaką kwotę niewykorzystanej ulgi można odzyskać?

 

Jeżeli kwota przysługującego podatnikowi odliczenia jest wyższa od kwoty odliczonej ulgi na dzieci, to podatnik ma prawo do odzyskania kwoty niewykorzystanej ulgi (tj. kwoty stanowiącej różnicę między kwotą przysługującego podatnikowi odliczenia a kwotą odliczoną w zeznaniu podatkowym). Przysługująca podatnikowi kwota niewykorzystanej ulgi jest jednak limitowana - nie może przekroczyć łącznej kwoty zapłaconych przez podatnika składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, które podlegają odliczeniu4 (wykazanych przez płatnika lub samodzielnie wpłaconych do ZUS lub do zagranicznych systemów ubezpieczeń).

Ponadto limit ten nie uwzględnia składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne:

• które zostały odliczone w zeznaniu PIT-28 (w zeznaniu tym wykazuje się przychody z działalności gospodarczej oraz z najmu opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych),

• które zostały odliczone w zeznaniu PIT-36L (w zeznaniu tym wykazywane są dochody z działalności gospodarczej opodatkowane liniowo - 19% stawką podatku),

• które zostały wykazane jako odliczone w PIT-16A lub PIT-19A (w deklaracjach tych wskazuje się składki na ubezpieczenie zdrowotne, zapłacone i odliczone od karty podatkowej lub od zryczałtowanego podatku dochodowego).

 

Jeśli ulga na dzieci przysługuje obojgu rodzicom, opiekunom prawnym dziecka lub rodzicom zastępczym, którzypozostawali w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy, to zwrot kwoty niewykorzystanej ulgi jest limitowany ich łączną kwotą składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, które podlegają odliczeniu. W przypadku podatników pozostających w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy kwota zwrotu niewykorzystanej ulgi limitowana łącznymi składkami może być zwrócona w dowolnej proporcji określonej przez rodziców. Z takiego sposobu ustalenia kwoty zwrotu limitowanej wysokością łącznych składek może skorzystać też małżonek, który owdowiał w trakcie roku podatkowego, pod warunkiem, że związek małżeński, z którego pochodzą wspólne dzieci, został zawarty przed rozpoczęciem roku podatkowego (gdyby więc nie śmierć małżonka, warunek pozostawania w związku małżeńskim byłby spełniony).

 

 

 

 

1 Na mocy ustawy z dnia 23 października 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1644).

 

2 Zob. art. 27f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.).

 

3 Zgodnie z art. 167 ust. 2a ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.) osoba, która ukończyła studia pierwszego stopnia, zachowuje prawa studenta do dnia 31 października roku, w którym ukończyła te studia. Osoba, która ukończyła studia licencjackie (obroniła pracę licencjacką), posiada więc status studenta do dnia 31 października.

 

4 Podlegających odliczeniu zgodnie z przepisami art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a i ust. 13b oraz art. 27b ust. 1, 2 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

 

 

W odpowiedzi na interpelację poselską nr 233 Minister Finansów wyjaśnił, jaką podatku od nieruchomości za garaże stanowiące integralną część lokalu mieszkalnego.

Wskazał, że korzystniejszą dla podatnika stawkę podatku właściwą dla budynków mieszkalnych stosuje się w przypadku garaży będących pomieszczeniami przynależnymi w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali oraz dla garaży wielostanowiskowych mieszczących się w bryle budynku mieszkalnego, stanowiących element nieruchomości wspólnej z określeniem korzystania z poszczególnych miejsc w ramach podziału quoad usum. Garaż będący odrębną nieruchomością z księgą wieczystą podlega natomiast opodatkowaniu wyższą stawką, jak dla budynków i ich części pozostałych.

 

Podatek od zbycia nieruchomości nabytych przed 2007 r.

Minister Finansów1 wyjaśnił niedawno stosowanie przepisów art. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r.) dot. 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości.


Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
2, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Przy sprzedaży po tych 5 latach nie ma w ogóle podatku dochodowego.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw3 od dnia 1 stycznia 2007 r. zostały zmienione zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie, zgodnie z art. 7 ust. 1 tej nowelizacji, do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

Stosownie do art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r., podatek od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy, ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika. W terminie płatności podatku podatnik jest obowiązany złożyć deklarację według ustalonego wzoru4.

Podatnik mógł jednak w tym samym terminie5 złożyć oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczy na cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e) ustawy. Zgodnie bowiem z tymi przepisami, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r., wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży na:

  • nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

  • nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

  • nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,

  • budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

  • rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację - na cele mieszkalne - własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

  • spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na wyżej wymienione cele, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym również na spłatę kredytu lub pożyczki oraz odsetek od tego kredytu lub pożyczki zaciągniętych przed dniem uzyskania tych przychodów.

Spełnienie przez podatnika warunków określonych w tym przepisie skutkuje zwolnieniem przychodu ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych od podatku dochodowego z mocy prawa. W przeciwnym razie podatek jest płatny przez podatnika najpóźniej następnego dnia po upływie dwóch lat licząc od dnia sprzedaży wraz z odsetkami naliczanymi od terminu płatności określonego w ust. 2 art. 28 ustawy.

Złożenie przez podatnika oświadczenia nie powoduje zmiany terminu płatności zryczałtowanego 10% podatku z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Zobowiązanie podatkowe w tym podatku powstaje z mocy prawa. Do tego podatku ma zastosowanie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, stanowiący, że zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Minister Finansów stwierdził więc, że termin przedawnienia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i ww. praw majątkowych liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (14 dni od dokonania odpłatnego zbycia) i jest niezależny od złożenia oświadczenia o przeznaczeniu uzyskanego przychodu na cele warunkujące zwolnienie podatkowe. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych6.

1 w interpretacji ogólnej z 27 grudnia 2011 r., nr DD9/033/297/BRT/SKT/2011/DD-466

2 Dz.U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307, z późn. zm.

3 Dz.U. Nr 217, poz. 1588, z późn. zm.

4 art. 28 ust. 4 ustawy

5 na podstawie art. 28 ust. 2a ustawy

6 Zob. np.: wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2008 r., sygn. akt II FSK 1294/07, wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Go 379/10, wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1593/10, wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2011 r. sygn. akt II FSK 311/10.

 

 

Identyfikator podatkowy

Na jakich drukach podatnik musi teraz dokonywać zgłoszenia lub aktualizacji swych danych w urzędzie skarbowym?

 

Od 1 stycznia 2012 r.1 dla osób fizycznych objętych rejestrem PESEL nieprowadzących działalności gospodarczej, jak i niebędących zarejestrowanymi podatnikami VAT – jedynym identyfikatorem podatkowym stał się nr PESEL. W przypadku tych osób pozostał jedynie obowiązek aktualizacji adresu zamieszkania, której można dokonać zarówno w składanej deklaracji lub w każdym innym dokumencie związanym z obowiązkiem podatkowym. Jeśli jednak podatnik chce dokonać aktualizacji adresu miejsca zamieszkania w trakcie roku podatkowego, mimo braku obowiązku do założenia deklaracji czy innego dokumentu, może zgłosić taki adres na formularzu ZAP-3. Na formularzu ZAP-3 można także zgłosić numer rachunku bankowego, jeżeli np.: podatnik chce uzyskać zwrot nadpłaty podatku na rachunek bankowy, a nie za pośrednictwem przekazu pocztowego.

Od początku 2012 r. jedynym identyfikatorem podatkowym jest zatem:

  1. numer PESEL – w przypadku podatników będących osobami fizycznymi objętymi rejestrem PESEL nie prowadzących działalności gospodarczej lub niebędących zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług;

  2. NIP – w przypadku pozostałych podmiotów podlegających obowiązkowi ewidencyjnemu.

Z dniem 1 stycznia 2012 r. weszło też w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie wzorów formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych i zgłoszeń aktualizacyjnych2. W rozporządzeniu określone zostały wzory formularzy:

  • zgłoszenia identyfikacyjnego/zgłoszenia aktualizacyjnego osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, będącego podatnikiem lub płatnikiem (NIP-2),

  • zgłoszenia identyfikacyjnego/zgłoszenia aktualizacyjnego osoby fizycznej będącej podatnikiem lub płatnikiem (NIP-7),

  • zgłoszenia aktualizacyjnego osoby fizycznej będącej podatnikiem (ZAP-3)

oraz

  • załączników do zgłoszenia NIP-7 i NIP-2:

    • informacji o rachunkach bankowych (NIP-B),

    • informacji o miejscach prowadzenia działalności (NIP-C)

  • załączników do zgłoszenia NIP-2:

    • informacji o wyodrębnionych jednostkach wewnętrznych podmiotu podlegających obowiązkowi ewidencyjnemu (NIP-2A),

    • informacji o wspólnikach lub o spółkach tworzących podatkową grupę kapitałową (NIP-D).

Wzory formularzy są dostępne na stronie internetowej Ministerstwa Finansów.

 

 

1 z mocy ustawy z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 171, poz. 1016)

 

2 Dz.U. Nr 298, poz. 1765

 

Czy podatnik (rodzic) może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatki na zatrudnienie swojego pełnoletniego dziecka na umowę zlecenia?

 

Tak, gdyż pełnoletniego dziecka nie obejmuje wyłączenie z kosztów przewidziane w art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wedle tego przepisu kosztem uzyskania przychodu nie jest wartość własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - także małżonków i małoletnich dzieci wspólników.

 

Pakiety medyczne dla pracowników opodatkowane!

 

Uchwała pełnej Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 października 2011 r. (sygn. akt II FPS 7/10) ostatecznie rozwiewa wątpliwości i kończy długoletni spór o to, czy abonamenty medyczne powinny stanowić przychód po stronie pracownika i zostać opodatkowane, czy nie. Teraz nastąpić powinno ujednolicenie interpretacji w tej kwestii.

