Prawo konsumenta

 

Brak odpowiedzialności za zapewnienia o właściwościach towaru

Kiedy sprzedawca nie odpowie z tytułu rękojmi za wady w przypadku niezgodności towaru z zapewnieniami co do jego właściwości prezentowanymi przez producenta np. w reklamach i katalogach?

 

 

Rękojmia oznacza, że sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę fizyczną lub prawną. Wada fizyczna polega zaś na niezgodności rzeczy sprzedanej z umową. W szczególności rzecz sprzedana jest niezgodna z umową, jeżeli nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego. Jeśli kupującym jest konsument, na równi z zapewnieniem sprzedawcy traktuje się publiczne zapewnienia (np. co do energochłonności, odporności, wydajności towaru) producenta lub jego przedstawiciela, osoby, która wprowadza rzecz do obrotu w zakresie swojej działalności gospodarczej, oraz osoby, która przez umieszczenie na rzeczy sprzedanej swojej nazwy, znaku towarowego lub innego oznaczenia odróżniającego przedstawia się jako producent. W szczególności uwzględnia się zapewnienia, wyrażone w oznakowaniu towaru lub reklamie, odnoszące się do właściwości towaru, w tym także terminu, w jakim towar ma je zachować. Ponadto mogą to być zapewnienia wyrażone w postaci np. atestu, certyfikatu, oznaczenia znakiem jakości.

Sprzedawca, jako korzystający z efektów reklamy, obciążony jest zatem też ryzykiem odpowiedzialności za ewentualną nierzetelność reklamy tak swojej, jak i producenta towaru i jego przedstawiciela oraz importera, a także osoby, która za producenta się podaje. Sprzedawany towar powinien zatem spełniać wymogi, jakich oczekiwałby od niego generalnie przeciętny europejski, w miarę rozsądny (a więc i dość krytycznie patrzący na reklamy) konsument odbierający reklamę, albo – w przypadku przekazu reklamowego adresowanego do szczególnie wrażliwych na reklamę i łatwowiernych grup konsumentów (jak np. dzieci czy osoby upośledzone) – nawet wyższe obiecywane w reklamie wymagania. Reklama, której treści nie da się zweryfikować (np. w razie używania w reklamie sloganów, superlatyw czy żartów) bądź obejmująca wypowiedzi o towarze stanowiące dla przeciętnego odbiorcy oczywistą przesadę, nie może być traktowana jako zapewnienie reklamowe powodujące odpowiedzialność sprzedawcy.

Sprzedawca nie jest odpowiedzialny względem kupującego będącego konsumentem za to, że rzecz sprzedana nie ma właściwości wynikających z publicznych zapewnień (np. w reklamie, katalogu) producenta lub jego przedstawiciela, osoby, która wprowadza rzecz do obrotu w zakresie swojej działalności gospodarczej, oraz osoby, która przez umieszczenie na rzeczy sprzedanej swojej nazwy, znaku towarowego lub innego oznaczenia odróżniającego przedstawia się jako producent, jeżeli:

  • zapewnień tych nie znał ani, oceniając rozsądnie, nie mógł znać (przy zachowaniu należytej staranności wymaganej od profesjonalisty) albo

  • nie mogły one mieć wpływu na decyzję kupującego o zawarciu umowy sprzedaży, albo

  • ich treść została sprostowana przed zawarciem umowy sprzedaży (np. sprzedawca sprostował przed zawarciem umowy zapewnienia producenta co do właściwości towaru konsumpcyjnego albo sprostowania dokonał publiczne producent).

Sprzedawca nie jest związany zapewnieniem, może więc uwolnić się od odpowiedzialności z powodu niezgodności towaru z zapewnieniem, o ile wykaże którąś z powyższych okoliczności.

Uznać należy ponadto, że sprzedany towar nie musi też spełniać wyższych wymogów niż te, jakich oczekiwałby od niego generalnie przeciętny europejski, w miarę rozsądny (a więc i dość krytycznie patrzący na reklamy) konsument odbierający reklamę.

