Opodatkowanie małych umów o dzieło

Od początku 2009 r. od przy­chodów z tytułów wymienio­nych w art. 13 pkt 2 lub 5-9 ustawy o PIT, pobiera się zry­czałtowany podatek docho­dowy w wysokości 18% przy­chodu, jeżeli suma należności określonych w umowie lub w umowach zawartych z osobą fizyczną niebędącą pracownikiem płatnika z tego samego tytułu nie przekracza miesięcznie od tego samego płatnika kwoty 200 zł.

 

Tak więc kwoty miesięcznych wypłat z tytułu umowy zlecenia i umowy o dzieło (tzw. działalno­ści wykonywanej osobiście) są opo­datkowane ryczałtem (18%), bez możliwości uwzględnienia kosz­tów uzyskania przychodów. Ry­czałtem mogą być opodatkowane tylko te należności, które nie wyni­kają z umów zawartych z osobą nie­będącą pracownikiem płatnika. Kwoty wyższe od limitu nale­ży rozliczyć według skali podatko­wej. Przy kwotach przekraczają­cych 200 zł podstawą opodatkowa­nia jest uzyskany dochód. W wy­padku niższych kwot jest to przy­chód. Przy tym nie pomniejsza się go o koszty oraz odliczenia od dochodu w postaci np. składek na ubezpieczenie społeczne.

 

Nie jest to jednak nowe rozwią­zanie. Ministerstwo Finansów wy­jaśniło, iż po raz pierwszy prze­pis mówiący o tym, że od tzw. małych umów nie pobiera się za­liczki na podatek, tylko zryczałto­wany podatek dochodowy, został wprowadzony z dniem 1 stycznia 1994 r. Po dziesięciu latach obo­wiązywania nastąpiło jego uchyle­nie z końcem 2003 r. Nie spotkało się to z pozytywnym odbiorem po­datników oraz płatników podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż zmiana ta nałożyła na nich do­datkowe obowiązki związane z roz­liczeniem rocznym. W latach 2004- 2008 wszelkie przychody uzyska­ne przez osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium RP z tytułu działalności wykonywanej osobiście – bez względu na ich wy­sokość oraz stosunek łączący świadczeniobiorcę ze świadczeniodaw­cą – podlegały opodatkowaniu na ogólnych zasadach przy zastosowa­niu skali podatkowej. W ciągu roku płatnik był obowiązany do poboru zaliczek na podatek, a po zakończe­niu roku do sporządzenia – odręb­nie dla każdego podatnika – imien­nej informacji o wysokości uzyska­nych dochodów. Z kolei na podat­niku ciążył obowiązek rozliczenia przedmiotowych dochodów w ze­znaniu podatkowym składanym do 30 kwietnia roku następnego.

 

Z czasem zaczęły pojawiać się postulaty przywrócenia poprzed­nich rozwiązań. Jako przykład wy­płat niewielkich kwot, które po stronie płatnika generują olbrzy­mie koszty związane z poborem za­liczek w trakcie roku oraz ze spo­rządzaniem imiennych informacji podatkowych po zakończeniu roku, resort spraw wewnętrznych po­dał ryczałt dla osoby przybranej do osoby okazywanej. Głównym mo­tywem dodania pkt 5a w art. 30 ust. 1 ustawy o PIT było zlikwidowanie obowiązku wystawiania przez płat­nika informacji podatkowych, któ­re w skali roku u niektórych płatni­ków (np. Policji) sięgają nawet kil­kudziesięciu tysięcy. Pobór podatku u źródła (tj. przez płatnika w mo­mencie dokonania świadczenia) jest najprostszą, najmniej kosztow­ną i najmniej uciążliwą formą opo­datkowania. Stanowi realizację naj­częstszych postulatów podatników oraz płatników podatku dochodo­wego od osób fizycznych dotyczą­cego uproszczenia procedur pobo­ru (rocznego obliczania) podatku dochodowego – tłumaczy resort fi­nansów.

 

Dochodów opodatkowanych zry­czałtowanym podatkiem dochodo­wym, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy, nie łączy się z do­chodami opodatkowanymi przy za­stosowaniu skali podatkowej (art.  27 ustawy). W konsekwencji do­chody te nie wpływają na progresję podatkową i nie są brane pod uwa­gę przy ustalaniu dochodów dzie­ci, których samotne wychowywa­nie uprawnia rodzica lub opieku­na prawnego do preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów na zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4 ustaw lub pozwala podatni­kowi na skorzystanie z ulgi na dzie­ci, o której mowa w art. 27f ustawy.

 

Podatek pobrany przez płatnika w wysokości 18% przychodu jest podatkiem należnym. Jego osta­teczne rozliczenie następuje u źró­dła (tj. w momencie poboru przez płatnika). Nie można go zatem utożsamiać z zaliczką na podatek. Ta płacona jest w trakcie roku akon­to ostatecznego rozliczenia, które w przypadku dochodów podlegają­cych opodatkowaniu według skali podatkowej następuje po zakończe­niu roku podatkowego w terminie do 30 kwietnia roku następnego, w zeznaniu podatkowym PIT-37 albo PIT-36. W sytuacji zatem, gdy ostateczne rozliczenie podatku zryczałtowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o PIT, następuje przy jego poborze, brak jest uzasadnienia do jego zwracania po zakończeniu roku podatkowego. Ministerstwo Finansów nie prze­widuje ubytku dochodów budżeto­wych z tytułu obowiązywania od 1 stycznia 2009 r. art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o PIT

Copyright © 2010 Forum Doradców Podatkowych   •   Wszelkie prawa zastrzeżone
designed by wyzga.com

Polecamy: Biuro rachunkowe Kraków   •   Księgowość online   •   Doradztwo podatkowe Kraków