Brak odpowiedzialności za zapewnienia o właściwościach towaru

 

Brak odpowiedzialności za zapewnienia o właściwościach towaru

Kiedy sprzedawca nie odpowie z tytułu rękojmi za wady w przypadku niezgodności towaru z zapewnieniami co do jego właściwości prezentowanymi przez producenta np. w reklamach i katalogach?

 

 

Rękojmia oznacza, że sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę fizyczną lub prawną. Wada fizyczna polega zaś na niezgodności rzeczy sprzedanej z umową. W szczególności rzecz sprzedana jest niezgodna z umową, jeżeli nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego. Jeśli kupującym jest konsument, na równi z zapewnieniem sprzedawcy traktuje się publiczne zapewnienia (np. co do energochłonności, odporności, wydajności towaru) producenta lub jego przedstawiciela, osoby, która wprowadza rzecz do obrotu w zakresie swojej działalności gospodarczej, oraz osoby, która przez umieszczenie na rzeczy sprzedanej swojej nazwy, znaku towarowego lub innego oznaczenia odróżniającego przedstawia się jako producent. W szczególności uwzględnia się zapewnienia, wyrażone w oznakowaniu towaru lub reklamie, odnoszące się do właściwości towaru, w tym także terminu, w jakim towar ma je zachować. Ponadto mogą to być zapewnienia wyrażone w postaci np. atestu, certyfikatu, oznaczenia znakiem jakości.

Sprzedawca, jako korzystający z efektów reklamy, obciążony jest zatem też ryzykiem odpowiedzialności za ewentualną nierzetelność reklamy tak swojej, jak i producenta towaru i jego przedstawiciela oraz importera, a także osoby, która za producenta się podaje. Sprzedawany towar powinien zatem spełniać wymogi, jakich oczekiwałby od niego generalnie przeciętny europejski, w miarę rozsądny (a więc i dość krytycznie patrzący na reklamy) konsument odbierający reklamę, albo – w przypadku przekazu reklamowego adresowanego do szczególnie wrażliwych na reklamę i łatwowiernych grup konsumentów (jak np. dzieci czy osoby upośledzone) – nawet wyższe obiecywane w reklamie wymagania. Reklama, której treści nie da się zweryfikować (np. w razie używania w reklamie sloganów, superlatyw czy żartów) bądź obejmująca wypowiedzi o towarze stanowiące dla przeciętnego odbiorcy oczywistą przesadę, nie może być traktowana jako zapewnienie reklamowe powodujące odpowiedzialność sprzedawcy.

Sprzedawca nie jest odpowiedzialny względem kupującego będącego konsumentem za to, że rzecz sprzedana nie ma właściwości wynikających z publicznych zapewnień (np. w reklamie, katalogu) producenta lub jego przedstawiciela, osoby, która wprowadza rzecz do obrotu w zakresie swojej działalności gospodarczej, oraz osoby, która przez umieszczenie na rzeczy sprzedanej swojej nazwy, znaku towarowego lub innego oznaczenia odróżniającego przedstawia się jako producent, jeżeli:

  • zapewnień tych nie znał ani, oceniając rozsądnie, nie mógł znać (przy zachowaniu należytej staranności wymaganej od profesjonalisty) albo

  • nie mogły one mieć wpływu na decyzję kupującego o zawarciu umowy sprzedaży, albo

  • ich treść została sprostowana przed zawarciem umowy sprzedaży (np. sprzedawca sprostował przed zawarciem umowy zapewnienia producenta co do właściwości towaru konsumpcyjnego albo sprostowania dokonał publiczne producent).

Sprzedawca nie jest związany zapewnieniem, może więc uwolnić się od odpowiedzialności z powodu niezgodności towaru z zapewnieniem, o ile wykaże którąś z powyższych okoliczności.

Uznać należy ponadto, że sprzedany towar nie musi też spełniać wyższych wymogów niż te, jakich oczekiwałby od niego generalnie przeciętny europejski, w miarę rozsądny (a więc i dość krytycznie patrzący na reklamy) konsument odbierający reklamę.

 

 

Copyright © 2010 Forum Doradców Podatkowych   •   Wszelkie prawa zastrzeżone
designed by wyzga.com

Polecamy: Biuro rachunkowe Kraków   •   Księgowość online   •   Doradztwo podatkowe Kraków