Niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową

Zgodnie z ustawą z dnia 27 lipca 2002 roku. O szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckie oraz o zmianie kodeksu cywilnego, sprzedawca odpowiada wobec kupujących, jeżeli towar konsumpcyjny w chwili jego wydania jest niezgodny z umową.

 

W przypadku stwierdzenia niezgodności przed upływem 6 miesięcy od wydania towaru domnie­mywa się, że istniała ona w chwili wydania. Sprzedawca nie odpowiada jednak za niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową, gdy kupujący w chwili zawarcia umowy o tej niezgodności wie­dział lub, oceniając rozsądnie, powinien był wiedzieć. To samo odnosi się do niezgodności, która wynikła z przyczyny tkwiącej w materiale dostarczonym przez kupującego.

 

UPRAWNIENIA KUPUJĄCEGO

Jeżeli towar konsumpcyjny jest niezgodny z umową, kupujący może żądać doprowadzenia go do stanu zgodnego z umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę na nowy, chyba że naprawa albo wymiana są niemożliwe lub wymagają nadmiernych kosztów. Przy ocenie nadmierności kosztów uwzględnia się wartość towaru zgodnego z umową oraz rodzaj i sto­pień stwierdzonej niezgodności, a także bierze się pod uwagę niedogodności, na jakie naraziłby kupującego inny sposób zaspokojenia.

Nieodpłatność naprawy i wymiany oznacza przy tym, że sprzedawca ma też obowiązek zwrotu kosz­tów poniesionych przez kupującego (np. kosztów demontażu, dostarczenia, robocizny, materiałów oraz ponownego zamontowania i uruchomienia).

Jeśli sprzedawca, który otrzymał od kupującego żąda­nie naprawy czy wymiany, nie ustosunkował się do tego żądania w terminie 14 dni, uważa się, że uznał je za uzasadnione.

Jeżeli zaś kupujący, z przyczyn wskazanych wyżej, nie może żądać naprawy ani wymiany albo jeżeli sprze­dawca nie zdoła uczynić zadość takiemu żądaniu w odpowiednim czasie lub gdy naprawa albo wymiana narażałaby kupującego na znaczne niedogodności, ma on prawo domagać się stosownego obniżenia ceny albo odstąpić od umowy; od umowy nie może odstąpić, gdy niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową jest nieistotna. Przy określaniu odpowied­niego czasu naprawy lub wymiany uwzględnia się rodzaj towaru i cel jego nabycia.

 

TERMINY

Kupujący traci powyższe uprawnienia, jeśli przed upływem 2 miesięcy od stwierdzenia niezgodno­ści towaru konsumpcyjnego z umową nie zawiadomi o tym sprzedawcy. Do zachowania terminu wystarczy wysłanie zawiadomienia przed jego upływem.

Dla towarów żywnościowych obowiązują zaś krót­sze terminy zawiadomienia. Kupujący traci upraw­nienia z tytułu niezgodności towaru żywnościowego z umową, jeżeli nie zawiadomi o tym sprzedawcy niezwłocznie po stwierdzeniu niezgodności towaru z umową, jednak nie później niż:

1. w terminie 3 dni od dnia otwarcia opakowania w przypadku towaru paczkowanego:

a. oznakowanego terminem przydatności do spożycia lub datą minimalnej trwałości,

b. dla którego nie określa się daty minimalnej trwałości albo terminu przydatności do spo­życia;

2. w terminie 3 dni od dnia sprzedaży lub otrzy­mania towaru – w przypadku towaru sprzedawa­nego luzem, odmierzanego w miejscu zakupu lub dostarczanego do miejsca zamieszkania kupują­cego.

Zawiadomienie o stwierdzeniu niezgodności z umową powinno nastąpić nie później niż przed upływem daty minimalnej trwałości towaru lub terminu jego przy­datności do spożycia. Warunek ten nie odnosi się do ww. towarów, dla których nie została ustalona data minimalnej trwałości lub termin przydatności do spo­życia. Sprzedawca odpowiada za niezgodność towaru kon­sumpcyjnego z umową jedynie w przypadku jej stwierdzenia przed upływem 2 lat od wydania tego towaru kupującemu; termin ten biegnie na nowo w razie wymiany towaru. Jeśli przedmiotem sprze­daży jest rzecz używana, strony mogą ten termin skrócić, jednakże nie poniżej 1 roku. Omówione roszczenia kupującego przedawniają się z upływem roku od stwierdzenia przez kupującego niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową; przedawnienie nie może się skończyć przed upływem terminu określonego wyżej. W takim samym termi­nie wygasa uprawnienie do odstąpienia od umowy. Zawiadomienie sprzedawcy o niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową przerywa bieg przedaw­nienia. Przedawnienie nie biegnie w czasie wykony­wania naprawy lub wymiany oraz prowadzenia przez strony, nie dłużej jednak niż przez trzy miesiące, rokowań w celu ugodowego załatwienia sprawy. Upływ powyższych terminów nie wyłącza jednak wykonania uprawnień wynikających z niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową, jeżeli sprzedawca w chwili zawarcia umowy wiedział o niezgodności i nie zwrócił na to uwagi kupującego.

 

Copyright © 2010 Forum Doradców Podatkowych   •   Wszelkie prawa zastrzeżone
designed by wyzga.com

Polecamy: Biuro rachunkowe Kraków   •   Księgowość online   •   Doradztwo podatkowe Kraków