Działalność gospodarcza

Dotacje na założenie działalności – wybór optymalnej opcji

Rozpoczęcie działalności gospodarczej może stanowić kluczowy punkt w karierze zawodowej dla wielu osób. Niekoniecznie innowacyjny pomysł, lecz determinacja połączona z pasją i odpowiednie przygotowanie stanowią solidne fundamenty pod długofalową realizację celów biznesowych.

 

W przypadku gdy rozważamy rozpoczęcie działalności gospodarczej lub nasze hobby czy zajęcie powoli przeradza się w zarobkową, zorganizowaną i ciągłą działalność, przed formalizacją działalności gospodarczej warto sprawdzić, czy możemy skorzystać z wsparcia finansowego i doradczego na dany cel.

Podobnie jak w przypadku dotacji inwestycyjnych, główną determinantą wyboru finansowania początkowych wydatków jest wartość możliwej do uzyskania dotacji. W latach 2007-2014 średnia wartość dotacji UE w ramach 6.2 POKL wynosiła 40 tys. zł, natomiast w przypadku funduszy z UP maksymalna wartość dotacji to 6-krotność przeciętnego wynagrodzenia, jednak wartość pomocy jest ustalana przez konkretny PUP i ich praktyczna wartość oscyluje w granicach 15-16 tys. złotych.

Mimo, iż kryterium dochodowe jest głównym motorem napędowym korzystania z dotacji, warto spojrzeć na dofinansowanie z UE oraz UP poprzez pryzmat pozostałych kryteriów i opcji.

Kryterium

Dotacje z UE

Dotacje z UP

Grupy docelowe

określone w wytycznych programowych, najczęściej kobiety, bezrobotni, osoby 50+ oraz niepełnosprawni

osoby zarejestrowane jako bezrobotne w powiatowych urzędach pracy

Okres trwałości

2 lata

1 rok

Zabezpieczenia

Brak

poręczenie, weksel

Przygotowanie merytoryczne

wsparcie szkoleniowe + indywidualne doradztwo

brak

Wsparcie pomostowe

finansowe/doradcze

brak

wkład własny

brak wymogu

brak wymogu

 

Kontynuacja dotacji na założenie działalności z UE jest uwzględniona w perspektywie unijnej na lata
2014-2020, a szczegółowe wytyczne pojawią się w dokumentach poszczególnych instytucji realizujących.

Porównując dotacje z UE oraz UP, należy wskazać, iż efektywność ekonomiczną posiadają dotacje z UE ze względu na wyższe dofinansowanie oraz wsparcie szkoleniowe, jednakże wybór odpowiedniej formy wsparcia powinien być każdorazowo podyktowany indywidualnymi przesłankami, a także kryterium grupy docelowej. Aby lepiej dopasować formę wsparcia, warto umówić się na spotkanie z biurem księgowo-podatkowym, które oprócz wskazania informacji o przyszłych dotacjach, udzieli także fachowej porady na temat optymalnej formy opodatkowania, zwrotu wydatków na kasy fiskalne czy pomoże opracować strategię biznesową w oparciu o stosowne regulacje.

 

W imieniu Organizatorów zapraszamy do udziału w specjalistycznych warsztatach "Nowelizacja akcyzy na węgiel. Praktyka i rozliczanie w świetle nowego prawa", które odbędą się 7 listopada 2013 r. w Warszawie.

 

Będzie to już piąte, organizowane przez Zespół CBE Polska, specjalistyczne spotkanie nawiązujące do obowiązków związanych z prawidłowym gospodarowaniem i bilansowaniem wyrobów węglowych i  paliw. Relacje z wszystkich spotkań dostępne są w zakładce archiwum na stronie internetowej www.cbepolska.pl.

 

Podczas wydarzenia zaprezentowana zostanie rzetelna analiza prawna przepisów, koncentrująca się na kwestiach, które mogą wystąpić w praktyce. Wyczerpująco omówione zostaną również interpretacje wydane dotychczas przez organy podatkowe oraz wyroki sądów administracyjnych w sprawach budzących kontrowersje.

Wśród najważniejszych zagadnień warsztatów:

 

  • modyfikowana konstrukcja opodatkowania akcyzą wyrobów węglowych wraz z praktycznymi konsekwencjami wprowadzanych zmian, w tym m.in.:
  • podstawowe definicje ustawowe istotne w kontekście opodatkowania wyrobów węglowych
  • zmieniony katalog czynności opodatkowanych
  • zwolnienia z opodatkowania oraz warunki ich stosowania, ze szczególnym uwzględnieniem obowiązków dokumentacyjnych oraz ewidencyjnych, w tym dotyczących: wystawiania dokumentów dostawy, prowadzenia ewidencji dla celów akcyzowych, nowych zasad rozliczania akcyzy od ubytków wyrobów węglowych
  • metodologia rozliczeń podatku akcyzowego w odniesieniu do przykładowych modelli transakcji wyrobami węglowymi
  • wybrane problemy praktyczne związane z obrotem wyrobami węglowymi na gruncie obowiązujących przepisów ustawy o podatku akcyzowym z przytoczeniem wybranych stanowisk organów podatkowych i sądów administracyjnych


Wydarzenie skierowane jest do dyrektorów finansowych, głównych księgowych, pracowników działów prawnych, handlowych i logistyki z przedsiębiorstw wydobywających, obracających lub wykorzystujących węgiel w procesach produkcyjnych, w szczególności:

 

  • spółek węglowych
  • kopalni węgla i koksowni
  • elektrowni
  • elektrociepłowni
  • ciepłowni
  • podmiotów energochłonnych / przemysłowych odbiorców energii
  • podmiotów pośredniczących w obrocie węglem
  • biur rachunkowych i innych osób zainteresowanych akcyzą od wyrobów węglowych

 

Szczegółowe informacje o warsztatach można znaleźć na stronie internetowej Organizatora:

http://cbepolska.pl/pl/warsztaty-nowelizacja-akcyzy-od-wyrobow-weglowych.html

Zachęcamy również do kontaktu telefonicznego: +48 22 82 77 123


Czy akcyza na wyroby gazowe sprawi więcej problemów niż akcyza dotycząca wyrobów węglowych?


Od 1 listopada 2013 r. Polska musi implementować postanowienia Dyrektywy Energetycznej w zakresie opodatkowania akcyzą gazu ziemnego, warto jednak wspomnieć, iż aktualnie – w Ustawie o akcyzie – funkcjonują już prawne regulacje. "Wyroby akcyzowe" (załącznik 1 do Ustawy o akcyzie) mają określone stawki. Gdy przeznaczone są do celów opałowych – 1,28 zł/GJ , a gdy do napędu silników spalinowych – 11,04 zł/GJ.


Opodatkowane akcyzą będą wyroby gazowe, czyli gaz węglowy, gaz wodny, gaz generatorowy i podobne gazy, inne niż gaz ziemny mokry i pozostałe węglowodory gazowe (o kodzie CN 2705 0000), gaz ziemny mokry skroplony (CN 2711 1100), gaz ziemny mokry w stanie gazowym (CN 2711 2100), pozostałe węglowodory gazowe w stanie gazowym (CN 2711 2900), a także pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem węglowodorów alifatycznych nasyconych i nienasyconych (wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 1000).


W związku z tym, iż już teraz przedsiębiorstwa sprzedające, nabywające i zużywające gaz, powinny przygotować się do nowych regulacji, 20 czerwca br. odbyły się specjalistyczne warsztaty "Akcyza na gaz" zorganizowane przez Zespół CBE Polska we współpracy z międzynarodową kancelarią prawną DLA PIPER, której eksperci – Dominika Cabaj oraz Wojciech Kotala – czynnie uczestniczą w pracach nad zmianami legislacyjnymi.


24 maja br. został opublikowany ostatni projekt zmian ustawy o podatku akcyzowym wprowadzający opodatkowanie akcyzą gazu ziemnego. 13 czerwca projekt ten był rozpatrywany przez Komitet Stały Rady Ministrów. Etap parlamentarnych prac legislacyjnych nad projektem rozpocznie się po przyjęciu go przez Radę Ministrów. W przekonaniu Ekspertów DLA PIPER główne zasady nowego prawodawstwa nie będą już modyfikowane, a kosmetycznym zmianom poddane zostaną najprawdopodobniej tylko "niedoróbki".


Stąd można pobrać aktualny projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku akcyzowym (w zakresie opodatkowania gazu ziemnego).

Zwolnienia z akcyzy – dlaczego trzeba powziąć działania już teraz?


Przedsiębiorstwa, których dotyczyło będzie nowe prawo, powinny spodziewać się tego, że nastąpią zmiany umów, warto byłoby więc, żeby ustaliły jaka będzie ich sytuacja akcyzowa i uregulować swoją pozycję w stosunku do sprzedawcy (przede wszystkim w stosunku do PGNIG, który na pewno jeszcze przed wejściem w życie ustawy będzie wymagał deklaracji nabywców co do przeznaczenia gazu i status akcyzowego).