 

NSA podjął uchwałę, że wykupione przez pracodawcę pakiety świadczeń medycznych, których wartość nie jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowią dla pracowników, uprawnionych do ich wykorzystania, nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 1 wymienionej ustawy. A zatem przychód z tego „nieodpłatnego świadczenia” podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Przychodem przy tym jest nie tylko konkretna usługa medyczna, jaką pracownik może otrzymać, ale również sama możliwość skorzystania z niej.

Nie wszyscy zatrudnieni mają prawo do takich pakietów. Są firmy, które ich nie fundują swoim pracownikom. Również pracownicy nie mają obowiązku przyjęcia od pracodawcy oferowanej korzyści w postaci abonamentu medycznego, gdyż podatek od niego zostałby potrącony od płacy.

Organy podatkowe mogą teraz próbować skutecznie dochodzić należnego podatku również wstecz. Firmy wykupujące dla zatrudnionych abonamenty medyczne (niezwiązane z tzw. medycyną pracy), a dotąd nie zaliczające wartości abonamentu do ich wynagrodzeń i nie odprowadzające od tego podatku, powinny więc skorygować wszystkie deklaracje PIT swoich pracowników do 5 lat wstecz i deklaracje ZUS oraz odprowadzić zaległy podatek i uregulować zaległości wobec ZUS. Pracownicy, którzy nie pracują już w tych przedsiębiorstwach, winni zaś sami skorygować stare deklaracje i doliczyć te „nieodpłatne świadczenia” do przychodów z umowy o pracę. Wartość zakupionych nieodpłatnych świadczeń należy ustalić według cen zakupu. Jeśli pracodawca wykupił usługi dla wielu pracowników, to aby ustalić wartość nieodpłatnego świadczenia przypadającego na poszczególnego uprawnionego, trzeba podzielić tę cenę przez liczbę uprawnionych.

Co gorsza, uchwała NSA może stanowić dla fiskusa pokusę do opodatkowania wszelkich świadczeń dla pracowników o podobnym charakterze (np. organizacji imprez integracyjnych).

Minister Finansów wprowadził zwolnienie z VAT dla wspólnot mieszkaniowych w zakresie rozliczania mediów związanych z utrzymaniem poszczególnych lokali wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe. Zwolnienie to może być stosowane do czynności wykonanych w okresie od dnia 2 sierpnia 2011 r.

Od 22 września br. obowiązuje rozporządzenie zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 198 poz. 1174).

Ponadto w rozporządzeniu została obniżona stawka VAT z wysokości 8% do 5% dla dostawy, wewnątrzwspólnotowego nabycia oraz importu:
1) tłuszczy złożonych z produktów roślinnych lub zwierzęcych (miksów),
2) wyrobów seropodobnych (analogów serów),
3) napojów z dodatkiem tłuszczu roślinnego
- nadających się do spożycia przez ludzi (PKWiU ex 10.89.19.0), (CN ex 2106).
Obniżona 5% stawka podatku może być stosowana również do czynności wykonanych w okresie od 1 stycznia 2011 r.


Firma przesyła e-faktury z zastosowaniem podpisu elektronicznego. Czy wysłane faktury elektroniczne tracą ważność w przypadku, gdy wygaśnie ważność certyfikatu poświadczającego ważność podpisu elektronicznego?

 

Zawsze kiedyś misi nastąpić wygaśnięcie ważności certyfikatu poświadczającego ważność podpisu elektronicznego. Jednak dla ważności e-faktury nie ma znaczenia, co stanie się później z podpisem. Istotne jest jedynie, aby był on ważny w chwili podpisywania faktury. Takie wysłane już faktury nadal dają prawo do rozliczenia się.

 

 

13 września 2011 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł (sygn. P 33/09), iż niejednoznaczne przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych mogą, w przekonaniu Trybunału, zostać zinterpretowane w taki sposób, by uznać je za spełniające wymogi ustawy zasadniczej.

 

Uznał on, że opodatkowanie podatkiem od nieruchomości podziemnych wyrobisk górniczych jest wykluczone, skoro nie są one obiektami budowlanymi (urządzeniami budowlanymi) w rozumieniu ustawy – Prawo budowlane, ale przestrzenią w nieruchomości gruntowej lub w górotworze powstałą w wyniku prac górniczych, co wynika z ustawy – Prawo geologiczne i górnicze.

Jednocześnie nie można generalnie wykluczyć możliwości uznania za przedmiot opodatkowania  obiektów i urządzeń zlokalizowanych w podziemnych wyrobiskach górniczych, jeśli dają się one zakwalifikować jako:

1)     budowle wymienione  w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, w innych przepisach tej ustawy lub w załączniku do niej, będące wraz z instalacjami i urządzeniami obiektem budowlanym, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego,

2)     urządzenia budowlane scharakteryzowane w art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego lub  w innych przepisach tej ustawy albo w załączniku do niej, co - jeżeli omawiane urządzenia nie zostały wskazane expressis verbis - wymaga wykazania, że zapewniają one możliwość użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem.

Wyrok ten oznacza, że kopalnie mogą wnioskować o zwrot nadpłaty podatku od nieruchomości od podziemnych wyrobisk. Muszą jednak płacić podatek np. od sztolni.

Niestety coraz częściej jest tak, iż organy podatkowe latami brną w błędnej wykładni oczywistych przepisów, najczęściej odmawiając podatnikom możliwości korzystnych rozliczeń podatkowych, i wdają się z podatnikami w spory sądowe, aby po latach nagle Minister Finansów wydał interpretację ogólną, w której potwierdza stanowisko korzystne dla podatników.

Niestety powstają zupełnie niepotrzebnie spory, Skarb Państwa ponosi koszty sądowe i zastępstwa procesowego, nie mówiąc już o siłach i środkach marnotrawionych przez urzędy i sądy, a podatnicy tracą nerwy i pieniądze na wynagrodzenia pełnomocników. Nikt też nie policzy ilu podatników zostało naciągniętych przez urzędników na zapłatę nienależnych kwot. Żeby chociaż padło słowo „Przepraszam”.

Sztandarowym przykładem takiej praktyki jest tzw. ulga meldunkowa, która obowiązywała w latach 2007-2008 i nadal jest stosowana w przypadku sprzedaży nieruchomości nabytych w tych latach. Właściwie przepisy ją regulujące to zaledwie kilka zdań i dwa warunki skorzystania z ulgi, tj. zameldowanie na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia i złożenie w terminie we właściwym urzędzie skarbowym oświadczenia, że spełnia się warunki do zwolnienia. Ministerstwo Finansów poszło jednak głęboko w ich wykładnię, oczywiście zawsze niekorzystną dla podatników.

Przede wszystkim Ministerstwo przyjęło stanowisko, że jeśli np. sprzedaży podlega lokal mieszkalny wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej (co jest normą i nierozerwalnie ze sobą związane), to zameldowanym można być jedynie w mieszkaniu, a nie na nieruchomości wspólnej. Podobnie w przypadku sprzedaży domu, co naturalne – wraz z działką. Oczywiście stanowisko bzdurne, zmiażdżone po latach przez orzecznictwo sądów administracyjnych. Tylko ileż to wezwań wygenerowały urzędy w całej Polsce do podatników, wzywając ich do określenia wartości gruntu (a w jaki sposób?) i zapłacenia podatku z tego tytułu i ileż to kwot podatnicy nienależnie zapłacili.

Drugi przykład to rozliczenie ulgi meldunkowej w sytuacji, gdy właścicielami nieruchomości byli małżonkowie, ale tylko jeden z nich był w tej nieruchomości zameldowany na pobyt stały przez wymagany okres. Przepis był jasny i stwierdzał, że zwolnienie ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków. Czy da się dokonać błędnej wykładni tak oczywistego przepisu? Jednak się da, bo przez lata był błędnie interpretowany przez organy podatkowe, w ten sposób, iż twierdziły, że każdy z małżonków musi być zameldowany na pobyt stały przez wymagany okres.

Doradcy podatkowi i sądy administracyjne od razu stanęły po stronie podatników twierdząc, że wystarczy zameldowanie jednego z małżonków. Wiele wyroków korzystnych dla podatników zapadło już w roku 2009 (np. wyrok WSA w Lublinie z dnia 21 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 622/08; wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 12/09; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 9 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Gl 215/09; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 10 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 949/09; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 540/09; wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Łd 343/09). Niestety organy podatkowe były głuche na argumenty i odprawiały podatników, którzy chcieli skorzystać z ulgi meldunkowej wspólnie.

Nagle, 7 października 2011 r. – czyli po trzech latach – Minister Finansów „w związku ze zgłaszanymi wątpliwościami, (…) uwzględniając orzecznictwo sądów administracyjnych”, uprzejmie wyjaśnił w interpretacji ogólnej, iż „Interpretacja powyżej wskazanych przepisów, prowadzi do wniosku, że ulga meldunkowa ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków, nawet wówczas, gdy warunek zameldowania spełnia tylko jeden z małżonków. Zwolnienie od podatku przychodów z odpłatnego zbycia ma zatem zastosowanie również do małżonka, który tego warunku nie spełnia.”

 

Powstaje teraz pytanie, czy tak samo gorliwie, jak wzywano niezameldowanych małżonków do rozliczenia podatku, organy podatkowe będą kontaktowały się z podatnikami w sprawie zwrotów kwot podatków niesłusznie pobranych od podatników, którzy nie zdecydowali się na spór z organem podatkowym i wpłacili żądne kwoty.

 

Co ważne, Minister Finansów w powyższej interpretacji stwierdził, iż „wystarczającym dla skorzystania z ulgi meldunkowej przez oboje małżonków, jest złożenie oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia, przez małżonka spełniającego te warunki”. Zatem organy podatkowe nie powinny odmawiać ulgi małżonkom, którzy nie byli zameldowani i nie złożyli stosownego oświadczenia, o ile oświadczenie złożył małżonek zameldowany.