 

 


W tradycyjnych sklepach tłok i trzeba stracić dużo czasu na zakupy. W sklepie internetowym kupowanie jest wygodniejsze - z dostawą do domu. Jak jednak bezpiecznie korzystać z uroków internetowych ofert i nie dać się oszukać?

 

Poznaj 7 kroków przygotowanych przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ułatwiających poruszanie się w wirtualnych sklepach:

Krok 1: dowiedz się od kogo kupujesz. Upewnij się, czy sklep zamieścił swoje dane na stronie internetowej. Adres przedsiębiorcy, numer działalności gospodarczej, pod którym przedsiębiorca jest zarejestrowany – to obowiązkowe dane, które pozwalają stwierdzić, czy sprzedawca rzeczywiście istnieje. Uczciwy nie ma powodów, aby je ukrywać. Jeżeli wybierasz zakupy grupowe – przeczytaj dokładnie regulamin, sprawdź terminy – może się okazać, że kupon będzie można zrealizować tylko w ściśle określonym czasie, niekoniecznie odpowiednim dla Ciebie. Porównaj także koszt promocyjnej usługi lub produktu z regularnym cennikiem.

Krok 2: przeczytaj i sprawdź - opis produktu, zdjęcia, cenę. Ostateczny koszt powinien uwzględniać podatki oraz wszystkie dodatkowe opłaty – np. wysyłki, zapakowania, ubezpieczenia. Zanim zamówisz, poznaj zasady płatności – wybierz tę, która w konkretnym przypadku jest najbezpieczniejsza. Jeśli nie jesteś przekonany co do wiarygodności sprzedawcy wybierz opcję zapłaty przy odbiorze.

Krok 3: zapytaj o termin dostarczenia. Okazjonalne towary (np. prezenty) zamawiaj z wyprzedzeniem, ponieważ internetowy sprzedawca ma 30 dni na zrealizowanie zamówienia. W takim samym terminie musi poinformować konsumenta o tym, że nie jest w stanie dostarczyć produktu, np. dlatego, że towar jest już niedostępny. Przed zamówieniem dowiedz się, jak długi jest termin realizacji zamówienia oraz dostarczenia przesyłki.

Krok 4: masz czas do namysłu. W przeciwieństwie do zakupów tradycyjnych zwrot prezentu, który po prostu się nie podoba, jest możliwy w przypadku zakupów wirtualnych niezależnie od woli sprzedawcy.  Można to zrobić w ciągu 10 dni, ale tylko wtedy, gdy  twoim kontrahentem jest przedsiębiorca. Jeżeli kupujesz od konsumenta – na przykład podczas aukcji internetowej - dochodzenie praw może być utrudnione. Przede wszystkim to czy będzie możliwy zwrot nieudanych zakupów oraz na jakich warunkach, musisz ustalić ze sprzedającym przed zawarciem umowy.

Krok 5: szczególne prawo w przypadku zakupów wirtualnych. Czas do namysłu i możliwość rezygnacji z zakupów – to wyjątkowy przywilej kupującego w sieci. Jeśli chcesz skorzystać z tego prawa, musisz w ciągu 10 dni od momentu odbioru przesyłki wysłać przedsiębiorcy pisemne oświadczenie – listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, dołączając dowód zakupu (np. paragon). Nie trzeba podawać żadnego powodu zwrotu, a przedsiębiorca nie może żądać odstępnego. Konsument musi odesłać nieużywany produkt. Sprzedawca ma 14 dni na zwrot wpłaconej kwoty: ceny towaru oraz kosztów jego wysłania konsumentowi, jeżeli ten musiał je ponieść.

Krok 6: pamiętaj o wyjątkach. Są jednak grupy produktów, których zakup w sklepie wirtualnym nie daje jednocześnie możliwości zwrotu. Nie możesz zrezygnować z zakupów, gdy zamawiasz: płytę CD, DVD, program komputerowy i rozpakowałeś je z folii – stanowi o tym tzw. klauzula celofanowa. Rezygnacja nie będzie też możliwa, gdy kupiłeś wycieczkę, bilet do kina, teatru, na koncert. Pamiętaj o wyjątkach i kupuj świadomie.