Zwolnione z akcyzy od wyrobów węglowych będą paliwa przeznaczone do celów opałowych do przewozu towarów i pasażerów koleją (wydaje się to nieistotne, gdyż w Polsce raczej nie wykorzystuje się wyrobów gazowych w tym celu), do wytwarzania energii w skojarzeniu, w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb oraz w leśnictwie, w procesach metalurgicznych, mineralogicznych, elektrolitycznych oraz do redukcji chemicznej, a także przez zakłady energochłonne wykorzystujące wyroby gazowe, w których wprowadzone zostały w życie systemy prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższania efektywności energetycznej.


Dyskryminacja gazu w stosunku do węgla?


W przypadku akcyzy na węgiel, aby być zwolnionym z podatku, wystarczyło mieć status zakładu energochłonnego lub funkcjonować w systemie EU ETS. W przypadku akcyzy na wyroby gazowe trzeba będzie spełnić oba te warunki.


Istotniejszym elementem "gazowej dyskryminacji" wydaje się być różnica w wymaganiach uprawniających do bycia "gazowym" przedsiębiorstwem energochłonnym. Aby uzyskać wspomniany status, udział zakupu wyrobów gazowych w wartości produkcji sprzedanej musi wynieść nie mniej niż 10% w skali roku poprzedzającego rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział.


Jeśli więc przedsiębiorstwo uzyskałoby przykładowo 9% z gazu, 9% z węgla i 9% z prądu – nie będzie miało prawa do bycia zakładem energochłonnym. Przypomnijmy, że zakład energochłonny jest zwolniony z akcyzy od gazu zużywanego w całym zakładzie, a nie tylko w procesie produkcji. Wojciech Kotala stwierdził, że problem z uzyskaniem statusu zakładu energochłonnego mogą więc mieć np. rafinerie, gdyż mają one ogromne koszty związane z ropą i uwzględniając wyłącznie wyroby gazowe mogą nie osiągnąć wymaganych 10%.


C.d. zwolnień z akcyzy na wyroby węglowe


Ustawodawca przewidział ponadto zwolnienia dla czynności podlegających opodatkowaniu, których celem są wyroby energetyczne o kodach CN 2711 1100 i 2711 2100, przeznaczone do napędów stacjonarnych urządzeń, użyte w celach zwolnionych określonych w art. 31 b ust. 1 (kolej, kogeneracja, rolnictwo, mineralogia, elektroliza, metalurgia i zakłady energochłonne).


Zwolnieniem z akcyzy będą objęte również wyroby gazowe o kodach CN 2705 0000, 2711 1100 i 2711 2100, przeznaczone do celów opałowych przez gospodarstwa domowe, organy administracji publicznej, jednostki Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmioty systemu oświaty, żłobki i kluby dziecięce, podmioty lecznicze, jednostki organizacyjne pomocy społecznej, organizacje pożytku publicznego i wolontariaty.


Zgodnie z art. 31b ust. 3, pozostałe zwolnienia dotyczą wyrobów gazowych przeznaczonych do napędu statków powietrznych i napędów w żegludze (z wyłączeniem prywatnych rejsów i prywatnych lotów o charakterze rekreacyjnym), użycia w procesie produkcji energii elektrycznej i użycia w procesie produkcji wyrobów energetycznych. Ze względu na to, że w przypadku tej kategorii zwolnień nie ma warunku zużycia do celów opałowych, możliwe będzie zwolnienie wyrobów gazowych również zużycie do napędu silników spalinowych.


Wojciech Kotala zwraca jednak uwagę na fakt, iż Minister Finansów najprawdopodobniej źle zinterpretował Unijną Dyrektywę, gdyż w zwolnienie powinno obowiązywać "na terenach zakładów" produkcji energii, a nie "w procesie" – jeśli MF nie zmieni tego zapisu, wytwórcy energii będą musieli płacić akcyzę od wyrobów gazowych zużywanych w celach własnych (np. w celu ogrzania pomieszczeń administracyjnych).


W projekcie zapisany został jeszcze dodatkowy przepis dotyczący biogazu, zgodnie z którym wyprodukowany w składzie podatkowym i spełniający wymagania jakościowe, bez względu na kod CN, ma być objęty "zerową" akcyzą. Przepis ten wymaga zgody Komisji Europejskiej i w obecnym projekcie ustawy jest przepisem martwym.


Braki definicji w Ustawie o akcyzie


Przez to, że w ustawie nie znajdziemy niektórych definicji (np. "gospodarstwa domowego", "zużycia do celów opałowych", "elektrolizy" czy też "redukcji chemicznej") wiele podmiotów może mieć problem z określeniem swojego statusu gazowego – gdyż w literaturze znajdą zapewne mnóstwo różnych definicji. Najprawdopodobniej przedsiębiorcom mogą być więc potrzebne interpretacje Ministra Finansów.

Problemy związane z niedookreśleniem niektórych z pojęć budziły kontrowersje wśród uczestników warsztatów. Nie wiadomo np. czy wytwarzanie wodoru lub amoniaku, które jest celem pośrednim w procesie produkcji wyrobów energetycznych można uznać za argument do zwolnienia. Eksperci DLA PIPER przywołali wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 29 kwietnia 2004 r. zgodnie z którym "cel nakładania na oleje mineralne podatku akcyzowego jako podatku konsumpcyjnego przemawia za interpretowaniem wyrażenia użycie jako paliwo opałowe (...) jako wyrażenia odnoszącego się do wszystkich przypadków, w których oleje mineralne ulegają spalaniu i wytworzona w ten sposób energia cieplna jest używana do ogrzewania, niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania, w tym przekształcenia lub rozpadu substancji absorbującej energię cieplną w trakcie procesu chemicznego lub przemysłowego".

Rodzi się więc pytanie, czy np. wykorzystanie wyrobów gazowych w lampach, których celem jest oświetlenie miasta (a nie uzyskanie ciepła), powinno być powodem do zwolnienia. Czy w ten sposób nie można byłoby uargumentować niemal każdego zużycia? Kolejnym problemem wydaje się być zwolnienie dla gospodarstw domowych, w których są wydzielone pomieszczenia na prowadzenie działalności gospodarczej.


Pośredniczące podmioty gazowe i finalni nabywcy gazowi


Generalnym założeniem nowego systemu ma być podział uczestników obrotu gazem ziemnym na dwie grupy: pośredniczące podmioty gazowe i finalnych odbiorców gazowych. Status FNG mają mieć podmioty, które wyłącznie nabywają gaz: tylko na cele opodatkowane lub tylko na cele zwolnione oraz podmioty zagraniczne. Pozostałe podmioty mają mieć status PPG.


slajd22


W przypadku FNG podatnikiem będzie sprzedawca wyrobów gazowych, natomiast PPG będą rozliczać się z akcyzy same. FNG będą podatnikami tylko w szczególnych przypadkach, np. gdy wyroby gazowe zostaną uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia lub w przypadku, gdy niemożliwe będzie ustalenie podmiotu, który dokonał sprzedaży tych towarów finalnemu nabywcy, a w wyniku kontroli podatkowej ustalono, że akcyza nie została zapłacona w należytej wysokości. FNG będzie podatnikiem również w przypadku, gdy wyroby gazowe zostaną nabyte w ramach zwolnienia z akcyzy, ale zostaną zużyte niezgodnie z przeznaczeniem.


Obowiązki ewidencyjne


Obowiązek prowadzenia ewidencji wyrobów gazowych będą miały wyłącznie podmioty o statusie PPG, w przypadku gdy będą sprzedawały wspomniane wyroby finalnemu nabywcy lub gdy same będą zużyją wyroby gazowe. PPG nie będą musiały prowadzić więc ewidencji, gdy będą sprzedawały wyroby gazowe wyłącznie innym PPG. FNG nie będzie miał obowiązku prowadzenia ewidencji zużycia w celu zwolnienia. Warto dodać, że sama ewidencja nie jest warunkiem stosowania zwolnień z akcyzy.


Ewidencja może być prowadzona w formie papierowej lub elektronicznej. PPG nie muszą prowadzić specjalnej ewidencji na potrzeby akcyzowe – mogą wykorzystać ewidencję prowadzoną na inne potrzeby podatkowe lub księgowe, jeżeli zawiera wszystkie wymagane dane.


Ewidencja prowadzona przez PPG w przypadku sprzedaży wyrobów gazowych finalnemu nabywcy na terytorium RP powinna zawierać: (1) ilość wyrobów gazowych podaną w kilogramach lub metrach sześciennych, nazwy kodów CN oraz ich wartość opałową – wartość ta nie powinna być obliczana, musi zostać wybrana z wartości ustalonych przez ustawodawcę; (2) datę, (3) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby FNG oraz (4) datę wystawienia i numery faktur lub innych dokumentów, z których wynika zapłata należności za sprzedane przez podatnika wyroby gazowe.