 

Podsumowując, każdy podatnik, który korzystał z ulgi podatkowej, a organy podatkowe wymogły na nim wpłatę podatku, czy to od gruntu, czy z tego tytułu, że małżonek nie był zameldowany na pobyt stały, powinien teraz wrócić do tych rozliczeń i domagać się zwrotu nienależnie zapłaconych kwot podatków. W przypadku wątpliwości bądź niechęci ze strony urzędników, z pewnością doradcy podatkowi będą służyli pomocą.

 

Piotr Geliński

 

1 stycznia 2012 r. wprowadzona zastanie uproszczona rejestracja i rozliczanie VAT przez podmioty zagraniczne świadczące na terytorium RP okazjonalne przewozy drogowe osób pojazdami zarejestrowanymi za granicą.

W dziale XII ustawy VAT pojawi się rozdział 7a (art. 134a-134c). W sposób kompleksowy ureguluje on szczególną procedurę w zakresie rejestracji i rozliczania podatku przez przedsiębiorców zagranicznych świadczących wyłącznie usługi międzynarodowego przewozu drogowego, które polegają na okazjonalnym przewozie osób autobusami zarejestrowanymi na terytorium innego niż terytorium Polski państwa członkowskiego UE. Wskazane uproszczenie ma służyć podmiotom, które nie wykazują odliczeń podatku naliczonego, w tym zwrotów podatku VAT na rachunek bankowy.

W porównaniu z obecnie obowiązującymi przepisami (podmioty świadczące ww. usługi obowiązane są uzyskać numer NIP i zarejestrować się jako podatnik VAT czynny i rozliczać podatek z tytułu świadczenia okazjonalnych przewozów osób na ogólnych zasadach) wprowadzona procedura szczególna ma charakter dużego ułatwienia zmniejszającego obowiązki administracyjne po stronie podatnika. Podmioty korzystające ze szczególnej procedury są zwolnione z obowiązku składania zgłoszenia rejestracyjnego dla celów podatku VAT na zasadach ogólnych, nie podlegają też obowiązkowi ewidencyjnemu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy o NIP.

Z dniem 1 września 2011 r. na Prezesa Głównego Urzędu Miar przeszedł obowiązek badania spełnienia przez kasy rejestrujące funkcji, kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać i obowiązku wydawania potwierdzeń spełnienia tych wymagań. Za czynności te producenci i importerzy kas muszą teraz zapłacić.

Rozszerzenie zakresu stosowania kas, jak i dopuszczenie w tej dziedzinie nowych rozwiązań konstrukcyjnych m.in. kas z tzw. elektroniczną kopią paragonów spowodowały, iż zadania te zostały przypisane specjalistycznemu organowi przystosowanemu w pełni do prowadzenia tego typu prac. Organem przystosowanym do obsługi procesu badania, testowania i przeprowadzania kontroli sprawdzających parametry techniczne urządzeń kasowych zarówno pod względem wyposażenia technicznego, jak i dysponowania doświadczeniem w tego rodzaju działalności jest obecnie Prezes Głównego Urzędu Miar. Organ ten wydawać ma też decyzje potwierdzające spełnienie funkcji, kryteriów i warunków technicznych kas.

Sprawy związane z wydawaniem decyzji potwierdzających spełnienie przez kasy kryteriów i warunków technicznych niezakończone przez Ministra Finansów do dnia 31 sierpnia 2011 r. będą rozpatrywane na podstawie dotychczasowych przepisów przez Prezesa Głównego Urzędu Miar.

Producentom i importerom kas, którzy wprowadzą na rynek kasy niespełniające wymagań, grozi kara w wysokości 5 tys. zł.

Jeżeli zaś chodzi o użytkowników kas zmiany są niewielkie. Podatnicy posiadający kasy nie muszą ich wymieniać, pod warunkiem że zapewniają one prawidłowość rozliczeń z urzędem skarbowym. Potwierdzenia stwierdzające spełnienie przez kasę warunków jej użytkowania zachowują moc do dnia określonego w tych potwierdzeniach, chyba że potwierdzenie to zostanie cofnięte.

Jak prowadzić ewidencję w przypadku awarii kasy fiskalnej?

Zgodnie z art. 111 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku gdy z przyczyn niezależnych od podatnika (np. na skutek uszkodzenia kasy) nie może być na kasie prowadzona ewidencja obrotu i kwot podatku należnego, podatnik jest obowiązany prowadzić ewidencję przy zastosowaniu kasy rezerwowej. Jeśli i to nie jest możliwe – powinien zaprzestać sprzedaży do czasu uruchomienia kasy fiskalnej. Nieprawidłowości w pracy kasy należy zaś niezwłocznie zgłaszać prowadzącemu serwis kasy.

 

Ustawa o zmianie usta­wy – Kodeks postępowania administra­cyjnego oraz ustawy – Ordynacja po­datkowa wprowadzi do zmienianych aktów normatywnych instytucję tzw. metryki sprawy – swoistą historię rozpa­trywania danej sprawy.

 

Ma być ona zakładana w 2 formach – papierowej lub elektronicznej z momentem wszczęcia postępowania. Ma ona służyć zwiększeniu transparentności udziału poszczególnych urzędników w procesie rozstrzygnięć w sprawach. W treści metryki sprawy wskazane będą wszystkie osoby, które uczestniczyły w podejmowaniu czynności w postępowaniu administracyjnym czy podatkowym oraz określone wszystkie podejmowane przez te osoby czynności wraz z odpowiednim odesłaniem do dokumentów zachowanych w formie pisemnej lub elektronicznej określających te czynności. Metryka sprawy, wraz z dokumentami do których odsyła, stanowić ma obowiązkową część akt sprawy. Metryka będzie na bieżąco aktualizowana, a zapoznać się będzie mógł z nią każdy, kto ma w tym interes prawny. Może być ona przydatna na dalszych etapach postę­powania, np. w przypadku złożenia odwołania. Wtedy szybko będzie można sprawdzić, kto, kiedy i jakie podejmował rozstrzygnięcia prowadzące do kwestionowanej decyzji.

Nowelizacja upoważnia sze­fów resortów administracji i finansów do wydania rozporządzeń określających wzór i sposób prowadzenia metryk. Zostaną one za­łożone także dla wszystkich spraw będących w toku najpóźniej 30. dnia, licząc od wejścia w życie ustawy, co nastąpić ma po upływie 6 miesięcy od jej publikacji w Dz.U.

Z początkiem 2012 roku ma nastąpić uproszczenie skomplikowanych przepisów ustawy o podatku od osób prawnych (CIT) oraz usta­wy o podatku od osób fizycznych (PIT). Zmiany mają usunąć wątpliwości inter­pretacyjne.

Wprowadzane zmiany polegają przede wszystkim na modyfikacji zasad ustalania różnic kursowych, będących, zgodnie z ustawami podatkowymi, źródłem przychodów podatników, w przypadku dodatnich różnic kursowych (albo kosztem uzyskania przychodów, w przypadku różnic ujemnych).

Podatnicy mają prawo wyboru metody ustalania różnic kursowych pomiędzy metodą podatkową (na podstawie ustaw podatkowych) a metodą rachunkową (na podstawie ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości). Zgodnie z dotychczasowym stanem prawnym podmiot, który wybrał metodę rachunkową, ma obowiązek jej stosowania przez okres co najmniej 3 lat. Nowelizacja przewiduje zaś w przypadku CIT, że w sytuacji połączenia czy podziału podmiotów, jeżeli podmiot przejmowany lub dzielony stosował metodę rachunkową, to nowo powstały podmiot ma prawo do rezygnacji z tej metody, niezależnie od upływu czasu jej stosowania. W takim przypadku podatnik ma obowiązek powiadomienia o rezygnacji właściwego naczelnika urzędu skarbowego, w terminie 30 dni od daty dokonanego połączenia lub podziału.

Kolejna zmiana, zarówno w CIT, jak i w PIT, ma służyć doprecyzowaniu i ujednoliceniu z ustawą o rachunkowości, podatkowych zasad ustalania różnic kursowych. Zgodnie z dokonywaną nowelizacją podatnicy przy ustalaniu różnic kursowych, w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań, stosować będą faktycznie zastosowany kurs waluty obcej. W pozostałych przypadkach, a także gdy nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, zastosowanie znajdzie kurs średni ogłaszany przez NBP z ostatniego dnia roboczego po­przedzającego ten dzień.

Nowelizacja dodała ponadto przepis, obo­wiązujący już od dnia ogłoszenia, przywracający z mocą wsteczną – od początku 2010 r. – zwolnienie z opodatkowa­nia CIT dla Funduszu Rezerwy Demo­graficznej.

 

Mianem raju podatkowego nazywamy w języku potocznym takie kraje, których przepisy podatkowe ułatwiają unikanie płacenia wyższych podatków w krajach macierzystych przez przedsiębiorców, poprzez transferowanie zysków do „rajów”.

Tego rodzaju polityka finansowa określonych państw ma zapewne na celu przyciąganie inwestycji i kapitału zagranicznego, co we właściwym rozporządzeniu Ministra Finansów zostało nazwane wprost – szkodliwą konkurencją podatkową. Liczne grono firm oferuje pośrednictwo w przenoszeniu siedziby firmy do „raju podatkowego” jako niezawodnej i stosunkowo prostej metodzie optymalizacji podatkowej. Jednak, czy w biegu do celu, jakim jest niewątpliwie osiągnięcie wymiernej korzyści gospodarczej, nie powinniśmy się przez krótką chwilę zastanowić nad sensem istnienia i co najważniejsze przeznaczeniem płaconych przez nas podatków. Czy w świadomości społecznej podatek nie przestał być jedynie przykrą konsekwencją uzyskania dochodu, czy nie znika z nas choć po części mentalność wyniesiona z poprzedniego ustroju, że niektóre standardy życia, jak dobre drogi, wyposażone szkoły i zadbane parki, mamy mieć po prostu zapewnione. Czy otaczająca nas na co dzień rzeczywistość nie powinna w naszych oczach stać się bardziej interesem wspólnym niż przysłowiową rzeczą niczyją. Korzystając z różnych form bezpłatnych świadczeń zdrowotnych i edukacji, nieraz potrafimy zaznaczyć nasze niezadowolenie ze standardu świadczonych usług. Czy jednak z punktu widzenia przedsiębiorcy nie można się zgodzić, że głównym czynnikiem podnoszącym dany standard poza skutecznym zarządzaniem jest właśnie inwestycja – inwestycja, która to jest finansowana z płaconych przez nas podatków. Celem prowadzenia działalności gospodarczej jest osiągniecie danego celu gospodarczego, czemu jednak ta korzyść, jaką jest ten cel, ma służyć, czy pośrednio nie podniesieniu jakości życia?