Krok 7: masz prawo do reklamacji. Wato pamiętać, że towary kupione w sieci, które okazały się wadliwe, niezgodne z umową lub po prostu zepsuły się - możesz reklamować. Masz na to aż dwa lata od zakupu. Koniecznie zachowaj paragon lub inny dowód zakupu – ułatwią dochodzenie roszczeń, w szczególności w przypadku składania reklamacji.

Źródło: www.uokik.gov.pl, A.J.

 

Odbiorcy energii wiedzą coraz więcej o tym, jak zmienić sprzedawcę, i coraz częściej decydują się na zmianę, wybierając korzystniejszą ofertę. Zmiana sprzedawcy energii jest wygodna i bezpieczna dla odbiorcy.

Coraz więcej odbiorców zna swoje prawa i coraz częściej z nich korzysta, zmieniając sprzedawcę. Prawie 7 tys. odbiorców TPA w grupie odbiorców indywidualnych zarejestrował monitoring URE we wrześniu 2011 r. W przyszłym roku najprawdopodobniej zmienią się taryfy za prąd, stąd warto przypomnieć o takiej możliwości..


Wybór jest prosty...

Każdy jest odbiorcą energii (tak konsument, jak i przedsiębiorca) i jeżeli zna swoje prawa staje się równorzędnym partnerem na rynku energii. To Ty kupujesz energetyczny towar i Ty decydujesz, gdzie i jak wydasz swoje pieniądze.

Jeżeli nie jesteś zadowolony z warunków proponowanych przez swojego „pierwszego sprzedawcę” energii, tzw. sprzedawcę z urzędu - masz wybór i możesz zawrzeć umowę z nowym sprzedawcą.



Znajdź sprzedawcę, wciśnij „Enter”

Na terenie działania Twojego Operatora Systemu Dystrybucyjnego działają sprzedawcy energii - porównaj ich oferty. Listę sprzedawców działających w Twoim regionie można znaleźć na stronie internetowej: www.maszwybor.ure.gov.pl. Poszukaj interaktywnej mapy Polski, znajdź na niej swoje miejsce zamieszkania i OSD. Wciśnij „Enter” i otwórz listę sprzedawców energii na Twoim terenie.

Zwróć uwagę na jakość pracy Biura Obsługi Klienta nowego sprzedawcy. Decyzję podejmujesz świadomie i samodzielnie. Masz czas. Zwróć uwagę na proponowane warunki sprzedaży, przede wszystkim na cenę, opcje płatności, w tym na terminy i sposób dokonywania płatności. Uważnie przeczytaj klauzule dodatkowe. Nie słuchaj przypadkowych opinii.



Wybierz najkorzystniejszą ofertę

Jeżeli jutro akwizytor zapuka do Twoich drzwi i będzie Cię namawiał do zmiany sprzedawcy, sugerując, że tylko jego oferta ochroni Cię przed wzrostem cen energii - nie ulegaj perswazji, ale sprawdź inne oferty rynkowe. Wybierz kilka ofert i porównaj je korzystając np. z bezpłatnego kalkulatora taryf elektroenergetycznych, dostępnego na stronach URE1, który może pomóc w wyborze nowego sprzedawcy. Kiedy zdobędziesz wszystkie informacje, wybierz najkorzystniejszą ofertę.



Masz prawo pytać o wszystko

Spokojnie korzystaj ze swoich praw. Sprzedawca nie może wprowadzać Cię w błąd, nie może stosować nieuczciwych i mylących metod sprzedaży. Chroni Cię prawo europejskie i krajowe. Koszty dodatkowe? Płatne sms-y z powiadomieniami o zaległościach, telefony w cenach teleaudio z informacją handlową, drogie listy z informacją o stanie Twoich rozliczeń - takim praktykom mówimy „nie”. Jesteś bezpieczny, bo nie działasz pod presją, masz czas i nie podpisałeś niczego bez własnej woli i wiedzy. Uważnie czytaj każdy zapis w proponowanej umowie. Przedstawiciel nowego sprzedawcy wyjaśni każdą Twoją wątpliwość. Jeżeli nie wyjaśni, poszukasz innego. Pamiętajmy, że zmiana sprzedawcy jest bezpłatna. Umowa z dotychczasowym sprzedawcą ulega rozwiązaniu z ostatnim dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym Twoje oświadczenie dotarło do przedsiębiorstwa energetycznego - możesz jednak wskazać późniejszy termin rozwiązania umowy.