Natomiast ewidencja w przypadku gdy PPW sam zużywa wyroby gazowe powinna zawierać: (1) ilość wyrobów gazowych użytych w ramach zwolnień z akcyzy – użytych na cele nieobjęte zwolnieniem, wyprodukowanych, nabytych/dostarczonych wewnątrzwspólnotowo, importowanych i eksportowanych, nabytych i sprzedanych na terytorium kraju – w podziale na miesiące dokonania czynności, odpowiednio w kilogramach lub metrach sześciennych, z uwzględnieniem nazw, kodów CN i wartości opałowych; (2) datę oraz adres miejsca dokonania czynności, a także (3) dane kontrahentów, z którymi dokonano tych czynności.


Obowiązki sprzedawcy i warunek zwolnienia z akcyzy


Eksperci DLA PIPER apelują, że warunkiem zwolnienia wyrobów węglowych z akcyzy jest określenie w umowie zawartej pomiędzy sprzedawcą a nabywcą, że wyroby te będą użyte w celach zwolnionych – warunek jest spełniony do czasu uzupełnienia umowy, nie później niż do dnia 30 czerwca 2014 r. (nie dotyczy to zwolnienia wyrobów gazowych do napędu statków powietrznych i do napędu w żegludze – w tym przypadku warunkiem zwolnienia jest faktura wystawiona przez sprzedawcę z oświadczeniem nabywcy o przeznaczeniu wyrobów gazowych do tego zwolnienia).


Ponieważ sprzedawca wyrobów gazowych jest zobowiązany ustalić czy sprzedaje wyroby pośredniczącemu podmiotowi gazowemu czy finalnemu nabywcy gazowemu, Wojciech Kotala zwraca uwagę na potencjalne problemy związane z błędnym określeniem statusów przedsiębiorstw, z możliwością zmiany statusu oraz opieszałością podmiotów, które powinny zgłosić się do Naczelnika Urzędu Celnego o otrzymanie statusu PPG.


Warto wspomnieć również o tym, że regulacja ustawy o akcyzie dotyczącej opodatkowania ubytków wyrobów akcyzowych nie dotyczy wyrobów gazowych. Straty u PPG będą więc nieopodatkowane.



Autor: Kamil Szkup – CBE Polska

Artykuł powstał w oparciu o materiały i wykłady specjalistycznych warsztatów "Akcyza na gaz", które odbyły się 20 czerwca 2013 roku w warszawskim hotelu Marriott. Wydarzenie zostało zorganizowane przez Zespół CBE Polska we współpracy z przedstawicielami kancelarii prawnej DLA PIPER – Dominiką Cabaj i Wojciechem Kotalą. W artykule wykorzystane zostały fragmenty prezentacji.

Warsztaty były objęte Honorowymi Patronatami: Stowarzyszenia Podatników w Polsce, Związku Pracodawców "Polskie Szkło" oraz Stowarzyszenia Technicznego Odlewników Polskich. Podczas wydarzenia gościliśmy przedstawicieli Organów Celnych z Ciechanowa, Łodzi, Warszawy i Wrocławia. Za pomoc w promocji wydarzenia dziękujemy patronom medialnym warsztatów, którymi byli: Doradca Podatkowy, Quality News, inwestycje.pl, gazeo.pl, portalenergia.pl, infor.pl, biznes.wieszjak.pl, biogazownierolnicze.pl, portalenergetyczny.com, eko-samorzadowiec.pl, ksiegowosc.org, rachunkowosc.org, klimatyzacja.biz, wentylacja.biz, chlodnictwo.biz oraz ogrzewanie.info.pl.

Dziękujemy także wszystkim uczestnikom warsztatów – za zabieranie głosu podczas wydarzenia, za rzeczowe pytania, trafne komentarze i, przede wszystkim, za zaufanie i obecność.

Stowarzyszenie Organizatorów Ośrodków Innowacji i Przedsiębiorczości w Polsce od 1992 roku wspomaga powstawanie i rozwój innowacyjnych, przedsiębiorstw i regionów, poprzez merytoryczne oraz organizacyjne wsparcie kadry zarządzającej instytucjami otoczenia biznesu w Polsce. Cele Stowarzyszenia to między innymi:

  • doskonalenie kwalifikacji organizatorów i pracowników ośrodków innowacji i przedsiębiorczości,
  • popularyzacja wiedzy i osiągnięć naukowych oraz praktycznych w zakresie organizacji i działania ośrodków innowacji i przedsiębiorczości,
  • wspomaganie transferu technologii i innowacji przede wszystkim z nauki do gospodarki,
  • tworzenie modelowych rozwiązań wspomagania przedsiębiorczości,
  • integracja i współpraca ośrodków innowacji i przedsiębiorczości,
  • promocja badań i działań edukacyjnych w zakresie przedsiębiorczości, innowacji, transferu technologii i rozwoju regionalnego.

SOOIPP jest organizacją pozarządową posiadającą silne zaplecze eksperckie, która realizuje szereg działań na rzecz środowiska instytucji otoczenia biznesu. Jednym z kluczowych przedsięwzięć jest Doroczna Konferencja SOOIPP.

W dniach 23-25 maja  br odbędzie się w Łodzi XXIV Konferencja – „FINANSOWANIE INNOWACJI I ROZWÓJ REGIONALNY”. W organizacji przedsięwzięcia naszymi partnerami są: Łódzki Regionalny Park Naukowo-Technologiczny oraz Centrum Transferu Technologii Uniwersytetu Łódzkiego. Konferencja stanowi platformę do wymiany dobrych praktyk w zakresie teorii jak i praktyki związanej z finansowaniem i rozwojem działalności w ośrodkach innowacji i przedsiębiorczości (OIiP) takich jak parki technologiczne, inkubatory, centra transferu technologii czy ośrodki szkoleniowo-doradcze.

Podczas sesji konferencyjnych będą dyskutowane zagadnienia finansowania innowacji w kontekście rozwoju regionalnego w wymiarze strategicznym jak i tym praktycznym poprzez pokazanie dobrych praktyk w finansowaniu ośrodków innowacji i przedsiębiorczości i ich klientów – Małych i Średnich Przedsiębiorstw. Jedynie poprzez dynamiczny rozwój regionów możemy dążyć do konkurowania na rynku europejskim a innowacyjność jest podstawową siłą napędową dla wzrostu gospodarczego. W ostanim dniu konferencji zaplanowano sesje warsztatowe dotyczące kwestii mierzenia efektywności i standardów działania OIiP.

Jak co roku konferencja przyciąga szereg wydarzeń towarzyszących takich jak szkolenia i spotkania przedkonferencyjne, sesje naukowe, seminaria. W tym roku goście będą mogli zwiedzić BioNanoPark – centrum badawczo-wdrożeniowe dla biznesu zlokalizowane w Łódzkim Regionalnym Parku Naukowo-Technologicznym a także uczestniczyć w Gali wręczenia nagród laureatom trzeciej edycji konkursu InnoFirma „Parkowe Orły” w pięknych wnętrzach Pałacu Poznańskiego w Łodzi.

Uczestnikom Doroczne Konferencje SOOIPP kojarzą się z doskonałą atmosferą, która pobudza i inspiruje do dalszego działania. Obecność gości zagranicznych pozwala na przyglądanie się jak działają ośrodki innowacji i przedsiębiorczości w innych obszarach geograficznych. W tym roku będzie uczestnikiem Konferencji gość z Kuwejtu.

Konferencja SOOIPP przyczynia się do umacniania sieciowania działań OIiP i jest to jeden z najważniejszych elementów działalności. Zapraszamy do Łodzi i jako Organizatorzy dołożymy wszelkich starań aby charakter XXIV Konferencji był wyjątkowy. Rejestracja na stronie: www.sooipp.org.pl

 

1 stycznia 2012 r. wprowadzony został nowy, alternatywny sposób tworzenia spółek z ograniczoną odpowiedzialnością – tzw. tryb S24. Umożliwia on zakładanie tych podmiotów przy wykorzystaniu specjalnego wzorca umowy. Nowy tryb tworzenia i rejestracji dotyczy wyłącznie spółek z ograniczoną odpowiedzialnością jako najczęściej występującego typu spółek handlowych w Polsce.



Wzorzec jest publikowany w systemie teleinformatycznym (w Internecie - na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości. Podanie takiego szablonu jest konieczne, ponieważ nowe przepisy dopuszczają jednocześnie rezygnację z obowiązku stosowania formy aktu notarialnego dla umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Natomiast zmiana umowy spółki z o.o. już utworzonej przy wykorzystaniu wzorca umowy jest możliwa po zarejestrowaniu spółki i wymaga formy aktu notarialnego.

Wspólnicy decydujący się na wzorzec, muszą przyjąć go w całości, bez dokonywania w nim jakichkolwiek zmian.

Ważność umowy wymaga złożenia przez wspólników podpisów elektronicznych. Dopuszcza się ich zwykłą formę, ale nie wyklucza kwalifikowanej, tzw. bezpiecznej1 . Tak samo należy sygnować wnioski rejestrowe, które też są udostępnione w systemie elektronicznym, podobnie jak listy wspólników. Dokumenty te można także przesłać do sądu rejestrowego przez Internet, a wniosek o rejestrację spółki z ograniczoną odpowiedzialnością utworzonej przy wykorzystaniu wzorca umowy sąd rejestrowy rozpoznaje w terminie jednego dnia od daty jego wpływu (stąd nazwa potoczna tego trybu: S24). Umowa będzie zawarta po wprowadzeniu wszystkich koniecznych danych i po opatrzeniu jej podpisem elektronicznym.