Warto płacić podatki w Polsce?

Temat firmy zarejestrowanej w raju podatkowym stał się ostatnio dość popularny wśród przedsiębiorców. Nie jest również wielką tajemnicą, że zainteresowanie tak skrajną formą optymalizacji podatkowej wzrasta wprost proporcjonalnie do wzrostu stawek podatku, a niestety odwrotnie proporcjonalnie do wskaźników zadowolenia społeczeństwa z obecnej sytuacji gospodarczej. Jednak, czy taki rodzaj strategii minimalizacji rozchodów naszych przedsiębiorstw ma rzeczywiście cel? Czy nie jest to błędne koło, do ,którego wchodzimy mamieni obietnicą znacznych oszczędności. Przecież jako płatnicy ponosimy ten koszt obowiązkowego świadczenia pieniężnego nie tylko bezpośrednio, ale również pośrednio, płacąc choćby podatek od towarów i usług. Czy nie można się zgodzić, że podmiot, który przenosi siedzibę do kraju stosującego „szkodliwą konkurencję podatkową”, nie powinien mieć moralnego prawa do okazywania niezadowolenia z rozmaitych cięć w budżecie państwa, z ograniczeń w wydatkach na inwestycje, które mają służyć przecież całości społeczeństwa. Nowoczesny szpital, fachowa opieka medyczna, wysoka jakość nauczania, bezpieczeństwo, komfortowe drogi, parki i chodniki – to nie są tylko hasła propagowane przez ugrupowania polityczne przed wyborami, są to także skutki płacenia przez nas podatków tam gdzie mieszkamy.

Kamil Maj

Państwa członkowskie UE mają obowiązek umożliwienia podatnikom z dniem 1 stycznia 2013 r. wystawiania faktur uproszczonych m.in. w sytuacji, gdy kwota faktury nie przekracza 100 EUR lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej (z zastrzeżeniem pewnych wyjątków).

 

Obowiązek taki nakłada Dyrektywa Rady 2010/45/UE z 13 lipca 2010 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do przepisów dotyczących fakturowania

Ministerstwo Finansów podało w odpowiedzi na interpelację nr 21599, że w związku z dyrektywą 2010/45/UE jeszcze w tym roku zostaną podjęte prace implementujące przepisy dyrektywy dotyczące faktur uproszczonych, tak aby wprowadzić stosowne przepisy (z odpowiednio długim vacatio legis) z dniem 1 stycznia 2013 r.

 

Ustawa o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników oraz ustawy o transporcie drogowym weszła w życie w zasadzie z dniem 1 lipca 2011 r.

Jednak przepisy dotyczące szczególnej procedury w zakresie rejestracji i rozliczania podatku przez podmioty zagraniczne świadczące usługi międzynarodowego okazjonalnego drogowego osób zaczną obowiązywać dopiero w przyszłym roku.

W związku z ww. nowelizacją zaszła też konieczność dostosowania do niej przepisów wykonawczych.

Zmiany wprowadzone od 1 lipca br. polegają m.in. na dostosowaniu niektórych przepisów ustawy VAT do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

Podatnicy oraz osoby prawne niebędące podatnikami mogą wybrać opodatkowanie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów m.in. przez podanie dokonującemu dostawy towarów numeru, o którym mowa w art. 97 ust. 10 ustawy VAT. Podmioty te mogą też, tak jak dotąd, wybrać opodatkowanie WNT poprzez złożenie naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o takim wyborze (np. poprzez zaznaczenie pkt 60 w części C.3. w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R). Wybór opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest wiążący dla podmiotu nadal 2 lata, lecz doprecyzowano, iż okres ten będzie biegł od dnia dokonania WNT, dla którego dokonano takiego wyboru.

Po zmianie podatnikiem na podstawie art. 28a ustawy VAT, tj. dla potrzeb ustalenia miejsca świadczenia usług, jest m.in. osoba prawna niebędąca podatnikiem, która nie została zidentyfikowana do celów podatku od towarów i usług lub podatku od wartości dodanej, mimo że taki obowiązek na niej ciążył.

Zmiana w art. 28b ust. 4 ustawy VAT ma na celu doprecyzowanie miejsca świadczenia usług. W przypadku gdy nabywana usługa będzie przeznaczona wyłącznie do użytku prywatnego usługobiorcy, w tym jego personelu, zastosowanie znajdzie art. 28c (miejsce świadczenia będzie w miejscu, co do zasady, siedziby działalności gospodarczej podatnika-usługodawcy), gdy zaś usługa będzie przeznaczona zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i osobistych podatnika, zastosowanie znajdzie zasada wskazana w przepisie art. 28b (miejsce świadczenia będzie w miejscu, co do zasady, siedziby działalności gospodarczej podatnika-usługobiorcy).

Nowelizacja kompleksowo uregulowała miejsce świadczenia usług transportu towarów w jednym akcie prawnym, tj. w ustawie VAT. Zamieszczono w niej przepisy dotyczące miejsca świadczenia usługi transportu towarów zarówno na rzecz ostatecznego konsumenta, jak i na rzecz podatnika. Dodany ust. 2a w art. 28f ustawy VAT zawiera regulacje dotyczące świadczenia usług transportu towarów na rzecz polskich podatników lub podatników z krajów trzecich, w sytuacji gdy transport wykonywany jest w całości na terytorium kraju lub poza terytorium UE. Jeśli mamy do czynienia z usługą transportu towarów na rzecz podatnika, który posiada na terytorium kraju – co do zasady – siedzibę działalności gospodarczej, i transport towarów wykonywany jest w całości poza terytorium UE, miejscem świadczenia usługi będzie terytorium znajdujące się poza terytorium UE. Gdy zaś usługa wykonywana jest na rzecz podatnika, który posiada na terytorium państwa trzeciego – co do zasady – siedzibę działalności gospodarczej, i transport towarów wykonywany jest w całości na terytorium kraju, miejscem świadczenia usługi będzie terytorium kraju.

Nowelizacja uprościła ponadto procedurę szczególną dotyczącą podmiotów zagranicznych świadczących na terytorium UE usługi elektroniczne osobom niepodlegającym opodatkowaniu. Zastąpiono wymóg opatrzenia zgłoszenia informującego o zamiarze skorzystania ze specjalnej procedury rozliczania VAT bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu na rzecz wyłącznego stosowania aplikacji informatycznej udostępnionej w Biuletynie Informacji Publicznej Ministra Finansów (www.vates.mf.gov.pl/vates/start.do). Podmioty zagraniczne świadczące na terytorium Unii Europejskiej usługi elektroniczne osobom niepodlegającym opodatkowaniu, które korzystają z procedury szczególnej przewidzianej w dziale XII rozdziale 7 ustawy VAT, nie podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy o NIP.

Doprecyzowano katalog odpadów przetwarzalnych, które są objęte mechanizmem odwróconego obciążenia (ang. reverse charge); wprowadzono do ustawy VAT załącznik nr 11 zawierający katalog towarów, identyfikowanych przy pomocy klasyfikacji statystycznych wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, których dostawa jest objęta systemem ww. rozliczenia podatku. W porównaniu do stanu prawnego sprzed 1 lipca 2011 r. katalog ten jest szerszy – oprócz złomu metali, dodatkowo ujęto w nim np. zużyte akumulatory elektryczne, odpady szklane, gumowe i z tworzyw sztucznych.

Lipcowe zmiany dotyczą także ułatwienia dokonywania rozliczeń w walucie obcej (tj. sposobu przeliczania kursów) przez podatników świadczących usługi wstępu na imprezy

masowe (w tym w ramach EURO 2012). Wartość transakcji wykazana w walucie obcej może być przeliczona zgodnie z przepisami obowiązującymi przy obliczaniu wartości celnej, tj. po kursie ustalonym w przedostatnią środę miesiąca w oparciu o bieżące kursy średnie wyliczane i ogłaszane przez NBP i, co do zasady, obowiązujące przez cały następny miesiąc.

Grupa podmiotów uprawnionych do skorzystania z ww. uproszczenia określona została poprzez przedmiotowe odniesienie się do transakcji dotyczących usług wstępu na imprezy masowe w rozumieniu ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych

Modyfikacja przepisów przewiduje prawo do odliczenia podatku z faktur wystawionych przez podmiot niezarejestrowany do celów podatku VAT.

Dodanie pkt 26 i 27 w ust. 1 w § 13 rozporządzenia Ministra Finansów z 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług pozwala na objęcie zwolnieniem transakcji w zakresie obrotu udziałami w spółkach zarówno mających, jak i niemających osobowości prawnej, oraz w innych podmiotach mających osobowość prawną, jak też usług ściśle związanych z opieką nad dziećmi i młodzieżą, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy VAT. Zgodnie z przepisem przejściowym, podatnicy, na zasadzie prawa wyboru, mogą stosować wskazane zwolnienia do usług, o których mowa w dodanym – w § 26 w ust. 1 rozporządzenia wykonawczego – pkt 26 i 27, które zostały wykonane w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r.

 

 

 

 

 

 


W jaki sposób wspólnota mieszkaniowa winna rozliczać VAT w przypadku nabycia towarów i usług w ramach zarządu nieruchomością wspólną oraz w przypadku nabycia towarów i usług na potrzeby utrzymania poszczególnych lokali właścicieli?

