Pakiety medyczne przychodem podatnika

Sprawa zaliczenia prywat­nej opieki medycznej do przychodów pracowników od wielu lat była przedmio­tem rozbieżnych interpreta­cji organów podatkowych i pracodawców. Także orzecznictwo administra­cyjne nie zajmowało jednolitego stanowiska w przedmiotowej spra­wie.

 

Wojewódzkie sądy administra­cyjne wydawały orzeczenia zarów­no potwierdzające stanowisko ko­rzystne dla pracodawców i pracow­ników, jak i wyroki przyznające ra­cję organom podatkowym. W dniu 24 maja 2010 r. Naczelny Sąd Ad­ministracyjny (NSA), w drodze uchwały (sygn. II FPS 1/10), roz­strzygnął sprawę opodatkowa­nia pakietów medycznych ofero­wanych przez pracodawców swo­im pracownikom. Zgodnie z tezą uchwały NSA, wykupione przez pracodawcę pakiety świadczeń medycznych, których wartość nie jest wolna od podatku do­chodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych1, stanowią dla pracow­ników, uprawnionych do ich wy­korzystania, nieodpłatne świad­czenie w rozumieniu art. 12 ust. 1 tej ustawy.

 

Sporne zagadnienie sprowadza się do tego, czy zapewnienie przez pracodawcę pakietu medycznego oznacza otrzymanie przez pracow­nika nieodpłatnego świadczenia, a zatem jego przychód, czy też nie. W zakresie opodatkowania pakie­tów medycznych pracodawcy do­tychczas podnosili, że zapewnienie pracownikom dostępu do prywat­nej opieki medycznej przez wyku­pienie abonamentów medycznych nie powoduje automatycznego po­wstania przychodu po stronie pra­cowników, ponieważ w przypad­ku świadczeń nieodpłatnych roz­poznanie przychodu uzależnio­ne jest od jego faktycznego otrzy­mania, a zatem skorzystania z po­rady medycznej. Pracodawcy przy tym na ogół nie mają wiedzy, który pracownik i z jakich usług medycz­nych faktycznie skorzystał i tym samym, jaki uzyskał przychód.

 

Opodatkowaniu podlega bowiem przychód rzeczywiście otrzymany, a nie możliwy do otrzymania (war­tość otrzymanego świadczenia, a nie możliwość skorzystania z nie­go). Organy skarbowe wskazywa­ły natomiast, iż w przypadku abo­namentów medycznych świadcze­niem nieodpłatnym nie jest usłu­ga medyczna, lecz przychodem jest sama możliwość skorzystania z prywatnej służby zdrowia, i że pracownik uzyskuje podlegające opodatkowaniu przysporzenie ma­jątkowe w momencie objęcia przez pracodawcę pakietem medycznym. W momencie wykupu usług me­dycznych znana jest zarówno glo­balna kwota przypadająca do za­płaty, jak i liczba pracowników, dla których wykupiono świadczenie. Znana jest zatem wartość otrzyma­nego przez pracownika jednego pa­kietu usług.

 

Wobec powyższych rozbieżności interpretacyjnych, występujących również w orzecznictwie sądów administracyjnych, sprawa abona­mentów medycznych została skie­rowana do Naczelnego Sądu Ad­ministracyjnego. Sąd ten w skła­dzie 7 sędziów w dniu 24 maja 2010 r. podjął powyżej wskazaną uchwa­łę, w której stwierdził, że pakiety medyczne uprawniające do bez­płatnego korzystania z prywatnej opieki medycznej nie wchodzącej w zakres medycyny pracy skutkują powstaniem po stronie pracowni­ków korzyści majątkowej. Zgod­nie ze stanowiskiem Sądu, pakie­ty medyczne są wartością ekono­miczną, zatem osoba objęta danym świadczeniem otrzymuje przyspo­rzenie majątkowe. Sąd podkre­ślił, że nieodpłatnym świadcze­niem, kreującym obowiązek po­datkowy, jest samo zapewnienie pracownikowi dostępu do pry­watnej służby zdrowia w posta­ci nabycia uprawnień do skorzy­stania z tych usług i nie ma zna­czenia, czy pracownik skorzystał ze świadczeń medycznych, czy też nie. Sama możliwość skorzystania z usług medycznych posiada istot­ny wymiar finansowy, czego do­wodzi także szybko rosnąca po­pularność pakietów medycznych. Gdyby pracownik ową możliwość chciał zapewnić sobie samodziel­nie, musiałby wykupić abonament, płacąc za niego częstokroć więcej, niż kwota wydatkowana przez pra­codawcę w przeliczeniu na jedne­go uprawnionego zatrudnionego. Zatem zgodnie z treścią uchwały NSA, wykupione przez pracodaw­cę pakiety świadczeń medycznych, których wartość nie jest wolna od podatku dochodowego od osób fi­zycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku docho­dowym od osób fizycznych, stano­wią dla pracowników, uprawnio­nych do ich wykorzystania, nieod­płatne świadczenie, którego war­tość powinna być rozpoznana jako przychód ze stosunku pracy.

 

Powyższa uchwała NSA wyda­je się ostatecznie rozstrzygać spra­wę i powinna skutkować jednoli­tym podejściem zarówno organów podatkowych, jak i sądów admini­stracyjnych do kwestii opodatko­wania abonamentów medycznych. Należy jednak wskazać, iż uchwa­ła ta budzi kontrowersje i jeden z sędziów zgłosił do niej zdanie odrębne, korzystne dla pracodaw­ców i pracowników. Niestety jednak uchwała ta może mieć szczególnie duże znaczenie dla tych pracodawców, którzy do­tąd nie pobierali i nie wpłacali po­datku od abonamentów medycz­nych wykupionych dla pracowni­ków. Organy podatkowe mogą bo­wiem zacząć kwestionować do­tychczasowe rozliczenia praco­dawców, którzy nie rozpoznawa­li wartości abonamentów medycz­nych jako przychodu podlegającego opodatkowaniu i wymagać zapłaty podatku dochodowego od osób fi­zycznych od tego rodzaju świad­czeń za okres nawet do 5 lat wstecz.

Piotr Geliński

Copyright © 2010 Forum Doradców Podatkowych   •   Wszelkie prawa zastrzeżone
designed by wyzga.com

Polecamy: Biuro rachunkowe Kraków   •   Księgowość online   •   Doradztwo podatkowe Kraków