Dla zapewnienia pewności obrotu przewiduje się, że pokrycie kapitału zakładowego w spółkach z o.o. tworzonych w uproszczonym trybie następować ma wyłącznie poprzez wpłacenie przez partnerów stosownych kwot pieniężnych. Posłużenie się aportem będzie dopuszczalne dopiero po wpisaniu danego podmiotu do rejestru. Zarząd danego podmiotu gospodarczego w ciągu 7 dni od jego rejestracji musi wydać oświadczenie potwierdzające pokrycie kapitału założycielskiego. Zakłada się przy tym, że spełnienie wymogów finansowych odbywa się za pośrednictwem e-konta. Wniesienie wkładów pieniężnych przez wszystkich wspólników w całości powinno zatem nastąpić w terminie 7 dni od dnia wpisu do rejestru przedsiębiorców w KRS; jest to odejście od obowiązku pokrycia kapitału zakładowego przed złożeniem wniosku o zarejestrowanie spółki.

Zmiany nastąpiły także w przepisach ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, z których najistotniejsze regulują kwestie: przekazywania dokumentów dotyczących zawiązania i zgłoszenia spółki z o.o., sporządzonych w systemie teleinformatycznym, do elektronicznego katalogu dokumentów spółek oraz trybu i sposobu składania wniosku o dokonanie wpisu spółki S24 do KRS. Ułatwi to pozyskiwanie informacji o takiej spółce, a ponadto uwolni sądy rejestrowe od obowiązku sporządzania skanu dokumentów złożonych do akt rejestrowych w postaci papierowej. Nowa regulacja wyklucza możliwość zwolnienia z obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od wniosku o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego spółki z o.o. utworzonej przy wykorzystaniu wzorca umowy.

Do zgłoszenia spółki z o.o. trzeba dołączyć, sporządzone na specjalnie przygotowanych formularzach:
1) umowę spółki opatrzoną podpisem elektronicznym,
2) listę wspólników z podaniem nazwiska i imienia lub firmy (nazwy) oraz liczby i wartości nominalnej udziałów każdego z nich, opatrzoną przez wszystkich członków zarządu podpisem elektronicznym,
3) oświadczenie wszystkich członków zarządu opatrzone podpisem elektronicznym, że wkłady pieniężne na pokrycie kapitału zakładowego zostały przez wszystkich wspólników w całości wniesione, chyba że nastąpi to po założeniu spółki.
W terminie 7 dni od rejestracji spółki jej zarząd zobowiązany będzie złożyć do sądu rejestrowego:
1) oświadczenie wszystkich członków zarządu, że wkłady pieniężne na pokrycie kapitału zakładowego zostały przez wszystkich wspólników w całości wniesione, jeśli oświadczenie takie nie zostało dołączone do zgłoszenia spółki,
2) złożone wobec sądu albo poświadczone notarialnie wzory podpisów członków zarządu.
W toku postępowania rejestracyjnego doręczenie orzeczeń i pism sądowych dokonywane będzie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie rejestrowe.

Ułatwienia te wprowadza ustawa z 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw2. Uchyla ona obowiązek wykorzystania w procesie rejestracji spółki z o.o. utworzonej przy wykorzystaniu wzorca umowy z instytucji tzw. „jednego okienka”, ponieważ w praktyce wydłuża on łączny czas rejestracji podmiotu w KRS  i pozostałych urzędach. Nowelizacja wyklucza zwolnienia z opłat sądowych przy rejestrowaniu spółek powstałych z wykorzystaniem wzorca umowy. Można się o nie ubiegać jedynie w razie skorzystania ze zwykłych, dotychczasowych procedur.

 

1 Nie jest więc konieczny bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu.

 

2 Dz.U. Nr 92, poz. 531

 

Od 1 stycznia 2012 r. do wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG-1) przedsiębiorca może dołączyć zgłoszenie rejestracyjne lub aktualizacyjne, o którym mowa w przepisach o podatku od towarów i usług (formularz VAT-R).

Formularz VAT-R będą mogli dołączyć tylko przedsiębiorcy samodzielnie składający wniosek w CEIDG i dysponujący podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą kwalifikowanego certyfikatu.

Od czynności urzędowej polegającej na potwierdzeniu zarejestrowania podatnika podatku od towarów i usług jako podatnika VAT czynnego lub podatnika VAT zwolnionego pobierana jest opłata skarbowa w wysokości 170 zł. W formularzu VAT-R wskazuje się naczelnika, do którego kierowane jest zgłoszenie. Jest to naczelnik właściwy ze względu na miejsce wykonywania działalności. Jeśli czynności opodatkowane VAT wykonywane są na terenie objętym zakresem działalności dwóch lub więcej urzędów skarbowych, to formularz VAT-R należy złożyć do urzędu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania.

Od początku 2012 r. we wniosku o wpis do CEIDG przedsiębiorca może określić dane pełnomocnika upoważnionego do prowadzenia jego spraw. Do CEIDG można wpisać tylko pełnomocników już ustanowionych zgodnie z odrębnymi przepisami (np. Kodeks cywilny, Kodeks postępowania administracyjnego i inne) oraz w formie przewidzianej tymi przepisami. Samo wskazanie pełnomocnika w CEIDG nie jest równoznaczne z jego ustanowieniem.

Wskazanie pełnomocnika jest fakultatywne. Dane pełnomocnika będą dostępne (poza numerem PESEL i adresem zamieszkania) na stronie internetowej www.ceidg.gov.pl.

Ustanowienie pełnomocnika i podanie jego danych do CEIDG oznacza, że w postępowaniach administracyjnych prowadzonych przed organami administracji publicznej pełnomocnik będzie mógł reprezentować przedsiębiorcę bez konieczności posługiwania się ani dołączania do akt sprawy odrębnych dokumentów (pełnomocnictw; nie obejmuje to jednak spraw podatkowych i skarbowych. Organy te z urzędu potwierdzają w CEIDG upoważnienie pełnomocnika do prowadzenia sprawy w imieniu przedsiębiorcy. W związku z tym, że w tym przypadku nie ma obowiązku złożenia dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa, nie wystąpi też obowiązek zapłaty opłaty skarbowej.

Jeżeli wnioskodawca ustanowił więcej niż jednego pełnomocnika, informację o kolejnych pełnomocnikach może zgłosić do CEIDG za pomocą druków CEIDG-PN.

Od 2 stycznia 2012 r., w myśl przepisów unijnych, obrót wyrobami węglowymi podlega akcyzie. Jednak zdecydowana większość tego obrotu podlega zwolnieniu od tego podatku. Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym przewiduje maksymalny zakres zwolnień przewidzianych w unijnej dyrektywie.

Ze zwolnienia mogą korzysta

zarówno podmioty zużywające wyroby węglowe do celów zwolnionych od akcyzy, jak i pośrednicy w obrocie tymi wyrobami, tzw. pośredniczące podmioty węglowe (podmioty prowadzące działalność gospodarczą polegającą m.in. na sprzedaży wyrobów węglowych podlegających zwolnieniu od akcyzy).

Warunkiem korzystania ze zwolnienia od akcyzy przez pośredniczące podmioty węglowe jest jedynie powiadomienie właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze prowadzenia działalności w tym charakterze oraz wystawienie tzw. dokumentu dostawy i dołączenie go do przemieszczanych wyrobów węglowych. Dokument dostawy jest wystawiany tylko w razie przemieszczania wyrobów węglowych do ich odbiorcy. Nie wystawia się tego dokumentu w przypadku tzw. transakcji fakturowych, czyli sprzedaży bez dostarczania odbiorcy wyrobów węglowych będących przedmiotem tej sprzedaży.

Dokument dostawy nie jest dokumentem warunkującym sprzedaż węgla tylko dokumentem warunkującym zwolnienie od podatku akcyzowego.

W przypadku sprzedaży węgla z zapłaconą akcyzą nie ma obowiązku wystawiania dokumentu dostawy.

W razie gdy odbiór wyrobów węglowych przez ich nabywcę następuje bezpośrednio od podmiotu sprzedającego lub w punkcie sprzedaży, potwierdzenie odbioru tych wyrobów następuje w miejscu odbioru znajdującym się u sprzedawcy, zatem nie ma konieczności późniejszego odsyłania przez nabywcę potwierdzonego dokumentu dostawy temu sprzedawcy.

Podmiot nabywający wyroby węglowe, podpisując w dokumencie dostawy potwierdzenie odbioru, akceptuje tym samym ich przeznaczenie uprawniające do zwolnienia od akcyzy opisane w tym dokumencie i od tego momentu ponosi odpowiedzialność za ich zużycie zgodne z tym przeznaczeniem.

Źródło: www.mf.gov.pl

 

Łódzcy funkcjonariusze Służby Celnej zatrzymali mężczyznę handlującego „w sieci” tytoniem bez akcyzy. Miesięcznie sprzedawał w ten sposób kilka ton nielegalnego towaru.