Ustawa o własności lokali wskazuje na dwa rodzaje obowiązków członków wspólnoty mieszkaniowej: jedne związane z nieruchomością wspólną i drugie, związane z odrębną własnością lokalu. Właściciele lokali zobowiązani są uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z nieruchomością wspólną, na pokrycie których uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, oraz ponoszą wydatki związane z utrzymaniem własnych lokali (m.in. za wodę, ciepło, odprowadzanie ścieków, gaz, energię elektryczną). Wspólnota mieszkaniowa realizując wspólny interes właścicieli występuje w odmiennych rolach w przypadku nabycia towarów i usług w ramach zarządu nieruchomością wspólną oraz w przypadku nabycia towarów i usług na potrzeby utrzymania poszczególnych lokali właścicieli.

W pierwszym wspólnota, będąca jednostką odrębną od właścicieli lokali, nabywając towary i usługi dla celów nieruchomości wspólnej nie wykonuje żadnych czynności na rzecz właścicieli, działa ona w imieniu własnym i na własny rachunek, jako podmiot stosunków zobowiązaniowych wynikających z zarządu nieruchomością wspólną, którego działanie jest jedynie finansowane przez właścicieli wyodrębnionych lokali mieszkalnych (m.in. w formie zaliczek), mających udziały w nieruchomości wspólnej. Odbiorcą nabywanych towarów i usług jest więc wspólnota mieszkaniowa jako odrębny od jej członków podmiot praw i to ona występuje jako ostateczny konsument. W takim więc zakresie nie świadczy ona żadnych czynności opodatkowanych VAT na rzecz właścicieli odrębnych lokali. Zatem uiszczanie przez członków wspólnoty należności tytułem pokrycia kosztów zarządu nieruchomością wspólną nie jest objęte przepisami ustawy o podatku od towarów i usług oraz brak jest podstaw do fakturowania wewnętrznych rozliczeń między wspólnotą a jej członkami w związku z ponoszonymi kosztami zarządu nieruchomością wspólną.

Inaczej jest w przypadku, gdy wydatki ponoszone są przez właściciela wyłącznie w związku z odrębną własnością lokalu. Wspólnota, w zakresie nabywanych towarów i usług celem zaopatrzenia poszczególnych lokali, nabywa je w swoim imieniu, lecz na rzecz właścicieli poszczególnych lokali, którzy dokonują na poczet tych zakupów stosownych wpłat. Wspólnota, zakupując towary i usługi, które następnie przyporządkowuje poszczególnym lokalom, dokonuje więc ich odsprzedaży właścicielom lokali. W takiej sytuacji środki uiszczane przez właścicieli poszczególnych lokali na ich utrzymanie stanowią w istocie zapłatę za odsprzedawane im przez wspólnotę towary i usługi. Wspólnota dokonując odsprzedaży właścicielom lokali zakupionych uprzednio w tym celu towarów i usług związanych wyłącznie z utrzymaniem poszczególnych lokali działa jako podatnik VAT i w sytuacji niekorzystania przez nią ze zwolnienia podmiotowego, dokonywane przez nią czynności w ww. zakresie winny być dokumentowane fakturami, wystawianymi zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 106 ww. ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisach do niej wykonawczych.

Powyższe potwierdza interpretacja ogólna Ministra Finansów z 21.06.2011 r., (nr PT8/033/IO1/AEW/11/PT-571).

 

 

 

Żeby zatem zostać przedstawicielem podatkowym podmiot (osoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej) musi spełnić łącznie następujące warunki:

1) być zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny,

2) przez ostatnie 24 miesiące nie zalegać z wpłatami poszczególnych podatków stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczającymi odrębnie w każdym podatku, odpowiednio 3% kwoty należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości w kwocie podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy, którego dotyczy zaległość,

3) przez ostatnie 24 miesiące – osoba fizyczna będąca podatnikiem, a w przypadku podatników niebędących osobami fizycznymi – osoba będąca wspólnikiem spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej, członkiem władz zarządzających, głównym księgowym – nie być prawomocnie skazanym za popełnienie przestępstwa skarbowego;

4) być uprawnionym do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego, zgodnie z przepisami o doradztwie podatkowym, lub do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, zgodnie z przepisami o rachunkowości.

Ponadto umożliwiono agencjom celnym pełnienie funkcji przedstawiciela podatkowego również wtedy, gdy nie są one uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego czy do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Zwolnienie agencji z posiadania takich uprawnień ma jednak zastosowanie jedynie w razie, gdy podatnik ustanawiający ją przedstawicielem podatkowym:

  • dokonuje na terytorium kraju wyłącznie importu towarów, których miejscem przeznaczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju i
  • wywóz towarów z kraju jest dokonywany przez importera w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Przyjęte rozwiązanie ma ułatwić podmiotom dokonującym na terytorium kraju wyłącznie importu towarów, gdy miejscem przeznaczenia tych towarów jest terytorium państwa członkowskiego UE inne niż terytorium kraju i wywóz z terytorium kraju przez importera tych towarów nastąpi w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy tych towarów - dokonywanie rozliczeń należności celno-podatkowych, związanych z odprawami celnymi importowanych towarów, w sytuacji obowiązkowego ustanowienia przedstawiciela podatkowego. Agencja celna będąca przedstawicielem podatkowym w ww. przypadku, uprawniona jest od 1 kwietnia br. do:

  • prowadzenia dokumentacji i ewidencji na potrzeby podatku,
  • sporządzania deklaracji podatkowych i informacji podsumowujących na potrzeby podatku.

Uprawnienie agencji celnych do wykonywania ww. czynności ułatwi dokonywanie odpraw w imporcie przez podmioty zagraniczne, które importowane towary kierują dalej do innego państwa członkowskiego. Wszystkie konieczne formalności podatkowe związane z dalszym przemieszczaniem towaru do innego państwa członkowskiego też może wypełnić za takiego podatnika przedstawiciel podatkowy.

Rozporządzenie Ministra Finansów z 28 marca 2011 r. w sprawie przedstawiciela podatkowego

Przedstawiciel podatkowy ma wykonywać obowiązki podatnika w zakresie rozliczania podatku od towarów i usług, prowadzenia i przechowywania dokumentacji oraz ewidencji dla potrzeb tego podatku, a także będzie wykonywał inne czynności wynikające z przepisów o podatku od towarów i usług, jeżeli czynności te zostały wymienione w umowie, zawartej między podatnikiem a przedstawicielem podatkowym.

Ustanowienie zaś przedstawiciela podatkowego na podstawie umowy zawartej przed dniem 1 kwietnia 2011 r. zachowuje ważność, o ile odpis umowy wraz z kopią zaświadczenia o spełnieniu przez przedstawiciela podatkowego warunków określonych w § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 16 kwietnia 2004 r. w sprawie przedstawiciela podatkowego

Rada Polityki Pieniężnej postanowiła znów podwyższyć stopy procentowe NBP o 0,25 pkt. proc.

Od 9 czerwca 2011 r. wynoszą one:

  • stopa referencyjna - 4,50% w skali rocznej;
  • stopa lombardowa - 6,00% w skali rocznej;
  • stopa depozytowa - 3,00% w skali rocznej;
  • stopa redyskonta weksli - 4,75% w skali rocznej;

Z tym samym dniem wzrosła też wysokość odsetek od zaległości podatkowych – do poziomu 14%, a stawka obniżonych odsetek od zaległości podatkowych – do 10,50%.

Urząd Kontroli Skarbowej w Warszawie, kierując się uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2010 r. podjął czynności w celu wszczęcia postępowań kontrolnych u podatników prowadzących działalność leasingową.

 

Podmioty zawierając umowy leasingu oraz pożyczek, oprócz obciążania leasingobiorców fakturami za opłaty manipulacyjne oraz miesięczne opłaty leasingowe, obciążały również leasingobiorców fakturami za koszty ubezpieczenia przedmiotu leasingu, stosując do tej części stawkę zwolnioną (jako tzw. „refakturowanie”). Zgodnie z uchwałą NSA ubezpieczenie przedmiotu leasingu tworzy jednolitą całość z umową leasingową. Spółka dokonuje więcej niż jednego świadczenia na rzecz leasingobiorcy i świadczenia te są ze sobą powiązane, tworzą jedną całość z ekonomicznego punktu widzenia, którą jedynie sztucznie podzielono. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług świadczenia te podlegają opodatkowaniu jedną stawką. Podmiot świadczący usługi leasingu powinien włączyć do podstawy opodatkowania wartość usług obejmujących koszty ubezpieczenia przedmiotu leasingu. W wyniku działań przeprowadzonych przez Urząd podmioty świadczące usługi leasingu składały korekty deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług i dokonywały wpłat zaniżonego zobowiązania wraz z odsetkami. Tylko z tego tytułu budżet państwa uzyskał w 2010 roku wpłaty w kwocie 115.683.804zł.

Nowelizacja ustawy o VAT poszerzyła zakres zwolnień od podatku od towarów i usług dla usług w zakresie opieki medycznej i pomocy społecznej.

W tym zakresie wolne są teraz od VAT:

1) usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane przez zakłady opieki zdrowotnej;

2) usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów

a) lekarza i lekarza dentysty,

b) pielęgniarki i położnej,

c) medycznych, o których mowa w art. 18d ust. 1 pkt 1 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej,

d) psychologa;

3) świadczenie ww. usług, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej od ww. podmiotów; Zwolnieniem tym objęto zatem np. przekazywane pracownikom przez pracodawców nabywane przez nich w ramach tzw. pakietów medycznych usługi w zakresie opieki medycznej wymienionych w powyższych punktach 1 i 2; Ponieważ pakiety medyczne mogą zawierać różne rodzaje usług, podkreślić trzeba, iż zwolnieniu podlegają tylko usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia nabyte przez pracodawców od podmiotów, o których mowa w ww. pkt 1 i 2.

4) usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, świadczone na rzecz zakładów opieki zdrowotnej na ich terenie;

5) usługi pomocy społecznej w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej oraz usługi określone w przepisach o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, a także dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, na rzecz beneficjenta tej pomocy, wykonywane przez:

a) regionalne ośrodki polityki społecznej, powiatowe centra pomocy rodzinie, ośrodki pomocy społecznej, rodzinne domy pomocy, ośrodki wsparcia i ośrodki interwencji kryzysowej,

b) wpisane do rejestru prowadzonego przez wojewodę:

- domy pomocy społecznej prowadzone przez podmioty posiadające zezwolenie wojewody,

- placówki opiekuńczo-wychowawcze i ośrodki adopcyjno-opiekuńcze,

c) placówki specjalistycznego poradnictwa,

d) inne niż wymienione w lit. a-c placówki zapewniające całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku na podstawie zezwolenia wojewody, wpisane do rejestru prowadzonego przez wojewodę,

e) specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie;

6) usługi opieki nad osobami niepełnosprawnymi, przewlekle chorymi lub osobami w podeszłym wieku, świadczone w miejscu ich zamieszkania przez podmioty inne niż wymienione w pkt 5, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną;

 

Zwolnienia wymienione w powyższych pkt 1, 4-6, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

 

 

Zwolnienia, o których mowa w ww. pkt 4 i 6 mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Podatnicy mogą, lecz nie muszą, stosować zwolnienia wprowadzone ostatnią nowelizacją w zakresie usług opieki medycznej i pomocy społecznej

 

 

 

Od dnia 1 kwietnia 2011 r. wprowadzono m.in. ułatwienia w zakresie rozliczania VAT z tytułu importu towarów bezpośrednio w deklaracji

 

Zniesiono obowiązek złożenia zabezpieczenia kwoty podatku jako warunku rozliczenia podatku z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej.

Zmodyfikowany został obowiązek przedstawienia organowi celnemu dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu w deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów. Jeżeli podatnik w tym terminie nie przedstawi wymaganych dokumentów, straci prawo do rozliczania podatku z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej, w odniesieniu do tej kwoty podatku, którą miał w deklaracji podatkowej rozliczyć, oraz jest zobowiązany do uiszczenia organowi celnemu kwoty podatku wraz z odsetkami.

W przypadku gdy objęcie towarów procedurą uproszczoną dokonane zostanie przez przedstawiciela pośredniego, obowiązek zapłaty podatku wraz z odsetkami ciąży solidarnie też na tym przedstawicielu.

Jeśli organ celny pobrał VAT z tytułu importu towarów, a podatnik rozliczył tę kwotę podatku w deklaracji podatkowej, to podatnik ma prawo do dokonania korekty kwoty podatku w deklaracji składanej za okres rozliczeniowy, w którym kwota podatku została pobrana przez organ celny.

Jeżeli podatnik nie przestrzega terminu na przedstawienie organowi celnemu dokumentów potwierdzających rozliczenie należnego VAT z tytułu importu w deklaracji podatkowej, to naczelnik urzędu skarbowego może w drodze decyzji pozbawić tego podatnika na okres 36 miesięcy prawa do rozliczania podatku na zasadach określonych w art. 33a ustawy o VAT. Jest jednak możliwość odstąpienia od wydania takiej decyzji w przypadku, gdy uchybienie terminu na dostarczenie organowi stosownych dokumentów jest nieistotne w stosunku do liczby i wielkości operacji importowych, rozliczanych w trybie art. 33a, oraz pod warunkiem że uchybienie to było spowodowane okolicznościami niewynikającymi z zaniedbania lub świadomego działania podatnika.

Jeśli VAT rozliczany jest w deklaracji zgodnie z art. 33a ustawy o VAT, a obowiązek podatkowy powstał przed dniem 1 kwietnia 2011 r., to do importu towarów stosuje się przepisy art. 33a obowiązujące przed dniem 1 kwietnia 2011 r.

 

Od dnia 1 kwietnia 2011 r. uregulowano ponadto pobór odsetek od niezapłaconego podatku z tytułu importu towarów

Odsetki nie są jednak pobierane, jeśli podatnik udowodni, że wykazana w zgłoszeniu celnym nieprawidłowa kwota podatku była spowodowana okolicznościami niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania.

Pobór odsetek określonych w art. 37 ust. 1a ustawy o VAT dotyczy importu towarów, dla którego obowiązek podatkowy powstał od dnia 1 kwietnia 2011 r.

Nie uległy zmianie zasady pobierania odsetek za zwłokę od kwot podatku wynikających z decyzji wydawanych przez naczelnika urzędu celnego niezapłaconych w terminie. Odsetki te, tak jak wcześniej, są pobierane zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

 

 

Ustawa z 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach

Odpowiedzialność karna za przestępstwo skarbowe albo wykroczenie skarbowe podatnika będącego osobą fizyczną, któremu za ten sam czyn wymierzono uprzednio zryczałtowany podatek dochodowy, jest zgodna z Konstytucją.

Od 9 marca 2011 r. obowiązuje nowy wzór zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług.

Do końca 2011 r. może być stosowany dotychczasowy wzór VAT-R, ale nie przez podatników, którzy dokonują sprzedaży wyłącznie zwolnionej od podatku od towarów na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 17-41 ustawy o VAT. Nowy druk określono w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 16 lutego 2011 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wzorów dokumentów związanych z rejestracją podatników w zakresie podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 44 poz. 229).

 

Parlament kończy prace nad ustawą o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo o miarach.

Ma ona na celu dostosowanie prawa do znowelizowanych przepisów prawa celnego, nowelizację przepisów utrudniających przedsiębiorcom prowadzenie działalności i wprowadzenie zmian zapobiegających nadużyciom podatkowym. Większość przepisów nowelizacji ma wejść w życie już 1 kwietnia 2011 r. Zmiany to m.in.:

    • nowe zasady dotyczące rozliczania podatku w obrocie surowcami wtórnymi i złomem oraz prawami do emisji gazów cieplarnianych, co służyć ma zwalczaniu nadużyć finansowych;
    • nowe procedury dotyczące przejścia przez rolnika ryczałtowego na rozliczanie podatku według zasad ogólnych;
    • przełożenie z Ministra Finansów na prezesa Głównego Urzędu Miar obowiązków związanych z procedurami badań dotyczących kas rejestrujących; regulacje dotyczące kas rejestrujących zaczną obowiązywać 1 września 2011 r.;
    • wykonanie wyroku TSUE orzekającego o niezgodności z prawem Unii stosowania przez Polskę obniżonej stawki podatku VAT (7%) na odzież, dodatki odzieżowe dla niemowląt oraz buciki dziecięce. Stawka ta ma wzrosnąć do 23%. Ta zmiana ma wejść w życie 1 stycznia 2012 r.

Moje małoletnie dziecko ma swoje dochody. Jak rozliczyć się podatkowo z takich dochodów?

Dochody takie w większości wypadków podlegają opodatkowaniu. Dzieci w zasadzie nie rozliczają się samodzielnie; wyjątki obejmują tylko dochody z ich pracy, stypendiów i dochody z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku. Pozostałe dochody dzieci są doliczane do dochodów rodziców, o ile mają oni prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów swych dzieci. Prawo takie przyznaje rodzicom Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Mogą zarządzać majątkiem dziecka i pobierać dochody z tego majątku w czasie sprawowania władzy rodzicielskiej.

Rodzice doliczający do swoich dochodów dochody dzieci składają zeznanie PIT-36 razem z załącznikiem PIT/M. Dotyczy to jednak wyłącznie dochodów, które mogą być ujęte w PIT-36. Jeśli rodzice rozliczają się oddzielnie, to każde z nich do swoich dochodów dolicza połowę dochodów dziecka (nie dotyczy to rodziców będących w separacji).

Łączne rozliczenie opłaca się, jeśli tylko jedno z małżonków ma dochody, bądź jeśli tylko jedno przekroczyło próg skali, a połowa łącznych dochodów tego progu nie przekracza.

 

Za 2009 r. wspólne zeznanie złożyło 1,2 mln osób, które nie uzyskały przychodów ze źródeł podlegających opodatkowaniu, lecz takie przychody uzyskał ich małżonek. Według danych Ministerstwa Finansów, w rozliczeniu za 2009 r. z możliwości łącznego opodatkowania skorzystało 9,9 mln osób, tj. 40% podatników rozliczających się według skali.

Począwszy od rozliczenia rocznego za 2010 r. wniosek o zastosowanie wspólnego opodatkowania małżonków może być wyrażony przez jednego z małżonków. Wyrażenie wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia wniosku o łączne opodatkowanie ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania

Nowe zasady stanowią duże ułatwienie, nie tylko dla rozliczających się papierowo, ale także dla składających PIT przez Internet. Dotąd jedno z małżonków musiało upoważnić drugie do złożenia zeznania w jego imieniu, a więc składając po raz pierwszy zeznanie, trzeba było dostarczyć wcześniej do urzędu skarbowego specjalne upoważnienie na papierowym formularzu UPL-1. Teraz obowiązek składania UPL-1 został zniesiony. Jeżeli jedno z małżonków podpisze zeznanie, będzie to oznaczało, iż drugie upoważniło go do podpisania deklaracji w jego imieniu. Zabezpieczeniem rozliczenia przez Internet nadal są tzw. dane autoryzacyjne (imię i nazwisko, data urodzenia, NIP, PESEL, kwota przychodu za poprzedni rok).

Wniosek o łączne opodatkowanie dochodów małżonków, między którymi istniała w 2010 r. wspólność majątkowa, może być także złożony przez podatnika który: zawarł związek małżeński przed 2010 r., a jego małżonek zmarł w trakcie 2010 r., bądź pozostawał w związku małżeńskim przez cały 2010 r., a jego małżonek zmarł po upływie 2010 r. przed złożeniem zeznania za ten rok

Prawo do złożenia tego wniosku nie przysługuje jednak podatnikowi, jeżeli w 2010 r. choćby do jednego z małżonków miały zastosowanie przepisy art. 30c ustawy (podatek liniowy) lub przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, lub podatku tonażowym, z wyjątkiem przypadku, gdy przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym miały zastosowanie do przychodów z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy czy z innych umów o podobnym charakterze i jednocześnie podatnik lub jego małżonek nie korzystał z opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy albo na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, albo podatku tonażowym.