Nawet jeśli zmieniłeś sprzedawcę i zrobiłeś to kilkukrotnie, a nie jesteś zadowolony z nowego sprzedawcy, masz prawo wrócić do swojego „pierwszego” sprzedawcy. Sprzedawca ten (tzw. sprzedawca z urzędu) ma obowiązek zawrzeć z Tobą umowę.

www.ure.gov.pl, A.J.

1 www.ure.gov.pl/ftp/ure-kalkulator/ure/formularz_kalkulator_html.php

 

Każdy może już korzystać z leasingu konsumenckiego. Od 1 lipca wyleasingować zarówno rzeczy ruchome (np. samochód, meble), jak i nieruchomości. Przepisy prawa podatkowego umożliwiają także leasing niektórych wartości niematerialnych i prawnych, np. licencji na programy komputerowe.

 

Leasing konsumencki (prywatny) to produkt finansowy skierowany do osób fizycznych, które nie prowadzą działalności gospodarczej, polegający na finansowaniu używania danej rzeczy (przedmiotu leasingu) i mogący prowadzić do jej zakupu. W ramach umowy leasingu konsumenckiego firma leasingowa (finansujący) zobowiązuje się do nabycia przedmiotu leasingu i oddania go do używania osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej (korzystającemu) na oznaczony okres czasu. Korzystający zobowiązuje się zapłacić w uzgodnionych ratach firmie leasingowej wynagrodzenie za używanie przedmiotu leasingu. Wynagrodzenie to powinno być równe co najmniej cenie nabycia rzeczy przez finansującego.

Podczas korzystania z rzeczy na podstawie umowy leasingu korzystający nie nabywa własności przedmiotu leasingu, tj. przez okres trwania umowy przedmiot umowy pozostaje własnością finansującego. Strony umowy mogą jednak w umowie ustalić, czy własność przedmiotu leasingu przejdzie za zapłatą określonej ceny na korzystającego w momencie wygaśnięcia tej umowy, czy pozostanie przy finansującym, czy też korzystający będzie miał prawo wyboru, czy zakupi rzecz po okresie leasingu (opcja wykupu).

Ostatnie zmiany w ustawie – Prawo bankowe umożliwiają spłatę rat w walucie, w której został zaciągnięty kredyt, bez dodatkowych opłat i kosztów, np. za aneksy do umów. Kredytobiorcy mogą więc sami decydować, jak chcą spłacać kredyt – w walucie obcej, czy w złotówkach.

Zgodnie z nowymi przepisami, w przypadku umowy o kredyt denominowany lub indeksowany do waluty innej niż waluta polska, kredytobiorca może dokonywać spłaty rat kapitałowo-odsetkowych oraz dokonać przedterminowej spłaty pełnej lub częściowej kwoty kredytu bezpośrednio w tej walucie. Zadłużony w walucie obcej, np. w  frankach szwajcarskich, może zatem spłacać raty kredytu – w kasie bądź przelewem – dewizami kupionymi np. w kantorze. Bank nie może żądać w takim przypadku dodatkowych opłat czy prowizji, ani odpłatnych aneksów do umowy, jak to się działo dotychczas. Zmiany objęły nowe kredyty i umowy kredytowe już zawarte – w części niespłaconej do dnia wejścia w życie ustawy (w tym zakresie bank dokona bezpłatnie stosownej zmiany umowy kredytowej lub umowy pożyczki).

Poza tym w umowie kredytowej musi zostać zapisana wartość spreadu, po którym bank będzie sprzedawał klientowi walutę. W przypadku umowy o kredyt denominowany lub indeksowany do waluty innej niż waluta polska, umowa kredytu powinna wskazywać także szczegółowe zasady określania sposobów i terminów ustalania kursu wymiany walut, na podstawie którego wyliczana jest kwota kredytu (tzw. spread walutowy).