Funkcjonariusze podejrzewali, że jeden z mieszkańców województwa łódzkiego handluje na dużą skalę tytoniem bez akcyzy, wykorzystując do tego celu różne portale internetowe. W swojej działalności posługiwał się fałszywymi danymi osób i firm.
Celnicy przeprowadzili kontrolę na terenie jednej z posesji w Łodzi. Tam, zgodnie z przypuszczeniami funkcjonariuszy, miał się mieścić magazyn nielegalnego towaru.
Podejrzenia te potwierdziły się. Kiedy funkcjonariusze weszli na teren nieruchomości, mężczyzna przepakowywał worki z tytoniem ze swojego samochodu do pomieszczenia magazynowego. Worki z tytoniem, a także folie do jego pakowania, oznaczone logo jednego z legalnych producentów, znaleziono też w pomieszczeniach magazynowych.
Następnie celnicy udali się do miejsca zamieszkania mężczyzny. Tam znaleźli kolejne worki z tytoniem oraz wiele dowodów świadczących o skali nielegalnego procederu, m.in. torebki strunowe, gilzy papierosowe, wypełnione druki przesyłek pobraniowych, potwierdzenia otwarcia rachunków bankowych na różne nazwiska, karty płatnicze, telefony komórkowe,laptop, a także pieczątki i dokumenty świadczące o posługiwaniu się danymi fałszywych osób i firm.
Zabezpieczono też skrupulatnie prowadzoną dokumentację, w której sprawca odnotowywał każdą transakcję. Ze zgromadzonego materiału wynika, że mężczyzna potrafił sprzedać i rozesłać ok. tony tytoniu tygodniowo.
Funkcjonariusze przeprowadzili też kontrolę firmy kurierskiej, za pośrednictwem której sprawca wysyłał towar. Beny, pies służbowy szkolony do wykrywania tytoniu, bezbłędnie wskazał 23 paczki pochodzące od osób, których danymi posługiwał się handlarz.
Łącznie funkcjonariusze celni zabezpieczyli blisko półtorej tony tytoniu o wartości ponad 600 tysięcy złotych. Uszczuplenia akcyzy wyliczono wstępnie na ponad 730 tysięcy złotych.
Mężczyźnie postawiono zarzut wprowadzania na rynek nielegalnego tytoniu i posługiwania się sfałszowanymi znakami towarowymi. Zarzuty usłyszał też właściciel posesji, w której mieszkał handlarz. Odpowie on za przechowywanie nielegalnego towaru.

Łódzcy funkcjonariusze Służby Celnej zatrzymali mężczyznę handlującego „w sieci” tytoniem bez akcyzy. Miesięcznie sprzedawał w ten sposób kilka ton nielegalnego towaru.

Funkcjonariusze podejrzewali, że jeden z mieszkańców województwa łódzkiego handluje na dużą skalę tytoniem bez akcyzy, wykorzystując do tego celu różne portale internetowe. W swojej działalności posługiwał się fałszywymi danymi osób i firm.
Celnicy przeprowadzili kontrolę na terenie jednej z posesji w Łodzi. Tam, zgodnie z przypuszczeniami funkcjonariuszy, miał się mieścić magazyn nielegalnego towaru.
Podejrzenia te potwierdziły się. Kiedy funkcjonariusze weszli na teren nieruchomości, mężczyzna przepakowywał worki z tytoniem ze swojego samochodu do pomieszczenia magazynowego. Worki z tytoniem, a także folie do jego pakowania, oznaczone logo jednego z legalnych producentów, znaleziono też w pomieszczeniach magazynowych.
Następnie celnicy udali się do miejsca zamieszkania mężczyzny. Tam znaleźli kolejne worki z tytoniem oraz wiele dowodów świadczących o skali nielegalnego procederu, m.in. torebki strunowe, gilzy papierosowe, wypełnione druki przesyłek pobraniowych, potwierdzenia otwarcia rachunków bankowych na różne nazwiska, karty płatnicze, telefony komórkowe,laptop, a także pieczątki i dokumenty świadczące o posługiwaniu się danymi fałszywych osób i firm.
Zabezpieczono też skrupulatnie prowadzoną dokumentację, w której sprawca odnotowywał każdą transakcję. Ze zgromadzonego materiału wynika, że mężczyzna potrafił sprzedać i rozesłać ok. tony tytoniu tygodniowo.
Funkcjonariusze przeprowadzili też kontrolę firmy kurierskiej, za pośrednictwem której sprawca wysyłał towar. Beny, pies służbowy szkolony do wykrywania tytoniu, bezbłędnie wskazał 23 paczki pochodzące od osób, których danymi posługiwał się handlarz.
Łącznie funkcjonariusze celni zabezpieczyli blisko półtorej tony tytoniu o wartości ponad 600 tysięcy złotych. Uszczuplenia akcyzy wyliczono wstępnie na ponad 730 tysięcy złotych.
Mężczyźnie postawiono zarzut wprowadzania na rynek nielegalnego tytoniu i posługiwania się sfałszowanymi znakami towarowymi. Zarzuty usłyszał też właściciel posesji, w której mieszkał handlarz. Odpowie on za przechowywanie nielegalnego towaru.

 

Od 13 stycznia br. uprawnieni przedsiębiorcy, posiadający specjalne zezwolenia mogą podczas imprez masowych sprzedawać i podawać napoje o niskiej zawartości alkoholu.

 

Zgodnie z nowymi przepisami, sprzedaż i podawanie niskoprocentowych napojów alkoholowych na imprezach masowych mogą się odbywać wyłącznie w miejscach do tego wyznaczonych przez przedsiębiorców posiadających zezwolenie wydane na podstawie przepisów ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Osoby uczestniczące w imprezie masowej mogą kupić jedynie napoje o niskiej zawartości alkoholu (nie więcej niż 3,5% zawartości).

Niskoprocentowe napoje alkoholowe można podawać tylko w opakowaniach, które nie stwarzają zagrożenia. Niedozwolone więc są opakowania wykonane m.in. ze szkła i metalu. Napoje alkoholowe o zawartości poniżej 3,5% nie są również sprzedawane ani podawane na imprezach masowych podwyższonego ryzyka. Nadal uczestnicy imprezy masowej nie mogą wnosić własnych napojów alkoholowych.

- To niektóre z nowości wynikających z ustawy o zmianie ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych oraz niektórych innych ustaw.

 

 

24 października br. weszła w życie obszerna ustawa z 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych . Ma ona służyć zharmonizowaniu regulacji w tym obszarze, poprzez wdrożenie do prawa krajowego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego UE. Jest to pierwszy etap budowy jednolitego rynku płatności w Europie. Ustawa kompleksowo określa warunki świadczenia usług płatniczych, m.in. co do przejrzystości postanowień umownych i wymogów w zakresie informowania o usługach płatniczych oraz prawa i obowiązki stron wynikające z umów o świadczenie usług płatniczych, a także zakres odpowiedzialności dostawców z tytułu wykonywania takich usług, jak i zasady prowadzenia działalności przez instytucje płatnicze i biura usług płatniczych, w tym za pośrednictwem agentów tych podmiotów, oraz zasady sprawowania nadzoru nad tymi podmiotami. Nowe przepisy mają przynieść korzyści użytkownikom usług płatniczych, dzięki wprowadzeniu szerokiego dostępu do informacji i jednolitym regulacjom na terenie całego wspólnego europejskiego rynku. Ustalenie zasad nadzorowania ze strony Komisji Nadzoru Finansowego (KNF) nad dostawcami tych usług zwiększyć ma bezpieczeństwo powierzanych środków finansowych. Ustawa wprowadza ponadto kontrolę wysokości niektórych opłat i prowizji, zapewnia jednodniowy termin realizacji płatności elektronicznych, wprowadza pełną odpowiedzialność dostawców usług płatniczych za wszystkie nieprawidłowości w trakcie realizacji transakcji. Na rynku usług płatniczych (poza np. bankami itp.) pojawią się nowi dostawcy takich usług: • instytucje płatnicze - które po uzyskaniu zezwolenia od KNF, mogą świadczyć wszelkie usługi płatnicze, w tym też usługi zarezerwowane dotąd dla banków (jak np. prowadzenie rachunków, realizacja przelewów) i to na terenie całej UE, na zasadzie jednolitego paszportu. Muszą one spełniać szereg warunków mających zapewnić bezpieczeństwo świadczonych usług płatniczych, m.in. posiadać kapitał założycielski, dostosowany do prowadzonej działalności (w wysokości 20, 50 bądź 125 tys. euro - zależnie od zakresu usług) i fundusze własne. • biura usług płatniczych - które mogą świadczyć usługi płatnicze w ograniczonym zakresie (m.in. przekazy pieniężne, wpłaty na rachunki) i na ograniczoną skalę (transakcje do 500 tys. euro miesięcznie) oraz działać jedynie w Polsce. Ich działalność nie wymaga zezwolenia, lecz podobnie jak instytucje płatnicze podlegają nadzorowi KNF. Taką działalność regulowaną może prowadzić osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, po wpisie do rejestru.