Z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów przewidzianego dla małżeństw mogą także skorzystać małżonkowie niebędący rezydentami w Polsce, a więc osoby, które nie mają miejsca zamieszkania w Polsce w rozumieniu obowiązujących przepisów podatkowych. Małżonkowie - oboje nierezydenci oraz małżonkowie, z których jeden jest nierezydentem, a drugi rezydentem Polski, w przypadku gdy w Polsce osiągnęli co najmniej 75% wszystkich uzyskanych w roku podatkowym opodatkowanych przychodów - mogą opodatkować swoje dochody na identycznych zasadach, jakie dotyczą rezydentów Polski. Oznacza to, że podatek będzie określony na małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów uzyskanych przez tych małżonków. Możliwość skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania przyznano też owdowiałym małżonkom będącym nierezydentami. Wprowadzone zmiany dotyczą podatników mających miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Konfederacji Szwajcarskiej, które udokumentowały miejsce zamieszkania dla celów podatkowych certyfikatem rezydencji.

 

 

 

Można wystawiać, przesyłać i przechowywać rachunki w formie innej niż papierowa (czyli też w formie elektronicznej).

 

Nie ma ponadto obowiązku umieszczania na rachunku potwierdzającym dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi czytelnego podpisu wystawcy ani oznaczeń „oryginał” i „kopia”.

11 marca 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z 9 lutego 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach

Od początku 2012 r. ma zostać zniesiony obowiązek posiadania NIP przez osoby nieprowadzące działalności gospodarczej i niebędące podatnikami podatku VAT. Osoby takie posługiwałyby się tylko numerem PESEL.

 

Natomiast firmom, które nadal będą musiały posiadać NIP, od 1 lipca 2011 r. będzie on nadawany od ręki, nie zaś w drodze decyzji administracyjnej. Ma to skrócić i uprościć całą procedurę, która obecnie prowadzona jest na podstawie Ordynacji podatkowej.

- To najważniejsze propozycje zmian zawarte w przyjętych przez rząd założeniach do projektu nowelizacji ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.

Planuje się ponadto, iż 1 lipca 2011 r. ruszy Centralny Rejestr Podmiotów Krajowej Ewidencji Podatników (CRP KEP), którego działalność skróci obieg informacji w urzędach skarbowych i przyspieszy obsługę podatników. Rejestr będzie zawierał dane ewidencyjne z rejestru PESEL, które będą wiążące dla administracji podatkowej. chodzi o usprawnienie rejestracji podmiotów gospodarczych i nadawania NIP.

Urzędnicy będą odpowiadać majątkowo (a nie tylko służbowo czy dyscyplinar­nie) za swoje błędy. Za rażąco nielegalną decyzję administracyjną czy podatkową będą mogli zostać ukarani do 12-krotności miesięcznego wynagrodzenia.

Nowe przepisy regulują zasady odpowiedzialności odszkodowawczej funkcjonariuszy publicznych za stanowiące rażące naruszenie prawa, działania lub zaniechania działań funkcjonariuszy przy wykonywaniu władzy publicznej – w postępowaniu administracyjnym, podatkowym i w przypadku wykonywania władzy publicznej bez podstawy prawnej. Tego rodzaju sprawy będą rozpoznawane w postępowaniu cywilnym, gwarantującym pozwanemu pełną możliwość obrony swych interesów. Ustawa o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa wejdzie w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. Jednym z powodów jej uchwalenia były bulwersujące opinię publiczną wadliwe decyzje aparatu skarbowego, które doprowadziły do bankructwa znanych biznesmenów (np. sprawa Romana Kluski).

Ma ona dyscyplinować pracę urzędników. Funkcjonariuszem publicznym w rozumieniu ustawy jest osoba działająca w charakterze organu administracji publicznej lub z jego upoważnienia albo jako członek kolegialnego organu administracji publicznej bądź osoba wykonującą w urzędzie organu administracji publicznej pracę w ramach stosunku pracy, stosunku służbowego lub umowy cywilnoprawnej, biorąca udział w prowadzeniu sprawy rozstrzyganej w drodze decyzji czy postanowienia przez taki organ.

Winowajcy zza biurka odpowiedzą tylko za rażące naruszenie prawa podczas sprawowania władzy publicznej. Dodatkowo muszą być spełnione łącznie 3 przesłanki:

  • orzeczone odszkodowanie dla obywatela (firmy),
  • nienależyte wykonanie obowiązków lub ich zaniechanie przez danego urzędnika (państwowego lub samorządowego) oraz

Ocena ta ma być dokonywana przy wykorzystaniu orzecznictwa sądów administracyjnych.

Ustawa określa też procedurę, jaka ma zmuszać do zastosowania nowych regulacji. I tak, w każdym przypadku stwierdzenia rażącego naruszenia prawa kierownik jednostki organizacyjnej, w której ono nastąpiło, musi z urzędu zawiadomić o tym prokuraturę okręgową właściwą miejscowo dla odpowiedzialnego podmiotu, przesyłając jej odpowiednie dokumenty (ma na to 30 dni, licząc od stwierdzenia zaistnienia przesłanek odpowiedzialności). Prokuratura wdroży postępowanie wyjaśniające, zaś po ustaleniu konieczności zastosowania przepisów ustawy wystąpi przeciwko konkretnemu urzędnikowi na drogę sądową z powództwa cywilnego (wcześniej wezwie go jednak do dobrowolnego wypłacenia odszkodowania). Jeżeli natomiast uzna, iż nie ma takich podstaw, wyda decyzję o umorzeniu postępowania. Postanowienie prokuratury, którego nie można zaskarżyć, zapada w ciągu miesiąca od otrzymania przez nią stosownego wniosku o podjęcie sprawy. Pozew przeciwko funkcjonariuszowi rozpatrywany będzie przez sąd miejscowo właściwy dla jednostki organizacyjnej, w której nastąpiło rażące naruszenie prawa. Może on orzec odszkodowanie na rzecz Skarbu Państwa w wysokości nieprzekraczającej 12-krotności uposażenia pobieranego przez odpowiedzialnego urzędnika.

A.J.

Od 12 lutego br. obowiązuje nowe rozporządzenie Ministra Finansów z 25 stycznia 2011 r. w sprawie określenia niektórych wzorów oświadczeń, deklaracji i informacji podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych

Nowe formularze stosuje się do przychodów, dochodów (strat) uzyskanych (poniesionych) od 1 stycznia 2011 r. Jeśli jednak takie oświadczenia, deklaracje i informacje złożone zostały przed 12 lutego br. na dotychczasowych drukach, uznaje się je za prawidłowo złożone.

 

BUBLE i HITY

Znane są wyniki VII edycji rankingu przepisów podatkowych „BUBLE I HITY PODATKOWE 2010”, współtworzonego przez „Forum Doradców Podatkowych” oraz Stowarzyszenie Podatników w Polsce.

Za największy BUBEL roku zostały uznane zmiany dotyczące składania korekt po kontroli UKS. Badani negatywnie ocenili także: zwolnienie z VAT materiałów budowlanych dla powodzian, przedłużenie stosowania podwójnej zaliczki na koniec roku i podwyższenie odsetek od zaległości podatkowych.

HITEM roku 2010 okazały się dotychczasowe – kończące swe obowiązywanie – przepisy dotyczące opodatkowania aportów wnoszonych do spółek osobowych, a to z powodu wprowadzanych zmian – na niekorzyść podatników. Dalej pozytywnie oceniono: jedną stawkę ryczałtu od najmu, wyższy próg zwolnienia z VAT i szybszy zwrot VAT za materiały budowlane.

Ranking prowadzony jest rokrocznie nieprzerwanie od 2004 roku. Spośród wytypowanych przez redakcję miesięcznika „Forum Doradców Podatkowych” przepisów doradcy podatkowi, księgowi oraz przedsiębiorcy wybierają te, które – ich zdaniem – zasługują na miano BUBLA bądź HITU, przy czym możliwe jest też wskazanie własnych typów spoza tej listy propozycji. Kryterium wyróżnienia dla HITU jest zazwyczaj korzyść dla przedsiębiorcy płynąca z zastosowania danego rozwiązania lub jego pozytywny wpływ na prowadzenie działalności, dla BUBLA zaś – perspektywa jej utrudnienia wskutek absurdalności lub niejasności proponowanego rozwiązania legislacyjnego.

Wyższe odsetki za zwłokę

 

Od 20 stycznia 2011 r. podstawowa stawka odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych wynosi 12,5% w stosunku rocznym.

Obniżona stawka wynosi zaś 9,38% w stosunku rocznym.

Od początku 2007 roku to naczelnik urzędu skarbowego (a nie sam podatnik), na wniosek podatnika, przekazuje na rzecz jednej organizacji pożytku publicznego kwotę w wysokości nie przekraczającej 1% podatku należnego wynikającego z zeznania podatkowego (po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy w dół). Organizacja taka musi działać na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie i musi być wybrana przez podatnika z omówionego niżej obowiązującego wykazu.