Sejm zdecydował przy tym o wykreśleniu z projektu zapisu, który nakładał na kredytobiorcę obowiązek informowania banku z dwutygodniowym wyprzedzeniem o zamiarze spłaty kredytu w walucie obcej.


Czy cena wycieczki może ulec zmianie? Na co zwrócić uwagę podpisując umowę z organizatorem? Oferty last mniej pieniędzy, ale nie mniej praw? UOKiK przypomina na swej stronie, o czym warto pamiętać przygotowując się do urlopu, jakie mamy prawa i gdzie uzyskać pomoc w razie trudności.

„Biuro nie ponosi żadnej odpowiedzialności za bagaż uczestników w przypadku jego zamiany, zapomnienia, zagubienia lub kradzieży” - to jedno z niezgodnych z prawem i wpisanych do Rejestru klauzul niedozwolonych, niestety nadal stosowanych postanowień przez przedsiębiorców turystycznych we wzorcach umownych. Znalazło się ono w rejestrze, ponieważ zgodnie z prawem organizator imprezy turystycznej nie może wyłączyć swojej odpowiedzialności za zaginięcie bagażu klienta, podczas wycieczki. Na 2310 postanowień wpisanych do rejestru klauzul niedozwolonych blisko 700 związanych jest z turystyką. Przed decyzją o wykupieniu wczasów czy innej usługi turystycznej warto dokładnie przeczytać umowę. Warto też wiedzieć, jakie prawa nam przysługują i gdzie szukać pomocy w razie problemów.

Co powinna zawierać umowa z przedsiębiorcą turystycznym?

Do usług turystycznych zaliczamy usługi przewodników, hotelarskie oraz wszystkie inne świadczone turystom lub odwiedzającym. W każdej umowie o świadczenie usług turystycznych powinny się znaleźć określone w przepisach elementy. Przede wszystkim dokument taki powinien zawierać dane biura podróży, wraz z jego numerem w rejestrze organizatorów turystyki i pośredników turystycznych. Ponadto w kontrakcie powinna znaleźć m.in. się cena, sposób zapłaty oraz zakres ubezpieczenia wraz z danymi ubezpieczyciela. Konsument powinien wiedzieć o tym, jakie przepisy regulują kwestie umowy, a także jak i kiedy może złożyć reklamację, dlatego informacje o tym powinny także znaleźć się w umowie. Każde biuro podróży powinno mieć gwarancję bakową lub ubezpieczeniową albo umowę ubezpieczenia na wypadek bankructwa. Dysponentem pieniędzy z gwarancji lub ubezpieczenia jest marszałek województwa, w którym jest zarejestrowany przedsiębiorca.

Czy cena imprezy turystycznej może się zmienić?

Koszt imprezy po podpisaniu umowy nie może się zmienić. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy kontrakt wyraźnie to przewiduje i to w ściśle określonych przypadkach: wzrost kursów walut, kosztów transportu oraz opłat urzędowych, w tym podatków. Biuro podróży powinno udokumentować wpływ na zmianę ceny, a konsument może się nie zgodzić na propozycję, wypowiedzieć umowę i odzyskać wszystkie wpłacone pieniądze. Warto jednak pamiętać, że na 20 dni przed rozpoczęciem imprezy turystycznej – jej cena, nawet w tych szczególnych wymienionych wyżej przykładach nie może ulec zmianie.

Jak składać reklamację?