Gdzie przedsiębiorca może teraz zapłacić podatek?


Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą i obowiązani do prowadzenia księgi rachunkowej lub podatkowej księgi przychodów i rozchodów winni opłacać podatki w formie polecenia przelewu. Tę bezgotówkową formę rozliczeń stosuje się też do wpłat kwot podatków pobranych przez takich płatników. Zapłata podatków przez mikroprzedsiębiorców (wg ustawy o swobodzie działalności gospodarczej) może nastąpić także w gotówce.

Dzięki zmianom wprowadzonym do Ordynacji podatkowej przez ustawę o usługach płatniczych, od 24 października br. zapłaty podatku można dokonać także w biurze usług płatniczych (tylko w przypadku zapłaty gotówką) lub instytucji płatniczej (w formie bezgotówkowej). Jest to uproszczenie zwłaszcza dla przedsiębiorców nie obowiązanych do prowadzenia ksiąg rachunkowych bądź podatkowej księgi przychodów i rozchodów, którzy mogą opłacać podatek w formie gotówkowej. Obecnie za termin dokonania zapłaty podatku uważa się:

1) przy zapłacie gotówką - dzień wpłacenia kwoty podatku w kasie organu podatkowego lub na rachunek tego organu w banku, w placówce pocztowej, w SKOK, biurze usług płatniczych lub w instytucji płatniczej;

2) w obrocie bezgotówkowym - dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika lub jego rachunku w SKOK czy rachunku płatniczego w instytucji płatniczej na podstawie polecenia przelewu.

Kto prowadzi sprzedaż na terenie należącym do gminy lub będącym w jej zarządzie poza miejscem do tego wyznaczonym przez właściwe organy gminy, podlegał będzie karze grzywny. Ponadto może być orzeczony przepadek towaru przeznaczonego do sprzedaży, nawet wtedy, gdyby nie był on własnością sprawcy (jest to właściwość sądów rejonowych).

W Kodeksie wykroczeń dodany został bowiem art. 603 Przewidujący nowe wykroczenie. Nie przeszedł przy tym przepis nowelizacji przewidujący wyłączenie spod tych sankcji handlu owocami leśnymi, grzybami i innymi płodami rolnymi poza administracyjną granicą miasta, gdyż parlamentarzyści uznali, że może to osłabić skuteczność nowego unormowania, a poza tym nie da się taksatywnie wymienić wszystkich towarów, których sprzedaż zasługiwałaby na łagodniejsze potraktowanie.

 

Nowelizacja ustawy - Kodeks spółek handlowych1 weszła w życie 27 października br. Ma ona służyć dostosowaniu prawa krajowego do unormowań UE odnośnie sprawozdawczości i dokumentacji dotyczącej połączeń i podziałów przedsiębiorstw.

 

Po zmianach biegły rewident nie musi już badać sprawozdania założycieli spółki w odniesieniu do wkładów niepieniężnych, obejmujących m.in. zbywalne papiery wartościowe lub inne instrumenty finansowe, jeżeli ich wartość ustalana jest według średniej ceny ważonej, jaką miały na rynku regulowanym w okresie 6 miesięcy poprzedzających dzień wniesienia wkładu. Opinia biegłego rewidenta nie jest też potrzebna w przypadku innych aktywów, jeśli ich wartość godziwa wynika ze sprawozdania finansowego za poprzedni rok obrotowy zbadanego przez rewidenta.

Nowelizacja zwolniła z obowiązku ogłoszenia planu połączenia, jeżeli opublikowano go na stronie internetowej spółki w terminie wskazanym w ustawie (w okresie zaczynającym się od dnia, w jakim dokument ten byłby, na zasadach ogólnych, ogłoszony do końca zgromadzenia decydującego o przekształceniu). Dany podmiot musi umożliwić bezpłatny dostęp do tej strony. Zwolniono też z wymogu sporządzenia sprawozdania uzasadniającego połączenie, jeśli wszyscy posiadacze tytułów uczestnictwa w spółce wyrażą na to zgodę. Jeżeli jednak założyciele nowej spółki nie poddali badaniu biegłego sprawozdania, mimo uzasadniających to okoliczności, z żądaniem przeprowadzenia takiej analizy mogą wystąpić akcjonariusze reprezentujący co najmniej 1/20 kapitału zakładowego.

Datą, od której wstecznie liczone są terminy udostępnienia dokumentacji połączeniowej, jest moment tzw. skuteczności tego przekształcenia, tj. odnotowania w Krajowym Rejestrze Sądowym. Przekazywanie kopii przedmiotowych dokumentów może odbywać się drogą elektroniczną. nowelizacja zwalnia ponadto z obowiązku udostępniania dokumentów w siedzibie spółki, jeśli zostały one umieszczone na jej stronie internetowej, z bezpłatnym dostępem.

Inne zmiany mają na celu rozszerzenie prawa do dochodzenia przed sądem zabezpieczenia finansowego,

Czy posługiwanie się przez kontrahentów podatnika na fakturach dokumentujących sprzedaż na rzecz podatnika towarów i usług skrótem „sp. z o.o.”, zamiast „spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” (przy zachowaniu wymogów i zakazów określonych w art. 86 i 88 ustawy o VAT), pozbawia podatnika możliwości odliczenia podatku naliczonego zawartego w takich fakturach? Czy podatnik musi w takim przypadku, w celu uzyskania możliwości odliczenia podatku naliczonego, np. przesyłać takim kontrahentom noty korygujące, w których skorygowana byłaby nazwa podatnika?

 

Zawartość faktury VAT określa przede wszystkim rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 68, poz. 360). W razie gdy otrzymane faktury zakupu zawierają dane nabywcy umożliwiające jego identyfikację, przy czym w nazwie odbiorcy faktury zastosowany został ogólnie przyjęty skrót sp. z o. o., zamiast „Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”, podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego (jeśli zakupy te mają związek z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi). Zastosowanie powyższego skrótu formy prawnej w nazwie odbiorcy nie powoduje błędu skutkującego koniecznością wystawienia not korygujących i brak reakcji na otrzymanie takich faktur nie wpływa na prawidłowość tych dokumentów. W związku z powyższym faktury te mogą stanowić podstawę do odliczenia wykazanego w nich podatku naliczonego (potwierdza to m.in. interpretacja indywidualna MF (Dyrektora IS w Poznaniu z 2 czerwca 2011 r., nr ILPP2/443-401/11-4/EN oraz wyrok NSA o.z. we Wrocławiu z 9 lutego 2000 r., sygn. I SA/Wr 1885/99).

 

 

 

Zapewnie konsumentom możliwości podejmowania bardziej świadomych i zdrowszych wyborów przy zakupie żywności jest głównym celem nowych przepisów przyjętych przez Parlament Europejski. Zawartość energetyczna produktu, jak również zawartość tłuszczu, tłuszczów nasyconych, węglowodanów, cukrów, białek i soli będą wyraźnie widoczne na opakowaniach produktów żywnościowych.

 

Nowe przepisy zagwarantują, że etykiety staną się bardziej czytelne, co ma ułatwić konsumentom odnalezienie potrzebnych informacji o produkcie żywnościowym podczas robieniu zakupów. Chodzi też o modernizację, uproszczenie oraz ujednolicenie zasad etykietowania żywności w UE. Idące za tym ograniczenie biurokracji i uproszczenie przepisów w tej dziedzinie będzie dużym ułatwieniem dla producentów żywności i przedsiębiorstw sektora spożywczego.

 

Wartość odżywcza i składniki

 

Zgodnie z nowymi przepisami, zawartość energii, ilość tłuszczu, tłuszczów nasyconych, węglowodanów, cukrów, białek i soli musi być podana na opakowaniu w formie czytelniej tabelki. Zawartość wymienionych składników musi być podana w przeliczeniu na 100 gr. lub 100 ml. Dodatkowo, zawartość tych składników może być przeliczona na jedną porcję produktu.

Nowe przepisy ułatwią też konsumentom stwierdzenie, czy dany produkt zawiera substancje alergiczne, gdyż będą one musiały być wyszczególnione w tabeli składników. Pozwoli to konsumentom na szybkie znalezienie potrzebnych informacji w jednym miejscu. Przewidziano również, iż informacja o alergenach musi być podana także dla produktów sprzedawanych bez opakowania, np. żywności podawanej w restauracjach czy stołówkach. W tym przypadku kraje członkowskie muszą zadecydować samodzielnie, w jaki sposób ta informacja powinna być przekazana konsumentom.

 

Oznaczenie kraju pochodzenia żywności

Kraj pochodzenia niektórych produktów żywnościowych, takich jak wołowina, miód, oliwa z oliwek czy świeże warzywa i owoce, musi być podany na etykiecie zgodnie z przepisami danego sektora. Brak takiej informacji mógłby wprowadzać konsumentów w błąd. Wymóg ten zostanie rozszerzony na trzodę chlewną, mięso z owiec, kóz i drobiu. Po wejściu w życie nowych przepisów, Komisja Europejska będzie miała 2 lata na ich wprowadzenie.