Ministerstwo finansów wskazało, że w obecnym stanie prawnym nie jest możliwe przesyłanie faktur VAT e-mailem. Zapowiada ono jednak liberalizację w tym zakresie. (październik 2010)

W związku z zapowiedziami zmian w opodatkowaniu, które będą obowiązywały w przyszłym roku pojawi się kilka problemów praktycznych. Podwyżka VAT pociągnie za sobą np. konieczność zmiany wszystkich programów komputerowych służących sprzedaży, zmiany w oprogramowaniach kas rejestrujących itp. (październik 2010)

Wśród podatników wykonujących działalność gospodarczą zdecydowana większość jest zobowiązana prowadzić księgi podatkowe. (październik 2010)

7 sierpnia weszła w życie ustawa z dnia 10 czerwca 2010 roku o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. NR. 122, POZ. 826). (wrzesień 2010)

Przepisy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) przewidują kilka ulg, wśród których jest tzw. ulga rehabilitacyjna dla osób niepełnosprawnych. (wrzesień 2010)

W przypadku podatników działających w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością częstą koniecznością jest dofinansowanie spółki przez jej udziałowców. Najszybszym, a także najtańszym (choćby z uwagi na brak podatku od czynności cywilnoprawnych) sposobem jest udzielenie spółce pożyczki przez jej udziałowców. (wrzesień 2010)

Zdarza się, że w zeznaniu rocznym PIT podatnik wykazuje nadpłatę w podatku dochodowym. Wynika ona z odprowadzenia w ciągu roku podatkowego zaliczek w kwocie wyższej od należnego podatku obliczonego w zeznaniu rocznym. W takiej sytuacji podatnik jest uprawniony do otrzymania zwrotu tej nadpłaty. (sierpień 2010)

Status zakładu pracy chronionej (ZPCh) przyznawany jest tym pracodawcom, którzy spełniają szczegółowy katalog warunków określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.  (sierpień 2010)

Sprawa zaliczenia prywat­nej opieki medycznej do przychodów pracowników od wielu lat była przedmio­tem rozbieżnych interpreta­cji organów podatkowych i pracodawców. Także orzecznictwo administra­cyjne nie zajmowało jednolitego stanowiska w przedmiotowej spra­wie. (lipiec 2010)

Treść paragonu, jaki otrzymuje konsument, musi pozwolić na jednoznaczne identyfikowanie towarów jakie nabył. Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 6 lit. e) rozporządzenia w sprawie kas fi­skalnych, paragon fiskalny powi­nien zawierać nazwę towaru. (lipiec 2010)

20 maja 2010 r. weszła w życie ustawa z 18 marca 2010 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw. (czerwiec 2010)

W dniu 22 kwietnia 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (zwanej dalej ustawą o PCC). Na skutek nowelizacji od 22 kwietnia 2010 r. wniesienie wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki zarówno kapitałowej, jak i osobowej obciążone jest co do zasady podatkiem od czynności cywilnoprawnych (PCC), nawet jeśli taki wkład niepieniężny będzie równocześnie opodatkowany podatkiem od towarów i usług (VAT). (czerwiec 2010)

Podatnicy VAT są obowiązani przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu VAT złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne VAT-R. (czerwiec 2010)

Ustawa o zmianie ustawy o podatku od czynności cywil­noprawnych1 dotyczy ujed­nolicenia zasad ustalania podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cy­wilnoprawnych umów sprze­daży zawieranych przez re­zydentów i nie rezydentów. (maj 2010)

Osoby fizyczne prowadzące i nieprowadzące działalności gospodarczej, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą się ubiegać o wydanie zaświadczenia o dochodach, przychodach, obrotach, formie opodatkowania i zakresie prowadzonej działalności. (maj 2010)

Podatnicy, którym zdarzyło się nie zapłacić podatku z jakiegokolwiek tytułu, zwłaszcza jeśli od tego faktu upłynął już określony czas, częstokroć mają pokusę poczekania do okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego. (maj 2010)

Podatnicy mogą odliczać od dochodu przed opodatkowaniem wydatki ponoszone z tytułu użytkowania sieci Internet w lokalu (budynku) będącym miejscem zamieszkania podatnika, do wysokości 760 zł rocznie. (kwiecień 2010)

Większość Polaków złożyło lub wkrótce złoży zeznanie roczne dla celów podatku dochodowego na stosownym formularzu, czyli tzw. PIT. Często zdarza się, że podatnicy wypełniają je samodzielnie (nie z pomocą doradcy podatkowego), a więc mogą się zdarzyć pomyłki, które wielokrotnie podatnicy odkrywają dopiero po złożeniu zeznania. (kwiecień 2010)

Maksymalnie 1% podatku należnego można przeznaczyć w zeznaniu rocznym na wypłatę na rzecz organizacji pożytku publicznego. Za przekazanie tych środków odpowiedzialni są obecnie naczelnicy urzędów skarbowych. (marzec 2010)

Żeby uzyskać zaświadczenie od organu podatkowego, trzeba złożyć stosowny wniosek. Zaświadczenie wydaje się w granicach żądania wnioskodawcy. (marzec 2010)

Każdemu może się zdarzyć naruszenie przepisów podatkowych. Nieliczni jednak wiedzą, że takie naruszenie może być wykroczeniem skarbowym lub nawet przestępstwem skarbowym i jako takie może pociągać za sobą karę. W przypadkach mniejszej wagi najczęściej będzie to grzywna nakładana w drodze mandatu karnego. Kary można jednak łatwo uniknąć – wystarczy w prawidłowy sposób okazać, a właściwie złożyć tzw. czynny żal. (marzec 2010)

Od 1 stycznia 2010 r. wprowadzona została zmiana przepisów dotyczących uzyskiwania przez polskich podatników zwrotu podatku od wartości dodanej (VAT) zapłaconego przy nabyciu towarów i usług w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Nowe zasady dotyczą wniosków składanych po 31 grudnia 2009 r. (luty 2010)

Ministerstwo Finansów umożliwiło przesyłanie kolejnych, obok PIT-37, formularzy podatkowych drogą elektroniczną bez podpisu kwalifikowanego: PIT-36, PIT-36L, PIT-38 i PIT-39. (luty 2010)

Co do zasady podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Chodzi o poprawienie błędu w tek­ście wcześniej złożonej deklaracji (zeznania). Warunkiem więc sku­tecznego złożenia skorygowanej deklaracji jest uprzednie złożenie w terminie samej deklaracji podat­kowej. (luty 2010)

12 stycznia 2010 w hotelu Sympozjum w Krakowie odbyło się spotkanie urzęd­ników skarbowych z przed­siębiorcami w ramach 4. już seminarium podat­kowego, organizowanego przez Stowarzyszenie Podatników w Polsce. (luty 2010)

Zasadą jest, że podatnik odpowiada całym swoim majątkiem za wynikające ze zobowiązań podatkowych podatki. Wyjątki od tej reguły dotyczą m.in. małżonków. (styczeń 2010)

Wielu przedsiębiorców, zwłaszcza początkujących, powinno się zastanowić nad wyborem sposobu opodatkowa­nia podatkiem dochodowym od osób fizycznych w 2010 roku.(styczeń 2009)

Sprawa odliczania podatku naliczonego przy zakupie samochodów od zawsze budziła kontrowersje pomiędzy podatnikami i organami podatkowymi. (styczeń 2010)

Istotne jest, aby podatnik był aktywny w toku kontroli podatkowej, kontroli skarbowej czy w postępowaniu podatkowym. W praktyce znacznie łatwiej wykorzystać zasadę czynnego udziału w kontroli lub w postępowaniu, jeśli podatnik jest reprezentowany przez doradcę podatkowego specjalizującego się w takich procedurach podatkowych. (grudzień 2009)

Kto może prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów (PKPiR), a kto powinien przejść na pełną księgowość? (Grudzień 2009)

W odpowiedzi na zapytanie poselskie (nr 4168) w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości dla budyn­ków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej Ministerstwo Finansów przedstawiło swoje profiskalne stanowisko. (listopad 2009)

Podatnicy z krajów nie należą­cych do UE są uprawnieni do zwrotu VAT na zasadzie wza­jemności. Zasada ta oznacza, że polski podatnik może otrzy­mać zwrot podatku zapłaconego w innym kraju, jeśli podatnikowi z tego kraju taki zwrot przysługuje w Polsce. (listopad 2009)

Od początku 2009 r. od przy­chodów z tytułów wymienio­nych w art. 13 pkt 2 lub 5-9 ustawy o PIT, pobiera się zry­czałtowany podatek docho­dowy w wysokości 18% przy­chodu, jeżeli suma należności określonych w umowie lub w umowach zawartych z osobą fizyczną niebędącą pracownikiem płatnika z tego samego tytułu nie przekracza miesięcznie od tego samego płatnika kwoty 200 zł. (listopad 2009)

Przepisy regulujące tryb prowadzenia kontroli podat­kowej, kontroli skarbowej czy postępowań podatko­wych, w szczególności prze­pisy Ordynacji podatkowej, dają podatnikom prawo aktyw­nego uczestniczenia w kontroli i w postępowaniu. (listopad 2009)

Świadczenie urlopowe i tzw. wczasy pod gruszą są różnie opodatkowane. (październik 2009)

Niestety, mimo licznych noweli­zacji starej ustawy o VAT i uchwalenia zupełnie nowej ustawy, nie zostały dotychczas doprecyzowane nasze krajowe przepisy dotyczące stosowa­nia tzw. refakturowania usług w sytuacji, gdy są one świad­czone przez podatnika VAT przy pomocy osoby trzeciej. (wrzesień 2009)

Sposób opodatkowania nagród otrzymywanych przez pracow­ników od pracodawców zależy od rodzaju konkursu, w którym pracownik brał udział. W sytuacji gdy konkurs skierowany jest tylko i wyłącznie do pracowników danej firmy i to właśnie fakt za­trudnienia decyduje o możliwości wzięcia w nim udziału, otrzy­mane nagrody stanowić będą dochód podlegający opodatko­waniu za zasadach przewidzianych dla dochodów ze stosun­ku pracy. (wrzesień 2009)

Jeżeli twoja firma świadczy usługi na rzecz osób fizycznych i przekroczy określony obrót naj­prawdopodobniej obejmie cię obowiązek założenia kasy fiskalnej. Jest to najczęściej niemały wydatek, który można jednak zmniejszyć korzy­stając z ulgi na zakup kasy. (wrzesień 2009)

Copyright © 2010 Forum Doradców Podatkowych   •   Wszelkie prawa zastrzeżone
designed by wyzga.com

Polecamy: Biuro rachunkowe Kraków   •   Księgowość online   •   Doradztwo podatkowe Kraków