Reklamować możemy m.in. niezgodną z umową kategorię hotelu, zgubiony bagaż, opóźniony samolot, dłuższą odległość od plaży i inne nieprawidłowości. Pomocna może być tabela frankfurcka, która procentowo określa możliwości obniżki. Nie jest ona jednak dokumentem oficjalnym, ale może być przydatna w oszacowaniu odszkodowania. Na złożenie reklamacji mamy 30 dni od zakończenia imprezy turystycznej. Należy ją złożyć pisemnie w siedzibie organizatora turystyki. Musi ona wskazywać uchybienia w sposobie wykonania umowy, którą klient zawarł z organizatorem imprezy turystycznej oraz określać nasze żądanie. Pamiętajmy – jeśli organizator nie ustosunkuje się do skargi w terminie 30 dni od jej złożenia, przyjmuje się, że uznał ją za uzasadnioną. Oferty first minute i last minute, mimo że są sprzedawane po niższej cenie podlegają reklamacji na tych samych zasadach co imprezy nieobjęte promocją.

Parlament kończy prace nad ustawą o wdrożeniu naziemnej telewizji cyfrowej, która ma służyć wdrożeniu naziemnej telewizji cyfrowej w Polsce, tak aby ostateczne wyłączenie nadawania analogowego nastąpiło do dnia 31 lipca 2013 r.

Wdrożenie, opartej na standardzie DVB-T (Digital Video Broadcasting–Terrestrial), naziemnej telewizji cyfrowej stanowić będzie zasadniczy zwrot technologiczny. Cyfrowa technika nadawania sygnału telewizyjnego umożliwi m.in.:

  • odbiór cyfrowo naziemnie większej liczby bezpłatnych programów telewizyjnych (docelowo 7 programów w ramach multipleksu I i po 8 programów w ramach multipleksów II oraz III),
  • poprawę jakości obrazu i dźwięku,
  • równoległe nadawanie kilku ścieżek dźwiękowych (np. w kilku językach i dźwięku przestrzennego),
  • wprowadzenie kodów rodzicielskich.

Ustawa o wdrożeniu naziemnej telewizji cyfrowej została podzielona na 2 części: pierwsza dotyczy samego procesu wdrażania naziemnej telewizji cyfrowej, a druga wprowadza w sposób trwały do polskiego porządku prawnego przepisy związane z nadawaniem programów telewizyjnych w sposób cyfrowy w multipleksach.

Ustawa kompleksowo reguluje też kwestie ochrony konsumentów w zakresie zakupu sprzętu do odbioru naziemnej telewizji cyfrowej. Tradycyjne analogowe odbiorniki telewizyjne nie są zdolne do odbioru emisji cyfrowych, dlatego też Polacy, aby móc oglądać naziemną telewizję cyfrową, będą musieli:

 

 

Każdy obywatel dokonujący zakupu odbiorników cyfrowych, zostanie poinformowany przez sprzedawcę, czy dany odbiornik umożliwi odbiór naziemnej telewizji cyfrowej.

Zapisy ustawy regulują także szczegółowo kwestie przeprowadzenia kampanii informacyjnej o procesie przejścia z nadawania analogowego na cyfrowe, która podniesie świadomość społeczeństwa o czekającej ich zmianie w sposobie odbioru wszystkich programów telewizyjnych.

 

Czy sytuacje, których ani konsument, ani biuro podróży nie mogą przewidzieć (np. niespodziewane zdarzenia atmosferyczne, ataki terrorystyczne, zamieszki, konflikty), zwalniają organizatora wyjazdu z udzielenia pomocy przebywającym na wycieczce turystom?

 

Nie. Prawa wyjeżdżających i obowiązki organizatorów określa szczegółowo ustawa o usługach turystycznych. Organizator turystyki ma obowiązek udzielenia w czasie trwania imprezy turystycznej pomocy klientom. Jeśli nie mogą powrócić do kraju w terminie przewidzianym umową, organizator wyjazdu winien zapewnić im opiekę swojego przedstawiciela i zagwarantować nocleg z wyżywieniem do czasu powrotu. Od woli organizatora zależy, jaki standard usługi zaoferuje w sytuacji nadzwyczajnej.

 

Nowe unijne  rozporządzenie zakłada wzmocnienie praw pasażerów podróżujących autobusem lub autokarem. Od wiosny 2013 r. będzie ono obejmować wszystkich regularnych usługodawców krajowych i transgranicznych przewożących pasażerów na dystansie 250 km i więcej.