 

W przyszłości może zostać podjętą decyzja o możliwości przesunięcia obowiązku etykietowania żywności z kraju pochodzenia do kraju, w którym jest ona przetwarzana. Może to dotyczyć np. mięsa używanego jako składnik lub mleka i żywności nieprzetworzonej. Wcześniej jednak Komisja będzie musiała ocenić skutki, wykonalność i potencjalne koszty takiej decyzji.

 

Nie wprowadzać konsumentów w błąd!

 

Nowe przepisy mają ponadto na celu zapewnienie, iż konsumenci nie będą wprowadzani w błąd poprzez opakowania zawierające motywy graficzne niemające związku z produktem.

Również produkty wyglądające podobnie do innych, ale wykonane z zamiennych składników, np produkty seropodobne wykonane z surowców roślinnych (tzw. produkty imitujące żywność), będą łatwe do rozpoznania. Jeśli składnik produktu, którego się spodziewamy, został zastąpiony innym, musi to być wyraźnie zaznaczone w przedniej części opakowania, przy użyciu odpowiedniego rozmiaru czcionki, obok nazwy marki. Produkty mięsne i rybne składające się z małych kawałków muszą być opisane jako produkt "z połączenia kawałków mięsa" lub "z połączenia kawałków ryby".

Kiedy nowe przepisy wejdą w życie?

Po zatwierdzeniu oraz opublikowaniu przepisów w Dzienniku Urzędowym UE, przedsiębiorstwa sektora spożywczego będą miały 3 lata na dostosowanie się do nowych zasad. Natomiast termin wprowadzenia informacji o wartości odżywczej produktu zostanie przedłużony o dodatkowe 2 lata. Jeśli producenci przedstawiają już informacje dotyczącą wartości odżywczej na swoich produktach, będą mieli 3 lata na dostosowanie formy tej informacji do nowych przepisów.

 


Podatnik prowadzi działalność gospodarczą, w której wykorzystuje samochód ciężarowy stanowiący środek trwały. W maju 2011 r. samochód ten uległ wypadkowi i z uwagi na znaczne uszkodzenia nastąpiła jego kasacja. Samochód był objęty dobrowolnym ubezpieczeniem AC. Czy poniesioną stratę można zaliczyć do kosztów działalności gospodarczej? Czy otrzymane odszkodowanie stanowi przychód z działalności gospodarczej?

 

Jeśli samochód był objęty dobrowolnym ubezpieczaniem AC, to poniesioną stratę można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów – oczywiście jedynie w tej części wartości początkowej samochodu, która nie została pokryta odpisami amortyzacyjnymi (art. 23 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Suma odpisów amortyzacyjnych, jakie zmniejszają stratę, obejmuje nie tylko odpisy, które zaliczono do kosztów uzyskania przychodów, ale też te, których zgodnie z ustawą zaliczyć do kosztów nie było można (art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Natomiast – wedle art. 14 ust. 2 pkt 12 ww. ustawy – odszkodowanie otrzymane od firmy ubezpieczeniowej trzeba doliczyć do przychodów z działalności gospodarczej.

 

 

Wzrost innowacyjności i konkurencyjności gospodarki przez wspieranie nowych inwestycji realizowanych przez polskie i zagraniczne firmy to podstawowy cel przyjętego przez rząd „Programu wspierania inwestycji o istotnym znaczeniu dla gospodarki polskiej na lata 2011-2020”.

 

Będzie on realizowany przez wspieranie bezpośrednich inwestycji w sektorach wysokich technologii, ponieważ to one przyczyniają się najbardziej do rozwoju gospodarki i wzmacniają jej przewagi konkurencyjne. W praktyce oznacza to, że program będzie adresowany do przedsiębiorców planujących inwestycje w sektorach: motoryzacyjnym, elektronicznym, lotniczym, biotechnologii, nowoczesnych usług i badawczo-rozwojowym. O dotację budżetową z programu będą mogli się też starać przedsiębiorcy planujący nowe inwestycje produkcyjne w innych sektorach niż ww., o minimalnych kosztach kwalifikowanych 1 mld zł i tworzących co najmniej 500 nowych miejsc pracy. Szacuje się, że realizacje inwestycji wspieranych środkami programu, pozwolą utworzyć ponad 32 tys. nowych miejsc pracy, a u kooperantów powstanie ich ok. 8 tys.

Program stwarza szanse napływu do Polski nowych inwestycji innowacyjnych niezbędnych dla rozwoju ekonomicznego. W latach 2011-2020 na jego realizację zostanie przeznaczonych 727 mln zł z budżetu państwa. Odpowiedzialny za jego wykonanie ma być minister gospodarki. Będzie on udzielał wsparcia z programu na nowe inwestycje, które uzyskają rekomendację Międzyresortowego Zespołu ds. Inwestycji o Istotnym Znaczeniu dla Gospodarki Polskiej. Wyniki monitorowania realizacji programu zostaną zawarte w rocznych sprawozdaniach ministra gospodarki przedkładanych rządowi nie później niż do 30 czerwca następnego roku.

Program opiera się na rozwiązaniach zawartych w dokumencie „System wspierania napływu inwestycji zagranicznych o istotnym znaczeniu dla gospodarki polskiej”, przyjętym przez rząd 23 września 2008 r.

Ustawa o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw wchodzi generalnie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Wprowadza zakaz organizowania i uczestnictwa w interne­towych grach hazardowych i przyznaje odpowiednim służbom uprawnienia umoż­liwiające skuteczną kontrolę w tym zakresie.

 

Zezwala natomiast na urządzanie zakładów wzajemnych w Internecie – tylko dla dorosłych.

Przewidziano wprowa­dzenie systemu rejestracji gości we wszystkich ośrodkach gier audiowizyj­nych oraz w internetowych kasynach gry.

W nowelizacji szczegółowo określono warunki eksploatacji urządzeń do gier i zasady przeprowadzania ich kon­troli. Wprowadzono m.in. obowią­zek wyposażenia automatów w system trwałej rejestracji i zapamiętywania danych, co umożliwi weryfikację dekla­rowanych przez podmiot zobowiązań podatkowych.

Urządzanie loterii fantowych lub gier bingo fantowe, w których wartość puli wygranych nie przekracza określonej w ustawie kwoty bazowej (teraz 3.395 zł), będzie uzależnione tylko od dokonania ich zgłoszenia.

 


Założyłem sklep internetowy jako osoba fizyczna. Czy obejmuje mnie obowiązek ewidencji sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej?

Obowiązek ewidencji sprzedaży za pomocą kas fiskalnych ciąży, w zasadzie, na wszystkich podatnikach dokonujących sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Wyjątki od tej zasady określa teraz rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Przewiduje ono m.in. zwolnienia obejmujące podatników, u których obrót podlegający obowiązkowi ewidencji nie przekracza 20.000 zł (w przypadku podatników rozpoczynających dokonywanie sprzedaży w ciągu danego roku podatkowego) bądź 40.000 zł (w przypadku podatników kontynuujących prowadzenie działalności gospodarczej, u których wcześniej nie powstał obowiązek rozpoczęcia ewidencji). Dotyczą one niemal wszystkich podatników.

Nawet przekroczenie powyższych limitów niekoniecznie oznacza obowiązku zamontowania kas fiskalnych. Prowadzona działalność może być bowiem objęta którymś ze zwolnień przedmiotowych podanych w załączniku do ww. rozporządzenia Ministra Finansów. Warto tu zwrócić uwagę na poz. 36 obejmującą dostawę towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), za które zapłata w całości następuje za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), pod warunkiem że z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie dostawy zapłata dotyczyła. Zwolnienie powyższe może znaleźć zastosowanie także w przypadku prowadzenia sprzedaży przez sklep internetowy. Trzeba jednak ściśle przestrzegać warunków tego zwolnienia. Każda sprzedaż na warunkach nieuprawniających do korzystania ze zwolnienia (np. sprzedaż w przypadku płatności czekiem, kartą płatniczą lub kredytową) musi być zewidencjonowana w kasie fiskalnej.


Od 19 czerwca br. w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych pojawi się definicja targowisk. Targowiskami będą wszelkie miejsca, w których jest prowadzona sprzedaż.

Wedle nowych przepisów, opłatę targową pobiera się od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach, czyli także pod dachem oraz w halach używanych do targów, aukcji i wystaw. Opłacie targowej nie podlega zaś sprzedaż dokonywana w budynkach lub w ich częściach.

Czy członek zarządu będzie odpowiadał za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie złożono wniosku o upadłość spółki w ciągu 2 tygodni, liczonych od momentu uzyskania wiedzy o stanie jej finansów (zgodnie z art. 21 Prawa upadłościowego)?

 

Ustawa z dnia 3 lutego 2011 r. o zmianie ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej zmierza do zniesienia obostrzeń, przy korzystaniu przez przedsiębiorców z kredytu technologicznego, związanych z uzależnieniem wypłaty premii technologicznej od wielkości sprzedaży.

 

Wykonałem usługę na rzecz pewnej osoby, która nie zapłaciła mi w umówionym terminie. Czy mogę z roszczeniami od razu wystąpić do sądu, czy jeszcze w jakiś sposób próbować polubownie wyegzekwować należność?

