Praktyki absolwenckie

Wcześniej praktyki nie były szczególnie uregulowane. Praktykantów przyjmowano zatem np. na podstawie skie­rowania z uczelni, z urzędu pracy czy na umowę zlece­nie. Od 28 sierpnia ustawa o praktykach absolwenc­kich (Dz. U. Nr 127, poz. 1052) określa zasady odby­wania takich praktyk.

 

Osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna nieposia­dająca osobowości prawnej może przyjmować na praktykę osobę, która ukończyła co najmniej gim­nazjum i w dniu rozpoczęcia prak­tyki nie ukończyła 30 r.ż. Doty­czy to też osób, które posiadają świadectwo ukończenia szkoły za granicą, uznane za równorzędne świadectwu ukończenia polskiego gimnazjum. Nie jest istotne, czy taki praktykant już gdzieś pracował, czy nie, ani kiedy ukończył szkołę i czy jeszcze się gdzieś uczy. Praktykę odbywa się na podsta­wie pisemnej umowy o praktykę absolwencką (przykład na str. 2), zawieranej pomiędzy praktykan­tem a podmiotem przyjmującym na praktykę (bez ingerencji administra­cji). Umowa taka powinna określać w szczególności:

• rodzaj pracy, w ramach której praktykant ma uzyskiwać doświadczenie i nabywać umiejętności praktyczne;

• okres odbywania praktyki;

• tygodniowy wymiar czasu pracy w ramach praktyki;

• wysokość miesięcznego świad­czenia pieniężnego, jeżeli praktyka ma być odbywana odpłatnie.

 

Praktyka ma na celu ułatwie­nie absolwentom uzyskiwania do­świadczenia i nabywania umiejęt­ności praktycznych niezbędnych do wykonywania pracy. Umowa o prak­tykę absolwencką nie ma charakteru umowy o pracę, lecz elastycznej umo­wy cywilnoprawnej. Do praktyki nie mają zastosowania przepisy prawa pracy, z wyjątkiem przepisów do­tyczących m.in. równego traktowa­nia w zatrudnieniu, zakazu dyskry­minacji, dobowej (8-godzinnej) i ty­godniowej (przeciętnie 40-godzin­nej) normy czasu pracy, nieprzerwa­nego dobowego (11-godzinnego) i tygodniowego (35-godzinnego) wy­poczynku, pory nocnej, zapewnienia 15-minutowej przerwy wliczanej do czasu pracy (tzw. śniadaniowej), je­śli praktykanci pracują dłużej niż 6 godzin dziennie. Umowa nie może dotyczyć pracy szczególnie niebez­piecznej w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 23715 Kodeksu pracy. Podmiot przyj­mujący na praktykę winien za­pewnić praktykantowi, na doty­czących pracowników zasadach, bezpieczne i higieniczne warun­ki odbywania praktyki, w tym – w zależności od rodzaju świad­czeń i zagrożeń związanych z odbywaniem praktyki – odpo­wiednie środki ochrony indywi­dualnej. Ponadto praktykanci zo­stają objęci świadczeniami z tytułu ewentualnych wypadków czy cho­rób zawodowych.

Umowa nie może być zawarta na okres dłuższy niż 3 miesiące (u jednego podmiotu). Zawarcie kolejnej umowy pomiędzy prak­tykantem a tym samym podmio­tem przyjmującym na praktykę jest możliwe tylko na łączny okres do 3 miesięcy. W razie gdy praktyka odbywana jest:

• nieodpłatnie – umowa może być rozwiązana na piśmie w każdym czasie;

• odpłatnie – umowa może być rozwiązana – przez każdą ze stron – na piśmie z zachowa­niem 7-dniowego terminu wypowiedzenia.

Podmiot przyjmujący na prak­tykę, na wniosek praktykanta, jest obowiązany wystawić na piśmie zaświadczenie o rodzaju wykony­wanej pracy i umiejętnościach na­bytych w czasie odbywania prakty­ki. Praktyka absolwencka to alter­natywa dla stażu przewidzianego w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Prakty­ka może być odbywana odpłatnie lub nieodpłatnie, nie jest jednak dofinansowywana z budżetu. Wy­sokość miesięcznego świadczenia pieniężnego może wynieść mak­symalnie 2-krotność minimalne go wynagrodzenia za pracę (czy­li obecnie 2.552 zł, a w 2010 r. – 2.634 zł).

 

Odbywanie praktyki absolwenc­kiej nie stanowi przeszkody do na­bycia i posiadania statusu bezro­botnego, jeśli praktykant przedsta­wi powiatowemu urzędowi pracy umowę o praktykę absolwencką, bez konieczności stawiania się na roz­mowy kwalifikacyjne. Prakty­kant straci jednak prawo do zasił­ku dla bezrobotnych (zachowu­jąc pozostałe korzyści z rejestra­cji w urzędzie pracy, tj. np. ubez­pieczenie zdrowotne), gdy otrzyma miesięczne świadczenie pieniężne z tytułu odbywania praktyki absol­wenckiej wyższe niż połowa mi­nimalnego wynagrodzenia za pra­cę (czyli obecnie 638 zł, a w 2010 r. – 658,5 zł brutto).

 

Należne świadczenia pieniężne z tytułu odbywania praktyk absol­wenckich nie są uważane za kosztyuzyskania przychodów dopóki nie zostaną praktykantom wypłacone. Podmiot przyjmujący na praktykę – jako płatnik – jest zobowiązany do poboru zaliczek miesięcznych od tych świadczeń, a zaliczka ma być pobierana z zastosowaniem najniż­szej stawki podatkowej.

 

Przyjmujący absolwenta nie jest zobowiązany wobec niego do za­pewnienia badań lekarskich ani opłacania składek na ubezpiecze­nia społeczne i zdrowotne.

Copyright © 2010 Forum Doradców Podatkowych   •   Wszelkie prawa zastrzeżone
designed by wyzga.com

Polecamy: Biuro rachunkowe Kraków   •   Księgowość online   •   Doradztwo podatkowe Kraków