Odszkodowania

W razie gdy usługa zostaje odwołana lub odjazd jest opóźniony o ponad 120 minut, pasażerom oferowane będzie prawo wyboru między kontynuacją podróży bądź zmianą trasy do miejsca docelowego (bez dodatkowych kosztów) a zwrotem ceny biletu; jeżeli przewoźnik nie zaproponuje takiego wyboru, pasażerom - oprócz zwrotu ceny biletu - przysługiwać ma prawo do rekompensaty w wysokości połowy ceny biletu.

Jeśli wyjazd jest opóźniony o 90 minut lub więcej, pasażerowie muszą otrzymać przekąski i napoje. W przypadku przerwania podróży, wypadku czy opóźnienia wymagającego noclegu na miejscu, przewoźnik będzie ponadto zobowiązany do przyznania kwoty na nocleg nieprzekraczającej 80 euro za noc dla jednej osoby na okres maksymalnie 2 nocy. Przewoźnik może być zwolniony z tego obowiązku jedynie w sytuacji, gdy odwołanie lub opóźnienie będzie spowodowane trudnymi warunkami pogodowymi bądź katastrofą naturalną.

Ponadto, operator musi zapewnić zwrot nie mniej niż 1200 euro w przypadku utraty lub uszkodzenia bagażu. W razie śmierci pasażera bądź uszkodzenia ciała w wyniku wypadku, usługodawca będzie zobowiązany wypłacić odszkodowanie (pułap 220 000 euro na pasażera, zgodnie z rozporządzeniem, lub więcej, jeżeli tak stanowi prawo krajowe).

Aby umożliwić małym firmom dostosowanie się do nowych wymagań, dano państwom członkowskim możliwość zwolnienia z ww. przepisów niektórych regularnych usługodawców krajowych lub przewoźników, których działalność odbywa się w znacznej części poza UE na okres maksymalnie 4 lat, z możliwością jednokrotnego przedłużenia.

Prawa podstawowe

Przyjęto też 12 praw podstawowych, które mają zastosowanie do wszystkich regularnych przewoźników, bez względu na odległość. Prawa te obejmują m.in. zabezpieczenie potrzeb osób niepełnosprawnych lub o ograniczonej sprawności ruchowej, pod warunkiem wcześniejszego poinformowania przewoźnika o podróży takiej osoby. Regulacje te mają zapewnić niedyskryminujący dostęp do transportu oraz pełne odszkodowanie w razie uszkodzenia czy utraty wózków inwalidzkich lub innego sprzętu wspomagającego.

Szkolenia personelu

Osoby niepełnosprawne będą mogły złożyć wniosek o specjalną pomoc ze strony odpowiednio przeszkolonego personelu autobusów i autokarów co najmniej 36 godzin przed wyjazdem. Gdyby przewoźnik nie był w stanie zapewnić takiej pomocy, pasażerowie o ograniczonej sprawności ruchowej będą mogli bez dodatkowych opłat zabrać wybranego opiekuna.

Blisko 30 niedozwolonych porozumień pomiędzy przedsiębiorcami rozbił Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w 2010 roku. Ostatnie sprawy dotyczyły ustalania cen wyrobów ogrodniczych, kominków, odzieży, usług portowych oraz praktyk zawodowych.

Zgodnie z przepisami zakazane są porozumienia, których celem lub skutkiem jest wyeliminowanie, naruszenie lub ograniczenie konkurencji, np. poprzez wspólne ustalanie cen towarów i usług czy podział rynku. Mogą one być zawierane nie tylko między konkurentami, ale też przedsiębiorcami działającymi na różnych szczeblach obrotu. Niedozwolone porozumienia nie muszą dotyczyć powszechnie dostępnych dóbr, ale i usług skierowanych do wąskiej grupy odbiorców.

Tego typu praktyki należą do szczególnie szkodliwych naruszeń konkurencji. Za udział w niedozwolonym porozumieniu grożą sankcje finansowe sięgające 10% przychodu przedsiębiorcy osiągniętego w roku poprzedzającym wydanie decyzji.