Warto wystosować do dłużnika przesądowe wezwanie do zapłaty, czyli pismo, w którym przypominamy o ustaleniach zawartych z dłużnikiem (np. w umowie) i ponawiamy wezwanie do dobrowolnego uregulowania przez niego należności w określonym terminie, zamieszczając jednocześnie zagrożenie skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego. Warto też zatroszczyć się o dowód dostarczenia wezwania dłużnikowi. Sąd będzie przychylniej patrzył na stronę, która próbowała polubownie zakończyć spór.

W postępowaniu gospodarczym (między przedsiębiorcami) powód wręcz musi dołączyć do pozwu odpis wezwania do dobrowolnego spełnienia żądania wraz z dowodem doręczenia albo wysłania go pozwanemu przesyłką poleconą.

Przepisy stanowią też, iż zwrot kosztów postępowania cywilnego należy się pozwanemu, nawet pomimo uwzględnienia powództwa, jeżeli nie dał powodu do wytoczenia sprawy i uznał przy pierwszej czynności procesowej żądanie pozwu.

Ustawa o zmianie ustawy o trans­porcie drogowym ma na celu zmianę zasad prowadzenia przewozu okazjonalnego, czyli przewozu osób innego niż przewóz taksówką.

 

Obecnie obowiązujące przepisy ustawy o transporcie drogowym rozróżniają:

1) przewóz osób samochodami osobowymi – taksówkami,

2) przewóz osób samochodami osobowymi niebędącymi taksówkami (przewóz okazjonalny).

Obydwa rodzaje przewozów różnią się warunkami wykonywania działalności, np. odmiennymi zasadami uzyskania licencji na wykonywanie transportu drogowego. Licencja na taksówkę udzielana jest na określony pojazd i obszar. Liczba możliwych do uzyskania licencji ograniczana jest też stosownymi uchwałami rad gmin. W przypadku przewozu okazjonalnego brak jest limitów na wydanie licencji. Przedsiębiorca otrzymuje też jedną licencję na wykonywanie działalności i wypisy z licencji odpowiadające liczbie zgłoszonych pojazdów. Przy wykonywaniu przewozów okazjonalnych zabrania się używania w pojeździe taksometrów oraz umieszczania na pojeździe oznaczeń z nazwą, adresem i telefonem przedsiębiorcy, a także umieszczania na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych. Osoby prowadzące dotąd działalność gospodarczą w zakresie przewozu oka­zjonalnego często jednak próbowały uda­wać taksówkarzy.

Zgodnie z nową ustawą, masowe usługi przewozowe dla ludno­ści będą mogli świadczyć wyłącznie taksówkarze. Wejdzie ona w życie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Przewóz okazjonalny będzie mógł być wykonywany jedynie pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 osób, łącznie z kierowcą. Wykonywanie przez przedsiębiorcę przewozu okazjonalnego samochodem niespełniającym tego kryterium podlegać będzie karze do 15.000 zł. Okazjonalny przewóz osób samochodami przeznaczonymi do przewozu mniej niż 7 osób będzie możliwy jedynie w przypadku wykonywania przewozu samochodami zabytkowymi.

Zgodnie z przepisami przejściowymi, przedsiębiorcy wykonujący w dniu wejścia w życie nowelizacji działalność gospodarczą w zakresie okazjonalnego przewozu osób pojazdem samochodowym mogą ją wykonywać, na dotychczasowych zasadach jeszcze przez okres roku. Dotychczasowi przewoźnicy niebędący taksówkarzami będą więc mogli w okresie roku od dnia wejścia w życie noweliza­cji uzyskać licencję.

Uchwalane dotąd przez rady gmin limity licencyjne nie będą obowiązywały. Ustawa ponadto wprowadza termin na przeprowadzenie egzaminu kończącego szkolenie w zakresie transportu drogowego taksówką. Cofnięcie licencji ma następować też w przypadku odstąpienia osobie trzeciej wypisu z licencji. Znowelizowane będą także przepisy dotyczące zmiany zezwolenia, wygaśnięcia i cofnięcia zezwolenia w przypadku zezwoleń wydanych na wykonywanie przewozów w krajowym transporcie drogowym.

 

 

 

 

Czasami, zwłaszcza w czasie kryzysu, gdy działalność okazuje się niezbyt opłacalna, podatnik opłacający podatek dochodowy w formie karty podatkowej może chcieć wstrzymać wykonywanie działalności na jakiś czas, nie likwidując jej jednak. Czy musi w tym okresie płacić podatek? (październik 2010)

Od 1 września 2010 roku obowiązuje nowe rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu dla podmiotów ubiegających się o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry lub zezwolenia na prowadzenie salony gry bingo pieniężne. (październik 2010)

Obowiązkowym ubezpieczeniem w przypadku samochodów jest ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów czyli OC.(październik 2010)

Sejm przyjął nowelizację ustawy o cenach oraz ustawy o kontroli skarbowej. (wrzesień 2010)

Podatnicy często zadają pytanie, jak długo muszą przechowywać dokumentację księgową. Oczywiście część podatników nie ma takich rozterek i przechowuje dokumentację przez wiele lat, ale jest też spora grupa podatników, którzy z różnych względów (przyjmijmy, że głównie z braku miejsca do przechowywania dokumentów) zniszczyłaby ją natychmiast, jak to tylko możliwe. (sierpień 2010)

15 listopada 2010 r. wejdzie w życie większość przepisów dużej nowelizacji tzw. ustawy antynikotynowej. Wprowadzono np. zmiany w de­finicjach „wyrobów tytoniowych”, „wyrobów tytoniowych bezdym­nych”, „reklamy wyrobów tytonio­wych” i „promocji wyrobów tyto­niowych”. (sierpień 2010)

Spółka cywilna uregulowa­na jest w Kodeksie cywil­nym1. Przez umowę spół­ki wspólnicy zobowiązu­ją się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodar­czego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. (lipiec 2010)

Ustawa z 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pienię­dzy oraz finansowaniu terroryzmu (t.j. Dz. U. z 2010 r., nr 46, poz. 276, dalej: Ustawa) przewiduje szereg obowiązków, jakie powin­ny wypełnić instytucje obowiąza­ne wymienione w ustawie. (czerwiec 2010)

Inwestor, który zamierza remontować budynek w całości z innych środków niż kredyt, na który została przyznana premia termomodernizacyjna lub premia remontowa, będzie mógł złożyć wniosek o przyznanie premii bezpośrednio do Banku Gospodarstwa Krajowego, co skróci procedurę. (czerwiec 2010)

Usługodawcy mogą prowadzić działalność w innym państwie UE, bez potrzeby zakładania w nim firmy bądź uzyskiwania zbędnych zezwoleń, koncesji albo licencji. (maj 2010)

Więcej nowych przedsię­biorców, podejmujących działalność gospodarczą objętą wsparciem, otrzyma wyższe kwoty pomocy finansowej w ramach działania „Tworzenie i roz­wój mikroprzedsiębiorstw”. (maj 2010)

Duża nowelizacja przepisów o transporcie drogowym umożliwi częściowe albo cał­kowite zawieszenie działal­ności gospodarczej w zakre­sie transportu drogowego, bez utraty licencji, na okres do 12 miesięcy, z możliwo­ścią uzyskania zwrotu czę­ści opłaty licencyjnej przy zawieszeniu działalności na okres powyżej 3 miesięcy. (kwiecień 2010)

Uczestnikom budowlanego procesu inwestycyjnego zostanie przyznane prawo żądania zabezpieczenia wierzytelności wynikającej z umowy o przedmiotowe usługi. (marzec 2010)

Minister Finansów przedłużył do końca 2010 r. okres obowiązywania dotychczasowych zwolnień z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas fiskalnych. Ustawodawca zdążył bowiem poprawić przepis dający mu takie uprawnienia. (luty 2010)

Po zmianie metodologii miejsce Polski w stosunku do ubiegłego roku się nie zmieniło. Nadal zajmujemy pozycję pod koniec 1. połowy klasyfikowanych krajów i nie jest to powód do zadowolenia. (grudzień 2009)

W praktyce najwięcej jest wniosków o zmianę danych objętych wpisem. Zmiany te nie muszą dotyczyć tylko danych ewidencyjnych, lecz mogą objąć także dane potrzebne urzędom skar­bowym, statystycznym oraz ZUS/KRUS (aktualizacje). (listopad 2009)

Po nowelizacji dokumenty dotyczące obrotu z udziałem konsumentów oraz z zakresu prawa pracy będą mogły być jednocześnie sporządzane za­równo po polsku, jak i w języ­ku obcym, lecz w przypadku obywateli Polski moc prawną będzie miała wyłącznie wersja polskojęzyczna. (październik 2009)

Copyright © 2010 Forum Doradców Podatkowych   •   Wszelkie prawa zastrzeżone
designed by wyzga.com

Polecamy: Biuro rachunkowe Kraków   •   Księgowość online   •   Doradztwo podatkowe Kraków