W 2010 roku Prezes Urzędu wydała 28 decyzji w sprawie porozumień ograniczających konkurencję. Obecnie zaś UOKiK prowadzi kilkanaście postępowań antymonopolowych w sprawie niedozwolonych porozumień. Jedno z nich dotyczy Polskiej Federacji Stowarzyszeń Zawodów Nieruchomościowych, Polskiej Federacji Rynku Nieruchomości oraz Polskiej Federacji Zarządców Nieruchomości, które wspólnie ustaliły jednolitą wysokość opłaty dla kandydatów do zawodu, która nie ma podstawy prawnej i wynika jedynie z porozumienia pomiędzy nimi. Zgodnie z przepisami samorządy zawodowe mają status przedsiębiorcy i nie mogą ograniczać konkurencji.

Przedsiębiorca, który chciałby uniknąć dotkliwych sankcji finansowych, może skorzystać z programu łagodzenia kar (leniency). Podmiot, który jako pierwszy uczestnik zmowy dostarczy istotne informacje o istnieniu porozumienia, nie był jego inicjatorem i nie nakłaniał innych do niedozwolonych działań, może ubiegać się nawet o całkowite odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej.

Znowelizowana17 września ustawa o usługach turystycznych przewiduje m.in. skuteczny system zabezpieczeń finansowych na wypadek niewypłacalności biura. Organizator imprezy turystycznej musi bowiem zapewnić pokrycie kosztów powrotu klienta do kraju lub zwrot wpłat wniesionych w razie wykonania zobowiązań. (październik 2010)

Zgodnie z ustawą z dnia 27 lipca 2002 roku. O szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckie oraz o zmianie kodeksu cywilnego, sprzedawca odpowiada wobec kupujących, jeżeli towar konsumpcyjny w chwili jego wydania jest niezgodny z umową. (wrzesień 2010)

Niezgodne z prawem jest postanowienie umowy, że operator może rozwiązać umowę z konsumentem, który ma tylko miesiąc opóźnienia w regulowaniu swojego rachunku. Rozwiązanie umowy może na­stąpić, jednak zawsze musi być zgodne z procedurą i dobrymi obyczajami. (sierpień 2010)

Zanim wyjedziesz zagrani­cę, warto zapoznać się z kil­koma radami. (lipiec 2010)

Ostatnia nowelizacja przepi­sów o bezpieczeństwie żyw­ności ma służyć uproszcze­niu i liberalizacji zasad pro­wadzenia działalności gospo­darczej związanej z produk­cją i obrotem żywnością oraz materiałami i wyrobami prze­znaczonymi do kontaktu z żywnością. (kwiecień 2010)

Minister Infrastruktury zmie­nił rozporządzenie w sprawie warunków technicznych użyt­kowania budynków miesz­kalnych . Zmiany przepisów pozwolą wyeliminować ne­gatywne dla użytkowników mieszkań skutki instalowania nośników reklamowych. (luty 2010)

Rozmowa z Małgorzatą Krasnodębską-Tomkiel - Prezes UOKiK (styczeń 2010)

Zaczyna się szaleństwo przedświątecznych zakupów – kupujemy prezenty, a także coś dla siebie. Często w pośpiechu korzystamy z wyprzedaży. (grudzień 2009)

6 lipca 2010 m.in. rozsze­rzono uprawnienia abonen­tów i użytkowników końco­wych usług przepłaconych świadczonych w ruchomej publicznej sieci telefonicznej (tzw. pre-paid) w przypadku zmiany dostawcy usług.(listopad 2009)

Czy kupując w sklepie interne­towym lub zamawiając produkt z katalogu, mamy takie same prawa jak w sklepie tradycyjnym?

Tak, dokonując zakupów na odle­głość, mamy takie same prawa jak przy zwykłym zakupie, a wręcz są one silniejsze z uwagi na brak oso­bistego kontaktu ze sprzedawcą (a także z produktem!).(wrzesień 2009)

Copyright © 2010 Forum Doradców Podatkowych   •   Wszelkie prawa zastrzeżone
designed by wyzga.com

Polecamy: Biuro rachunkowe Kraków   •   Księgowość online   •   Doradztwo podatkowe Kraków